II OZ 1102/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 kwietnia 2019 r. sygn. akt II SA/Kr 352/19 odrzucające skargę S.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2019 r. sygn. akt II SA/Kr 352/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę S.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Podstawę odrzucenia skargi stanowił art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.". W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarga może zostać wniesiona skutecznie w terminie 30 dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a.). Natomiast ww. postanowienie zostało stronie doręczone w dniu [...] stycznia 2019 r. W konsekwencji termin do złożenia skargi upływał z dniem [...] lutego 2019 r. Zaś skarga została wniesiona dopiero w dniu [...] lutego 2019 r., a więc dwa dni po terminie. Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi, stąd zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi jest zasadne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie terminu sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W postępowaniu administracyjnym zasadą jest doręczanie pism osobom fizycznym do rąk własnych. Wyjątkiem od tej zasady jest tzw. doręczenie zastępcze uregulowane w art. 43 i 44 k.p.a. Art. 43 k.p.a. określa komu i w jak sposób powinno nastąpić skuteczne doręczenie zastępcze. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Ustawodawca, regulując w art. 43 k.p.a. tryb doręczenia pośredniego, określił kilka przesłanek, których łączne spełnienie umożliwia zastosowanie tej instytucji. Jednym z takich wymogów jest nieobecność adresata w mieszkaniu. Drugim istotnym warunkiem jest oddanie pisma za pokwitowaniem do rąk wskazanych osób, to jest m.in. dorosłego domownika. W orzecznictwie uznaje się, że odbiór korespondencji wraz z podpisaniem zwrotnego potwierdzenia odbioru równoznaczne jest z wyrażeniem woli oddania przesyłki adresatowi. Należy wyraźnie podkreślić, że przesyłka może zostać pozostawiona dorosłemu domownikowi (por. postanowienie NSA z 14.06.2018 r. I OZ 559/18). W tej sprawie przesyłkę pozostawiono żonie skarżącego, co potwierdzają akta sprawy (patrz: potwierdzenie odbioru). W sprawie niniejszej skarżący nie kwestionuje, że wniesiona przez niego skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. została wniesiona już po upływie ustawowego terminu. W dniu [...] stycznia 2019 r. zaskarżone postanowienie organu zostało doręczone stronie skarżącej (korespondencja została odebrana przez dorosłego domownika – żonę skarżącego), a skarga została wniesiona w dniu [...] lutego 2019 r., a więc dwa dni po upływie ustawowego terminu do jej skutecznego wniesienia. W tej sytuacji Sąd był zobowiązany do odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jako spóźnionej. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.