II OZ 1091/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lipca 2018 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1647/18 ze sprzeciwu P. T. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.

Postanowieniem z dnia 3 lipca 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 1647/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze sprzeciwu P. T.od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca. W dniu 26 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał w sprawie wyrok, którym, uwzględniając sprzeciw, uchylił zaskarżoną decyzję. Z mocy art. 151a §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302)- P.p.s.a., w zw. z art. 168 § 1 P.p.s.a., orzeczenie to w zakresie punktu 1 (uchylenia zaskarżonej decyzji) jest prawomocne od 26 października 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 § 2 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed Sądem pierwszej instancji wydaniem wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku. Oznacza to, że po wydaniu przez Sąd pierwszej instancji orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie zażalenie podlega umorzeniu (zobacz także: postanowienie NSA z 5.12.2017 r. sygn. akt II OZ 1514/17, CBOSA). W rozpoznawanej sprawie wyrok Sądu pierwszej instancji jest prawomocny, zatem postępowanie zażaleniowe wywołane zażaleniem skarżącej od postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.