II OZ 1118/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 1191/17 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały oraz uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej w Łodzi z dnia [...] listopada 2016 r. Nr [...] w sprawie ze skargi A. P. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] marca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie powołania komisji orzekającej o ocenie przygotowania zawodowego lekarza do wykonywania zawodu postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu A. P. wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] marca 2017 r. oraz uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej w Łodzi z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie powołania komisji orzekającej o ocenie przygotowania zawodowego lekarza do wykonywania zawodu. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania ww. uchwał wskazał, że może ucierpieć jego dobro niematerialne, tj. dobre imię i renoma oraz zaufanie, jakim darzą go pacjenci. Informacja o prowadzonym postępowaniu w przedmiocie ustalenia przygotowania zawodowego w stosunku do skarżącego godzić będzie również w zaufanie i szacunek wypracowany w toku wieloletniej owocnej praktyki w środowisku medycznym. Zdaniem skarżącego, będą to straty niemożliwe do powetowania, co uzasadnia wniosek o wstrzymanie wykonania uchwał. Zdaniem jednak Sądu pierwszej instancji zaskarżona uchwała nie może bezpośrednio prowadzić do powstania negatywnych dla skarżącego następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, do których nawiązuje art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.). Takie skutki mogłaby wywołać dopiero uchwała w przedmiocie orzeczenia o niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych. Wniosek skarżącego nie zasługuje zatem na uwzględnienie, nie można bowiem przyjąć, aby brak wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały narażał skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie wskazać należy, że brak wstrzymania wykonania uchwały nie prowadzi do bezprzedmiotowości skargi. Po rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiot zaskarżenia nadal bowiem istnieje, zaś Sąd wydając orzeczenie ocenia, czy postępowanie organu było zgodne z prawem. Z tych też przyczyn Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A. P., stwierdzając, że "nie chodzi o sytuację finansową, czy majątkową strony odwołującej ale o sam fakt, iż pomimo niesłuszności decyzji będzie ona na siłę realizowana, czym podważy zaufanie do organów samorządu". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika więc, iż warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jego wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy. Uwzględniając przedstawione wyżej wymogi, stwierdzić trzeba, iż w okolicznościach niniejszej sprawy Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że charakter zaskarżonych uchwał zasadniczo nie przemawia za możliwością wystąpienia niebezpieczeństw wymienionych w ww. przepisie. Powołanie komisji lekarskiej mającej wydać opinię o przygotowaniu zawodowym lekarza nie przemawia za niebezpieczeństwem wyrządzenia temu lekarzowi znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Potwierdza to zresztą argumentacja wskazana we wniosku, jak i w rozpoznawanym zażaleniu. Kontrola prawidłowości wykonywania zawodu lekarza jest zadaniem ustawowym okręgowych rad lekarskich, a zatem nie może być wiązana z ogólnikowymi twierdzeniami o niebezpieczeństwie wyrządzenia lekarzowi szkody niematerialnej. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 184 P.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.