II OZ 1046/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 1842/24 o odrzuceniu skargi M.A. w sprawie ze skargi M.A. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 kwietnia 2024 r. nr 621/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 1842/24 odrzucił skargę M.A. (dalej: "skarżąca") na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 kwietnia 2024 r. nr 621/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia (pkt 1) oraz orzekł o zwrocie wpisu od skargi w kwocie 100 zł (pkt 2). W uzasadnieniu wskazał, że zarządzeniem z dnia 26 lipca 2024 r. wezwano skarżącą do uzupełnia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz nadesłanie jednego odpisu skargi wraz z załącznikami, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie skarżąca odebrała 7 października 2024 r. (k. 29 akt sądowych), a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi, liczony od dnia doręczenia skargi, upłynął 14 października 2024 r. Natomiast skarżąca uzupełniła powyższe braki formalne skargi 15 października 2024 r., a zatem po upływie zakreślonego terminu, co skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: "P.p.s.a."). O zwrocie wpisu od skargi orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zażalenie na postanowienie z dnia 16 kwietnia 2025 r. wniosła skarżąca. W uzasadnieniu zażalenia zawarła argumentację odnoszącą się do jej trudnej sytuacji życiowej i zdrowotnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Prawidłowo Sąd pierwszej instancji zastosował w sprawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i odrzucił skargę z uwagi na niewykonanie przez skarżącą wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym terminie. Odnośnie zasadności wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi należy wskazać, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie charakterystyczne dla skargi. Obowiązek wskazania numeru PESEL w przypadku strony będącej osobą fizyczną wynika z art. 46 § 2 pkt 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22 (ONSAiWSA z 2023 r. nr 6, poz. 82), która jest wiążąca w niniejszej sprawie, wyjaśnił, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Nadto, do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 1 i § 2 P.p.s.a.). Skoro w skardze nie wskazano numeru PESEL ani nie załączono do niej wymaganej liczby odpisów, skarżąca zasadnie została wezwana do usunięcia dostrzeżonych braków formalnych, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wprawdzie skarżąca zastosowała się do tego wezwania, jednak uczyniła to dopiero 15 października 2024 r., podczas gdy termin do jego wykonania upłynął poprzedniego dnia (14 października 2024 r. - poniedziałek, nie był to dzień ustawowo uznany za wolny od pracy). Wnosząca zażalenie nie kwestionuje tych ustaleń. Przeciwnie, przyznaje, że nie wykonała w wyznaczonym terminie zawartego w przesyłce sądowej wezwania, koncentrując się na próbie wyjaśnienia przyczyn takiego stanu rzeczy. Rozstrzygając natomiast o zasadności odrzucenia skargi Sąd nie oceniał powodów niewykonania terminowo wezwania, lecz jedynie zachowanie terminu do uzupełnienia wywiedzionego środka odwoławczego. Okoliczności przywołane w zażaleniu, jak stan zdrowia skarżącej i związane z nim trudności motoryczne, pozostają bez wpływu na ocenę zasadności wydania przez Sąd pierwszej instancji zaskarżonego postanowienia. Stanowić mogą jedynie argumentację wniosku o przywrócenie terminu do dokonania spóźnionej czynności procesowej. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.