Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II OZ 1123/26

Postanowienie NSA z 28 października 2026 r., II OZ 1123/26 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego

Wynik

Oddalono zażalenie

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
28 października 2026
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 28 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 sierpnia 2026 r., sygn. akt II SA/Łd 462/26 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi K.B. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 marca 2026 r., nr 53/II/2026, znak: WOP.7722.148.2025.KD w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej w zakresie rozbiórki wiaty postanawia: oddalić zażalenie.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 6 sierpnia 2026 r. wydanym w sprawie ze skargi K.B. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 19 marca 2026 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej w zakresie rozbiórki wiaty, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazano, że K.B. (dalej: skarżący) w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wieluniu z 25 sierpnia 2025 r., wskazując, że brak wstrzymania wykonania tych postanowień może skutkować prowadzeniem egzekucji, co spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Podał, że koszt rozbiórki wiaty wynosił (według cen na 2020 r.) 11 881,70 zł, a wzniesienia takiej samej wiaty – 40 009,98 zł. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest niedopuszczalne, ponieważ zawiera ono tylko negatywną ocenę zarzutu i nie wynika z niego obowiązek poddania się czynnościom egzekucyjnym. Ma charakter procesowy, a jego skutkiem jest jedynie to, że postępowanie egzekucyjne toczy się dalej. Wobec powyższego, Sąd uznał za bezpodstawny wniosek strony o przeprowadzenie dowodów z dokumentów na okoliczność stanu technicznego wiaty i możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji wykonania decyzji rozbiórkowej. Zażalenie złożył skarżący, podnosząc, że naruszono art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Wniósł o uchylenie postanowienia Sądu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazał, że Sąd pierwszej instancji nie podjął żadnej decyzji procesowej dotyczącej złożonych w skardze i wniosku o wstrzymanie wykonania wniosków dowodowych. Wnoszący zażalenie wskazał też, że stanowisko Sądu jest zbyt formalistyczne, a przesłankę wykonalności aktu administracyjnego należy oceniać szerzej, uwzględniając wykonalność innego aktu, która uzależniona jest od zaskarżonego w sprawie aktu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. 2. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji o niedopuszczalności wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania uczyniono postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: ŁWINB) z 19 marca 2026 r. i poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wieluniu (dalej: PINB w Wieluniu) z 25 sierpnia 2025 r., które odnoszą się do zarzutów złożonych przez skarżącego w toku postępowania egzekucyjnego i mają charakter wyłącznie procesowy. Nie nakładają one na skarżącego żadnych obowiązków ani nie kreują praw. Tym samym akty te nie nadają się do wykonania i nie podlegają wykonaniu, nie jest więc możliwe wstrzymanie ich wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie posiadają cech, które mogłyby spowodować potencjalne wystąpienie jednej bądź obu przesłanek wymienionych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnienia wymaga, że okoliczność kontynuowania egzekucji po oddaleniu zarzutów nie wynika z zaskarżonego postanowienia ŁWINB utrzymującego w mocy postanowienie PINB w Wieluniu w przedmiocie oddalenia zarzutów skarżącego, ale z tytułu wykonawczego dotyczącego obowiązku rozbiórki wiaty. Sąd pierwszej instancji trafnie uznał wnioski dowodowe złożone przy wniosku o wstrzymanie wykonania za niemające znaczenia dla rozpoznania sprawy. Skutki wykonania decyzji nakazującej stronie rozbiórkę wiaty nie podlegają badaniu w rozpoznawanej sprawie. 3. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.

Informacje o sprawie

Data wpływu
24 września 2026
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Sędziowie
Jacek Chlebny /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny