II OZ 1087/16

Dnia 12 października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W., M. W., J. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 755/15 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi D. W., M. W., J. W. i M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie na postanowienie tegoż Sądu z dnia 21 czerwca 2016 r. o odmowie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. W uzasadnieniu Sąd I instancji, powołując się na treść art. 194 § 1 i art. 131 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a.", wskazał, że od postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego zażalenie nie przysługuje, co oznacza, że takie zażalenie jest niedopuszczalne. Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli D. W., M. W., J. W. i M. W., podnosząc, że w tej sprawie, z uwagi na konieczność uzupełniania materiału dowodowego, zachodzi konieczność zawieszenia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd I instancji prawidłowo wskazał, że wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego jest niedopuszczalne, ponieważ przepisy obowiązującego prawa nie przewidują możliwości zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia w kwestii wpadkowej. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 131 zdanie drugie p.p.s.a., na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o zawieszeniu postępowania i o odmowie podjęcia postępowania przysługuje zażalenie. Wynika z tego, że zażalenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, kiedy ustawa wyraźnie stanowi o możliwości jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje zażalenie, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne i skutkuje jego odrzuceniem. W katalogu postanowień wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a. nie ma postanowienia, którego przedmiotem jest odmowa zawieszenia postępowania. Prawa do zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia nie przewidział ustawodawca również w art. 131 p.p.s.a. Oznacza to, że postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania jest niezaskarżalne w drodze zażalenia. Takie stanowisko jest również prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz w doktrynie (por. postanowienie NSA z 20 kwietnia 2016 r., II OZ 371/16; J. Drachal, A. Wiktorowska, R. Stankiewicz, Komentarz do art. 131 i art. 194, [w:] red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, C.H.BECK, Warszawa 2015, s. 563, 725 i 726). Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie odrzucił zażalenie na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.