Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II OZ 1041/26

Postanowienie NSA z 15 października 2026 r., II OZ 1041/26 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego

Wynik

Oddalono zażalenie

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
15 października 2026
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 15 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 11 maja 2026 r., sygn. akt II SO/Ol 3/26 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu B. S. od decyzji Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 marca 2026 r., nr P.7721.127.2025 19 RL w przedmiocie przywrócenia budynku do stanu poprzedniego postanawia: oddalić zażalenie.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 maja 2026 r. sygn. akt II SO/Ol 3/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił wniosek B. S. (dalej "skarżąca") o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od decyzji Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej "WMWINB"), z dnia 9 marca 2026 r., w przedmiocie przywrócenia budynku do stanu poprzedniego. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że jak wynika z akt sprawy, wnioskodawczyni działająca przez pełnomocnika, została prawidłowo wezwana do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, a wezwanie w tym przedmiocie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi 29 kwietnia 2026 r. Termin do usunięcia braków formalnych wniosku upłynął zatem 6 maja 2026 r. W terminie otwartym do usunięcia braku formalnego wniosku pełnomocnik wnioskodawczyni nie nadesłał dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania wnioskodawczyni. Ponieważ w zakreślonym terminie wskazany brak formalny wniosku nie został usunięty, złożony wniosek podlegał odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W ocenie pełnomocnika skarżącej zaskarżone postanowienie zostało wydane bez uwzględnienia istotnych okoliczności dotyczących zarówno skarżącej , jak i pełnomocnika, które obiektywnie uniemożliwiły wykonanie obowiązku w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Z treści art. 34 p.p.s.a. wynika, że strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (art. 35 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. W niniejszej sprawie w imieniu skarżącej działa jej córka A. S., a zatem wymagany był oryginał pełnomocnictwa, bądź jego uwierzytelniona notarialnie kopia. Sąd pierwszej instancji zasadnie zatem wezwał pełnomocnika skarżącej, zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2026 r., do uzupełniania braku formalnego zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia wniosku. W odpowiedzi A. S. przesłała wniosek o przedłużenie terminu do wykonania powyższego wezwania. W ocenie pełnomocnika skarżącej Sąd pierwszej instancji, odrzucając wniosek o przywrócenie terminu, naruszył art. 84 p.p.s.a., bowiem nie uwzględnił istotnych okoliczności dotyczących zarówno skarżącej, jak i jej pełnomocnika. Zarzut ten nie jest zasadny, gdyż wskazany przepis dotycz terminów sądowych (czyli takich, gdy przepis ustawy pozostawia wyznaczenie terminu lub ustalenie jego długości uznaniu sądu). W niniejszej sprawie Sąd nie stosował art. 84 p.p.s.a., tylko art. 49 § 1 p.p.s.a zawierający termin ustawowy (narzucony przez ustawę). Wbrew stanowisku zawartemu w zażaleniu Sąd w tym zakresie wcale nie oceniał obiektywnych okoliczności braku możliwości wykonania wezwania, lecz wskazał, że taki wniosek niezależnie od okoliczności (argumentacji) nie mógł być uwzględniony, bo ustawa w ogóle nie przewiduje takiej instytucji prawnej jak możliwość przedłużenia terminów ustawowych. W tych okolicznościach sprawy stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie o odrzuceniu wniosku było prawidłowe. Sąd ustalił, że wcześniejsze nadesłanie kserokopii aktu notarialnego potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa nie jest uwierzytelnioną formą tegoż pełnomocnictwa, ani oryginałem tegoż pełnomocnictwa. Wobec nieuzupełnienia braku formalnego wniosku podlegał on odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Informacje o sprawie

Data wpływu
2 września 2026
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Sędziowie
Andrzej Wawrzyniak /przewodniczący sprawozdawca/

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny