Sygnatura
II OZ 1057/26
Postanowienie NSA z 21 października 2026 r., II OZ 1057/26 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego
Wynik
Oddalono zażalenie
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 21 października 2026
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 21 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 sierpnia 2026 r. sygn. akt II SA/Gl 582/26 o wymierzeniu organowi grzywny w sprawie ze skargi T.S. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 10 grudnia 2025 r. nr WINB.WOA.7722.246.2025.PT w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie wstrzymania budowy postanawia oddalić zażalenie.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2026 r. o sygn. II SA/Gl 582/26 wymierzył Śląskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Katowicach (dalej: Inspektor Wojewódzki, organ) grzywnę w wysokości 1.000 złotych, na podstawie art. 112 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). W uzasadnieniu powołanego postanowienia wskazano, że organ został trzykrotne wezwany do nadesłania akt administracyjnych organu I instancji, przy wezwaniu zaś z 3 lipca 2026 r. poinformowano organ, że brak zastosowania się do zarządzeń skutkował będzie wymierzeniem grzywny, pomimo tego organ nie przesłał żądanych dokumentów. Jak stwierdził Sąd, wskazany brak uniemożliwia prawidłowe przeprowadzenie postępowania i rozpatrzenie skargi. Inspektor Wojewódzki, reprezentowany przez radcę prawnego, złożył zażalenie na powyższe postanowienie Sądu I instancji, zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 112 p.p.s.a., polegające na bezpodstawnym przyjęciu, że organ wyższego stopnia uchylał się od zastosowania się do zarządzeń Sądu nakazujących nadesłanie akt administracyjnych, gdy zwłoka w ich przekazaniu wynikała wyłącznie z obiektywnych przeszkód (nieprzekazania akt przez organ I instancji), o których Inspektor Wojewódzki na bieżąco informował Sąd, podejmując jednocześnie kroki zmierzające do odzyskania dokumentacji, co wyklucza przypisanie organowi złej woli, lekceważenie nałożonych obowiązków oraz intencjonalnego tamowania postępowania. Wobec tak postawionego zarzutu wniesiono o uwzględnienie zażalenia i uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości w trybie autokontroli na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., w przypadku braku podstaw do zastosowania danego trybu, nadanie biegu zażaleniu, przekazanie go do Naczelnego Sądu Administracyjnego i uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów na okoliczność wykazania aktywnej postawy organu w celu wyegzekwowania akt od organu I instancji. Skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, w piśmie z 3 września 2026 r. zawarł odpowiedź na zażalenie, wnosząc o oddalenie zażalenia w całości jako bezzasadnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie bezsporne jest, że Sąd I instancji aż trzykrotnie wzywał Inspektora Wojewódzkiego do nadesłania akt sprawy organu I instancji, w piśmie zaś z 3 lipca 2026 r. pouczył o skutkach prawnych niewykonania zarządzeń (art. 112 p.p.s.a.). Istotny dla zastosowana w sprawie art. 112 p.p.s.a. był przede wszystkim wywołany przez organ skutek w postaci utrudnień w prowadzeniu postępowania sądowoadministracyjnego choćby przez opóźnienie wywołane oczekiwaniem na należyte wykonanie obowiązku ustawowego z art. 54 § 2 p.p.s.a. Ponadto organ winien od początku brać pod uwagę, że sąd administracyjny wydaje wyrok każdorazowo na podstawie akt sprawy – art. 133 § 1 p.p.s.a., a wszelkie pozostałe unormowania procedury sądowoadministracyjnej dotyczące akt sprawy mają umożliwić należytą realizację sprawowanej przez sądy administracyjne kontroli legalności działalności administracji publicznej. Podkreślenia wymaga, że to na organie spoczywa obowiązek należytego przekazania akt sprawy, zgodnie z obowiązującymi przepisami, a przepisy te zawierają co do zasady normy bezwzględnie obowiązujące z nielicznymi ściśle określonymi wyjątkami, które stosuje się w równie ściśle określonych okolicznościach. Jednakże wyjątki te w sprawie nie wystąpiły. Sekwencja podejmowanych przez Sąd I instancji czynności zmierzających do wyegzekwowania od Inspektora Wojewódzkiego akt administracyjnych organu I instancji, wobec braku wymiernej reakcji organu na kierowane doń wezwania, nie budzi wątpliwości. Skierowanie zaś przez Inspektora Wojewódzkiego do organu I instancji pisma z 23 kwietnia 2026 r. z prośbą o niezwłoczne przesłanie akt sprawy i dalsze informowanie Sądu o braku otrzymania od organu I instancji akt, następnie brak reakcji organu na wezwanie Sądu z 23 czerwca 2026 r. i wreszcie stanowisko Inspektora Wojewódzkiego zawarte w piśmie z 7 lipca 2026 r., w którym zwrócił uwagę na odezwę z 23 kwietnia 2026 r. i fakt nieotrzymania akt organu I instancji, stanowią przejaw uchylania się organu od obowiązku nałożonego zarządzeniami Sądu I instancji. W tych warunkach Sąd uprawniony był zastosować rozwiązanie przewidziane w art. 112 p.p.s.a. i orzec o wymierzeniu organowi na tej podstawie grzywny. Wprawdzie z notatki urzędowej z 7 lipca 2026 r., załączonej do zażalenia, wynika, że odezwa z 23 kwietnia 2026 r. o przesłanie akt I instancji nie została zrealizowana, niemniej okoliczność ta nie miała wpływu na dokonaną ocenę, zgodnie z którą Inspektor Wojewódzki uchylał się od spełnienia obowiązku przekazania kompletnych akt sprawy i wbrew kierowanym do niego w danym zakresie zarządzeniom, nie uczynił im zadość. Pozostałe zaś załączone do zażalenia pisma, stanowią li tylko reakcję na wydane przez Sąd I instancji postanowienie i jako takie nie mogą mieć wpływu na zasadność orzeczonej w niniejszej sprawie grzywny. Jednocześnie wymierzoną wysokość grzywny ustalono proporcjonalnie do stopnia uchylania się organu od zastosowania się do zarządzeń Sądu I instancji. Trzeba zauważyć, że wymierzono ją w wysokości znacznie poniżej jednokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (tak: art. 154 § 6 p.p.s.a.). Wymierzono ją rzeczywiście w wysokości symbolicznej, co było zgodne z intencją Sądu I instancji o nadaniu grzywnie przede wszystkim sygnalizacyjnego, a nie represyjnego charakteru, choć skłaniającej do zadośćuczynienia wezwaniu Sądu, co na gruncie niniejszej sprawy należało też w pełni zaakceptować. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 3 września 2026
- Symbol z opisem
- 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
- Skarżony organ
- Inspektor Nadzoru Budowlanego
- Sędziowie
- Wojciech Mazur /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
art. art. 54 par. 2, 112, 133 par. 1, 154 par. 6, 184 w zw. z 197 par. 2 · Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270
Powiązane dokumenty
Sygnatura: II SA/Gl 449/26 · 21 października 2026
Wyrok WSA w Gliwicach z 21 października 2026 r., II SA/Gl 449/26 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego
Sygnatura: VII SA/Wa 2544/26 · 21 października 2026
Postanowienie WSA w Warszawie z 21 października 2026 r., VII SA/Wa 2544/26 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego
Sygnatura: II SA/Gd 435/26 · 21 października 2026
Wyrok WSA w Gdańsku z 21 października 2026 r., II SA/Gd 435/26 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny