II OZ 11/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. i R. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 listopada 2022 r. sygn. akt IV SA/Po 721/22 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. W. i R. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia 5 października 2022 r. nr SKO.430.1314.123.2022 w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości gruntowej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

Postanowieniem z dnia 15 listopada 2022 r. sygn. akt IV SA/Po 721/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez A. W. i R. W. (dalej "skarżący") decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie (dalej "SKO") z dnia 5 października 2022 r. w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości gruntowej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku. W żaden sposób nie odniesiono kwoty ustalonej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości gruntowej do aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej skarżących. Wobec nieprzedłożenia żadnych szczegółowych informacji i dokumentów na temat sytuacji finansowej A. W. i R. W. niemożliwa była weryfikacja twierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi skarżącym znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W sytuacji, gdy strona nie wykazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie można przenosić ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd administracyjny. Sąd uwzględnił również, że skarżący zobowiązani zostali do zapłaty kwoty 444.990 zł. tytułem jednorazowej opłaty. Wskazać jednak należy, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowania świadczenia. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej (tak jak w niniejszej sprawie) nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, gdyż w razie uwzględnienia przez Sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący mogą otrzymać zwrot uiszczonej kwoty. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Skarżący podkreślili fakt, ze wysokość ustalonej opłaty planistycznej przez SKO stanowi sumę wynoszącą 444.990,00 złotych. Już z samej istoty tejże kwoty wynika, która jest sumą obiektywnie bardzo wysoką i jej wykonanie przed prawomocnym i merytorycznym rozpoznaniem złożonej skargi do WSA na decyzję SKO spowoduje u skarżących znaczne negatywne skutki finansowe w ich majątku, które w powiązaniu do czasookresu prowadzonych postępowań sądowoadministracyjnych, wynoszącego co najmniej kilka miesięcy może prowadzić do znacznego uszczerbku w majątku skarżących. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zawiera usprawiedliwione podstawy. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Zaznaczyć przy tym należy, że samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia. W niniejszej sprawie Sąd I instancji zajął stanowisko odnośnie do wyjaśnień strony zawartych w skardze, które można uznać za lakoniczne i nie poparte stosownymi dokumentami. Pomimo tego na etapie zażalenia strona uzupełniła argumentację i wskazała, że na obecną chwilę nie dysponuje pełną kwotą ze sprzedaży nieruchomości co znacznie utrudnia uiszczenie wskazanej w decyzji opłaty bez uszczerbku dla własnego majątku. Biorąc pod uwagę wysokość kwoty wskazanej w zaskarżonej decyzji i obecną trudną sytuację ekonomiczną Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że w tej konkretnej sytuacji należało uznać, że strona uprawdopodobniła wystąpienie "znacznej" szkody, która może dotknąć skarżących przed merytorycznym rozpoznaniem skargi. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 188 i art. 197 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.