II OZ 1044/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 10 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Wr 184/17 w zakresie odmowy uchylenia postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. & D. C. Sp. z o.o. W. Spółka komandytowa z/s w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na magazynowaniu i przeładunku gazu – tlenu postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 1 czerwca 2017 r. odmówił uchylenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] marca 2017 r. o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że nie zaistniały przesłanki z art. 61 § 4 p.p.s.a, albowiem uczestnicy B.B. i G.B. nie wykazali żadnych zmian okoliczności, które legły u podstaw wydania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] marca 2017 r. Uczestnicy we wniosku wskazali jedynie na bliżej nieokreślone komplikacje, które może spowodować realizacja inwestycji, bez odniesienia się jednak do argumentacji spółki jak i przesłanek, którymi kierował się organ wstrzymując zaskarżoną decyzję. Sąd wskazał, że kwestia tego, czy sporna inwestycja na obecnym etapie jest wątpliwa prawnie i brak jest decyzji stanowiącej jej podstawę, będzie podlegała ocenie sądu przy wydawaniu wyroku w sprawie. Kwestie merytoryczne i kwestie legalności podejmowanych aktów administracyjnych nie mogą bowiem stanowić przedmiotu rozważań sądu przy ocenie możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zaskarżona decyzja nie jest decyzją kasatoryjną wydaną na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., która w istocie nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania. Jej podstawę prawną stanowi przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., który przewiduje możliwość uchylenia przez organ II instancji zaskarżonej decyzji w całości i w tym zakresie orzeczenia co do istoty sprawy. Oznacza to, że stwierdzając nieważność decyzji Wójta z dnia [...] stycznia 2015 r., Kolegium rozstrzygało sprawę merytorycznie, a to w konsekwencji pozwala na stwierdzenie, że zaskarżona decyzja podlega wykonaniu. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł B.B. podnosząc naruszenie przepisów postępowania, tj. -art. 61 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z art. 156 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji uznanie, że na podstawie niniejszego przepisu możliwe jest wstrzymanie orzeczenia stwierdzającego nieważność pomimo, że rozstrzygnięcie w tym przedmiocie ma charakter deklaratoryjny i nie podlega wykonaniu. W uzasadnieniu podniósł, że decyzja kasatoryjna nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania, bowiem w wyniku wydania decyzji ostatecznej na stronie nie ciąży żaden obowiązek nadający się do dobrowolnego wykonania bądź kwalifikujący się do egzekucji. Wskazując na powyższe zarzuty uczestnik wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uchylenie postanowienia SKO z dnia [...] marca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, wydane na podstawie § 2 i 3, Sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Warunkiem zmiany postanowienia jest zmiana takich okoliczności, które warunkowały jego podjęcie, tj. były analizowane przy wydawaniu przez organ postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu (vide: postanowienie NSA z dnia 3 lutego 2015 r., sygn. akt II GSK 2374/14). Postępowanie wpadkowe dotyczące złożonego przez uczestnika wniosku o uchylenie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji powinno zatem mieć na celu ocenę, czy zmieniły się okoliczności, które były podstawą zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu wpadkowym dotyczącym tej kwestii. W niniejszej sprawie uczestnik postępowania nie wskazał żadnych nowych okoliczności, które miały miejsce po wydaniu postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Pierwotny wniosek o wstrzymanie złożony przez spółkę (w całości uwzględniony przez Sąd), opierał się na twierdzeniach, że kontrolowana decyzja organu stanowi fundament działalności przedsiębiorstwa i w oparciu o ten akt administracyjny planowane są inwestycje i rozbudowa zakładu m.in. wydano dotychczas decyzję o warunkach zabudowy gruntu, a następnie udzielono pozwolenia na budowę na potrzeby napełniania butli gazami technicznymi. Natomiast we wniosku o uchylenie postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jak i w zażaleniu, uczestnik postępowania nie wskazał na żadne nowe okoliczności poza tymi, które były przedmiotem analizy organu w dniu [...] marca 2017 r. Ponadto uczestnik wskazuje na bliżej nieokreślone komplikacje, których nie precyzuje również na etapie postępowania zażaleniowego. Natomiast twierdzenia uczestnika w kwestii bezprawności zaskarżonej decyzji nie mogą stanowić "zmiany okoliczności", albowiem kwestia ta, jak prawidłowo zważył Sąd I instancji, będzie analizowana w wyroku rozstrzygającym sprawę sądowoadministracyjną.` Zatem prawidłowa jest ocena Sądu I instancji, że przedłożone przez uczestnika argumenty dot. żądania uchylenia postanowienia o wstrzymaniu decyzji nie są wystarczające i nie spełniają przesłanki "nowych okoliczności". Tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, że nastąpiła zmiana okoliczności, o których mowa w art. 61 § 4 p.p.s.a. Oceny dokonanej przez Sąd I instancji w kontrolowanym postanowieniu nie podważa argumentacja zażalenia w kwestii wykonalności postanowienia o wstrzymaniu. Argumenty te mogłyby zostać przed Sąd wzięte pod uwagę, ale wyłącznie w sytuacji spełnienia przesłanki uprawdopodobnienia "zmiany okoliczności" warunkującej uwzględnienie wniosku. Taka sytuacja w okolicznościach sprawy nie miała miejsce. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu za prawidłowe i dlatego na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.