Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II OZ 1083/26

Postanowienie NSA z 22 października 2026 r., II OZ 1083/26 – akty stanu cywilnego

Wynik

Oddalono zażalenie

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
22 października 2026
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Dnia 22 października 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, , , po rozpoznaniu w dniu 22 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 1497/26 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 30 marca 2026 r., nr WSO-I.6231.1.4.2026 w przedmiocie wydania skróconego odpisu aktu urodzenia postanawia: oddalić zażalenie.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 lipca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę J. O., ponieważ – po skierowaniu przez Sąd wezwania do profesjonalnego pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych poprzez m.in. nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentacji skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi – nie został uzupełniony brak formalny skargi w postaci nadesłania pełnomocnictwa. Przy swojej ocenie Sąd I instancji powołał się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2026 r., sygn. akt III OPS 2/25, zgodnie z którą "Podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 powołanej ustawy". Zażalenie na ww. postanowienie złożyła skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie. W zażaleniu podniesiono, że stosowne pełnomocnictwo znajduje się aktach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z treścią art. 34 p.p.s.a. strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Stosownie do art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Także art. 46 § 3 p.p.s.a stanowi, że do pisma wnoszonego do sądu należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z ww. przepisów wynika, że dokumenty związane z udzieleniem pełnomocnictwa, znajdujące się w aktach sprawy administracyjnej nie mają znaczenia dla sprawy sądowoadministracyjnej. Obowiązek złożenia pełnomocnictwa jest powiązany z pierwszą czynnością procesową i nie można jej utożsamiać z czynnością dokonaną przed organami administracji publicznej, ponieważ są to dwa różne autonomiczne postępowania. Czynności, o jakich mowa we wskazanych przepisach, to czynności przed sądem, a postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem odrębnym względem postępowania administracyjnego. Dla każdego z tych postępowań prowadzone są też odrębne i samodzielne akta. A zatem złożenie pełnomocnictwa na etapie postępowania administracyjnego nie zwalnia pełnomocnika występującego w sprawie sądowoadministracyjnej od obowiązku dołączania do akt sprawy pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym. Pełnomocnictwo znajdujące się w aktach administracyjnych nie wyczerpuje dyspozycji art. 37 § 1 p.p.s.a. i nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku doręczenia pełnomocnictwa na wezwanie sądu. Zatem znajdujące się w aktach administracyjnych pełnomocnictwo, o jakim mowa w zażaleniu, nie mogło zostać wykorzystane celem potwierdzenia umocowania do działania w sprawie. Przedstawione powyżej stanowisko potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt III OPS 2/25, na którą prawidłowo powołał się Sąd I instancji. Dlatego, tak jak w okolicznościach niniejszej sprawy, w sytuacji gdy pełnomocnik, który wniósł skargę, na wezwanie Sądu nie dołączył do akt sprawy sądowoadministracyjnej dokumentu pełnomocnictwa, skarga powinna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a w zw. z art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a., o czym niewadliwie orzekł Sąd I instancji. Przedstawionej powyżej oceny nie może więc skutecznie niweczyć argumentacja zażalenia wskazująca, że w aktach administracyjnych sprawy znajdowało się stosowne pełnomocnictwo. Okoliczność ta nie ma znaczenia dla oceny legalności zastosowania przez Sąd I instancji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.

Informacje o sprawie

Data wpływu
14 września 2026
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Sędziowie
Anna Żak /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Inne orzeczenia w tej sprawie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny