II OZ 1093/19

Dnia 4 grudnia 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1414/18 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi I. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 24 lipca 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1414/18, odrzucił skargę kasacyjną skarżącej I. S. od wyroku tego Sądu z 31 stycznia 2019 r., którym oddalono skargę skarżącej od decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, przyjmując, że skarga kasacyjna skarżącej jest niedopuszczalna z uwagi na fakt, że nie wystąpiła ona uprzednio z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Ze stosownym wnioskiem wystąpił jedynie uczestnik postępowania – [...] Sp. z o.o. w K. W zażaleniu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 173 § 1 w zw. z art. 141 § 4 oraz art. 177 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. Twierdziła, że nie było podstaw do odrzucenia jej skargi kasacyjnej, gdyż z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z 31 stycznia 2019 r. wystąpił uczestnik postępowania, z którym skarżąca była powiązana. Z tego względu mogła zapoznać się z treścią uzasadnienia wyroku. Twierdziła, że tym samym mogła podjąć polemikę z ustaleniami Sądu pierwszej instancji, czemu dała wyraz w skardze kasacyjnej, którą Sąd odrzucił. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), w którym stanowi się, że skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, jednoznacznie wynika, że skargę kasacyjną może wnieść jedynie ten podmiot, któremu doręczono odpis orzeczenia z uzasadnieniem. W związku z tym wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie, w której Sąd pierwszej instancji oddalił skargę, stosownie do art. 141 § 2 i art. 142 § 2 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku zostało doręczone jedynie [...] Sp. z o.o. w K., która jako jedyny podmiot do tego uprawniony, złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia. W związku z tym w świetle powołanego art. 173 § 2 p.p.s.a. jedynie [...] Sp. z o.o. w K. była uprawniona do wniesienia skargi kasacyjnej. Bez znaczenia są przy tym, wobec jednoznacznie brzmiących przepisów prawa, powiązania jakie zachodzą pomiędzy podmiotem, który wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a I.S., która wniosła skargę kasacyjną. Zauważyć też należy, że wbrew temu co zarzuca się w zażaleniu, nie zostało naruszone konstytucyjne prawo I. S. do zaskarżenia wyroku Sądu pierwszej instancji, gdyż mogła to uczynić pod warunkiem, że uprzednio wniosłaby o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W ocenie NSA rozpoznającego sprawę wymóg zażądania uzasadnienia wyroku oddalającego skargę przed wniesieniem skargi kasacyjnej od tego wyroku nie jest nadmiernym ciężarem, który nieproporcjonalnie ograniczałby prawo do zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji. Wobec przyjętej przez ustawodawcę zasady, że wyrok sądu administracyjnego pierwszej instancji o oddaleniu skargi jest uzasadniany na wniosek strony (art. 141 § 2 p.p.s.a.), uzależnienie uprawnienia do wniesienia skargi kasacyjnej od takiego wyroku od doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem jest racjonalnie uzasadnione. Żądanie uzasadnienia wyroku i następnie wniesienie skargi kasacyjnej jest racjonalną sekwencją czynności zmierzających do zaskarżenia rozstrzygnięcia sądu administracyjnego pierwszej instancji. Uwzględniając powyższe NSA uznał, że wniesione zażalenie nie jest zasadne, w związku z czym na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. podlega oddaleniu.