II OZ 1079/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, po rozpoznaniu w dniu 11 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 2242/15 w przedmiocie odrzucenia skargi M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lipca 2015 r. nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania nieważnościowego postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2242/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lipca 2015 r. znak: ... w przedmiocie umorzenia postępowania nieważnościowego. W motywach rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 6 lipca 2015 r. znak ..., w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 1 października 2015 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł - w terminie siedmiu dni - pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącej w dniu 26 października 2015 r. (dowód: potwierdzenie odbioru, k. 13 akt sądowych sprawy). W terminie do uiszczenia wpisu od skargi, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z 12 lipca 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W piśmie z 9 sierpnia 2016 r. skarżąca wniosła sprzeciw od ww. postanowienia. Postanowieniem z 7 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy ww. postanowienie dotyczące odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 grudnia 2016 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 października 2015 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lipca 2015 r., znak: ..., w kwocie 200 zł (dwieście złotych), w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem tym poinformowano również skarżącą, że w związku z ostatecznym postanowieniem z 7 grudnia 2016 r. odmawiającym przyznania prawa pomocy - ewentualne złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz nie chroni przed skutkami niezastosowania się do wezwania we wskazanym terminie oraz, że w przypadku nieuiszczenia wpisu skarga zostanie odrzucona. Zarządzenie to doręczono skarżącej w dniu 4 stycznia 2017 r. (dowód: k. 151 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 11 stycznia 2017 r. Z informacji zawartej w notatce urzędowej (k. 158) wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł do niniejszej sprawy (sprawdzono do dnia 27 stycznia 2017 r.). Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że wpis od skargi będący opłatą sądową - zgodnie z art. 219 p.p.s.a. - należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu przez skarżącą upłynął w dniu 11 stycznia 2017 r. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie uiściła wpisu od skargi w terminie zakreślonym przez Sąd. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M. W. Zażalenie to nie zawierało ani zarzutów, ani uzasadnienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący (z zastrzeżeniem § 2 i 3) wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącej w dniu 4 stycznia 2017 r. Termin do wykonania wezwania Sądu do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 11 stycznia 2017 r. W wyżej wskazanym terminie skarżąca nie uiściła wpisu sądowego, a zatem nie uzupełniła braku skargi. Powołane powyżej okoliczności obligowały Sąd I instancji do uznania, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy wypełnia przesłankę z art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu nieuiszczenia wpisu sadowego w wyznaczonym terminie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, oddalił zażalenie, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. ----------------------- 1