II OZ 1035/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 3 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. Ó. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 549/14 wzywające do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie skargi D. Ó. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie

Zarządzeniem z dnia 5 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 549/14 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) ustalił wpis sądowy od wniesionej przez D.Ó. skargi na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej na kwotę 100 zł. Na powyższe zarządzenie skarżący złożył zażalenie wskazując, że nie stać go na opłacenie powyższej kwoty. Podał, że wnosił o umorzenie wskazanej opłaty, jednak nie dostał żadnego powiadomienia w tej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie z dnia [...] lutego 2014 r., ustalające wysokość opłaty legalizacyjnej na kwotę 150.000 zł, dotyczące samowolnej nadbudowy, rozbudowy młyna z przeznaczeniem na budynek mieszkalny, wielorodzinny. Mając na uwadze powyższe należało uznać, że w niniejszej sprawie zastosowanie powinien mieć wpis stosunkowy. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że wpis należny od skargi na postanowienie ustalające opłatę legalizacyjną jest wpisem stosunkowym (postanowienia NSA: z dn. 30.08.2013 r., sygn. akt II OZ 678/13; z dn. 4.12.2012 r., sygn. akt II OZ 1068/12; z dn. 18.12.2009 r., sygn. akt II OZ 1135/09). Paragraf 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) stanowi, że wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi ponad 100.000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Jednakże 1% wartości przedmiotu zaskarżenia – w niniejszej sprawie 150.000 zł – wynosi 2000 zł, a nie jak wskazano w zarządzeniu 100 zł. Więc w tym zakresie zaskarżone zarządzenie należało uznać za wadliwe. Na marginesie wskazać należy, odnosząc się już do twierdzeń zażalenia, że postanowieniem z dnia 14 lipca 2014 r. WSA w Rzeszowie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów a przesyłka zawierająca odpis w/w postanowienia została wysłana na adres skarżącego w dniu 15 lipca 2014 r. i prawidłowo dwukrotnie awizowana, o czym skarżący uzyskał informację również z pisma Sądu z dnia 9 września 2014 r. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a., postanowił uchylić zaskarżone zarządzenie.