II OZ 1009/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, po rozpoznaniu w dniu 29 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń J. Ż. i J. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 2791/15 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. Ż. na postanowienie M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 września 2015 r., nr ... w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia oceny technicznej postanawia oddalić zażalenia.

Postanowieniem z dnia 28 marca 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2791/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. Ż. na postanowienie M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 września 2015 r., nr ... w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia oceny technicznej. W motywach rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że J. Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 września 2015 r., nr ..., w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia oceny technicznej. W skardze został zawarty wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 17 maja 2016r. referendarz sądowy odmówił J. Ż. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2016r. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 11 października 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł – w terminie siedmiu dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie z dnia 11 października 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 listopada 2016 r. (potwierdzenie odbioru: k. 97). W terminie do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów. Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2016 r. starszy referendarz sądowy odmówił zmiany swojego postanowienia z dnia 17 maja 2016 r., odmawiającego skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia 21 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2017 r. skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 11 października 2016 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł – w terminie siedmiu dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to doręczono skarżącemu w dniu 13 marca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 129). Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 20 marca 2017 r. Z informacji zawartej w notatce urzędowej, (k. 130), sprawdzonej do dnia 20 marca 2017 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł do niniejszej sprawy. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wywiódł, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wobec powyższego Sąd wskazał, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu przez skarżącego upłynął w dniu 20 marca 2017 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uiścił wpisu od skargi w terminie zakreślonym przez sąd. Nadto Sąd podkreślił, że zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. Nie przerywa bowiem biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie, jeżeli nie zachodzą nowe okoliczności uzasadniające odmienną ocenę możliwości poniesienia kosztów sądowych przez stronę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2016 r., sygn. akt I FZ 340/16, LEX nr 2 169 643 i przywołane tam orzeczenia). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., odrzucił skargę Zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie wnieśli J. Ż. (reprezentowany przez pełnomocnika E. Ż.) i J. Ż., wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący (z zastrzeżeniem § 2 i 3) wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 13 marca 2017 r., zatem termin do wykonania wezwania Sądu do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 20 marca 2017 r. W wyżej wskazanym terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego. Prawidłowo zatem Sąd I instancji odrzucił skargę, której braki fiskalne nie zostały uzupełnione w terminie. Powołane powyżej okoliczności obligowały Sąd I instancji do uznania, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy wypełnia przesłankę z art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu nieuiszczenia wpisu sadowego w wyznaczonym terminie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, oddalił zażalenia, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. ----------------------- 3