II OZ 1091/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia P. z siedzibą w R. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 828/15 wzywające Stowarzyszenie P. z siedzibą w R.do uiszczenia wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi S. z siedzibą w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem 9 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 828/15 Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, działając na podstawie na art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wezwał Stowarzyszenie P. z siedzibą w R. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia z dnia 6 czerwca 2016 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 maja 2016 r. odmawiające wskazanemu Stowarzyszeniu sprostowania postanowienia tego Sądu z dnia 22 marca 2016 r., w kwocie 100 złotych w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W zażaleniu na powyższe postanowienie Stowarzyszenie P. z siedzibą w Rzeszowie wniosło o jego uchylenie oraz rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z zasadą ponoszenia kosztów związanych ze swoim udziałem w sprawie określoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 780 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) skarżący jest zobowiązany do uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (zażalenie), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). Biorąc pod uwagę, że na mocy art. 194 § 1 pkt 5 P.p.s.a. na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odmowie sprostowania orzeczenia przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowo Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał skarżące Stowarzyszenie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 10 maja 2016 r. w przedmiocie wniosku Stowarzyszenia o sprostowanie postanowienia Sądu z dnia 22 marca 2016 r. Prawidłowo została również ustalona wysokość wpisu, stosownie bowiem do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stały w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł, czyli w takiej wysokości jaka została określona w zaskarżonym zarządzeniu. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie sprostowania postanowienia nie należy ponadto do kategorii spraw wolnych od wpisu sądowego tj. wyszczególnionych w art. 220 § 4, 227 § 2 i 261 P.p.s.a. Odnosząc się do argumentacji wskazanej w zażaleniu należy wskazać, że oceny prawidłowości powyższego zarządzenia nie zmienia okoliczność złożenia kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Kwestia udzielenia Stowarzyszeniu pomocy prawnej została bowiem prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem Sądu z dnia 22 marca 2016 r. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.