II OZ 1019/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 18 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 czerwca 2018 r. sygn. akt IV SA/Po 37/17 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2018 r. sygn. akt IV SA/Po 37/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie A. W. (dalej "skarżący") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2018 r. w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w stanie prawnym obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. (czyli od chwili wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2015 r., poz. 658) żaden przepis prawa nie stanowi o dopuszczalności złożenia zażalenia, ani sprzeciwu na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o utrzymaniu w mocy albo zmianie postanowienia bądź zarządzenia referendarza sądowego, podjęte na podstawie art. 260 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z dnia [...] lutego 2018 r. Pomimo tego, skarżący pismem z dnia [...] maja 2018 r., wniósł sprzeciw na ww. postanowienie WSA w Poznaniu. Skoro środek odwoławczy strony był niedopuszczalny, Sąd orzekł o jego odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Od powyższego postanowienia z dnia 19 czerwca 2018 r., zażalenie wniósł A. W., domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu opisał stan faktyczny sprawy wraz z argumentacją przytaczaną na wcześniejszych etapach postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zastosowanie w rozpatrywanej sprawie znajduje art. 260 p.p.s.a, zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny rozpoznający sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Stąd też wydane przez niego postanowienie, na podstawie art. 260 p.p.s.a. w związku z art. 168 § 1 p.p.s.a., jest prawomocne i nie służy już od niego żaden środek zaskarżenia. Prawo do wniesienia zażalenia na takie rozstrzygnięcie nie wynika w tym przypadku także z żadnego przepisu szczególnego. Ponadto zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Przepis art. 178 p.p.s.a. stanowi z kolei, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (a więc odpowiednio również zażalenie) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną (zażalenie), której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie skarżącemu nie przysługiwało zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 kwietnia 2018 r., a więc Sąd I instancji prawidłowo zaskarżonym postanowieniem odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.