II OZ 1084/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. Sp. z o.o. z siedzibą w P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 1506/18 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 30 kwietnia 2018 r. w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej również jako "skarżąca") na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018 r., w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) Sąd podkreślił, iż każde orzeczenie zobowiązujące do wykonania jakiejś czynności czy robót budowlanych oznacza wydatkowanie środków finansowych. Sąd z urzędu nie zna sytuacji finansowej skarżącej i nie jest zobowiązany do przeprowadzenia postępowania dowodowego w tym zakresie. Dla wstrzymania wykonania danego aktu natomiast skarżąca powinna wykazać, że takie uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne". Tego elementu, w ocenie Sądu, skarżąca w żaden sposób nie wykazała. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła skarżąca spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, domagając się jego uchylenia i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, względnie uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu pełnomocnik strony zaakcentował szkodę majątkową jaka powstanie po stronie skarżącej jak również brak możliwości przywrócenia rzeczy do stanu pierwotnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zawiera usprawiedliwione podstawy. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że to na stronie skarżącej ciąży obowiązek udowodnienia, że w sprawie, w której domaga się wstrzymania wykonania danego aktu występują przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a. Samo pisemne uzasadnienie wniosku, niepoparte żadnymi dokumentami na potwierdzenie swojego stanowiska z reguły nie może być uznane za wystarczające do wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej. Należy jednak pamiętać, że w pewnych sytuacjach dopuszczalne będzie uwzględnienie wniosku niezawierającego dodatkowych dokumentów (por. post. NSA z 10 marca 2008 r. II OZ 202/08, Legalis). Z uwagi na powyższy fakt Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się z twierdzeniem pełnomocnika skarżącej, że wykonanie prac wskazanych w zaskarżonej decyzji prac, przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, że zaskarżona decyzja była wadliwa, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed wykonaniem tej decyzji. Celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest natomiast ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania skargi, w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.