II OW 86/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Bąkowski Sędziowie: sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) sędzia del. WSA Grzegorz Rząsa po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Generalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Olsztynie w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania odwołania w sprawie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia: 1. odrzucić wniosek. 2. zwrócić Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od wniosku.

Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wystąpił z wnioskiem do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Olsztynie w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania odwołania R. C. od decyzji nr [...] Wójta Gminy Ś. z dnia 19 lipca 2024 r., znak: [...], o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pomostu do celów rekreacyjnych w kształcie litery T o łącznej długości 38 m, powierzchni terenu inwestycji 70 m2 na części działki nr. ew. [...] stanowiącej jezioro Ł. na wysokości działki nr. [...], obręb B., gmina Ś., w którym to odwołaniu zaskarżono postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Olsztynie z dnia 18 czerwca 2024 r. znak: [...]. W uzasadnieniu wniosku Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wskazał, że R. C. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie odwołanie od ww. decyzji nr [...] Wójta Gminy Ś. z dnia 19 lipca 2024 r. o odmowie ustalenia warunków zabudowy. SKO w Olsztynie, przy piśmie z dnia 7 marca 2025 r., przekazało do GDOŚ to odwołanie i wskazało, że brak jest podstaw, aby zaskarżone postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 18 czerwca 2024 r. zostało poddane kontroli Kolegium w odwołaniu od decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, uwzględniając obecnie obowiązującą treść przepisu art. 53 ust. 5c ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (zmienionego z dniem 11 stycznia 2025 r. przez art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 27 listopada 2024 r. o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw - Dz.U. z 2024 r. poz.1940) - przy stwierdzeniu, że ustawa zmieniająca nie zawiera przepisów intertemporalnych - a także ust. 5 art. 53 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym odsyłającego do stosowania art. 106 § 5 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (w świetle tego przepisu uzgodnienie następuje w drodze postanowienia i może stanowić przedmiot zażalenia) - stanęło na stanowisku, że brak jest podstaw, aby zaskarżona odmowa uzgodnienia poddana została kontroli Kolegium na zasadzie wynikającej z art. 142 K.p.a. Natomiast Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska uważa, że nie jest organem właściwym do rozpatrzenia ww. odwołania. Skarżone w odwołaniu postanowienie zostało wydane w stanie prawnym (w dniu 18 czerwca 2024 r.), w którym zażalenie nie przysługiwało. Zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym na dzień wydania przez RDOŚ postanowienia z dnia 18 czerwca 2024 r. o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w niniejszej sprawie, stronie nie przysługiwało zażalenie na to postanowienie. Odmowa uzgodnienia nastąpiła bowiem wyłącznie z uwagi na naruszenie przepisów obowiązujących na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Puszczy [...]. Jednakże strona pomimo braku możliwości wniesienia zażalenia nie została pozbawiona ochrony prawnej i możliwości kwestionowania wadliwego w jej ocenie postanowienia - mogła to bowiem uczynić kwestionując tylko wydaną w sprawie decyzję. Uwzględniając powyższe Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł, aby Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął powstały spór kompetencyjny i wskazał organ właściwy w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi na wniosek SKO w Olsztynie wniosło o odrzucenie wniosku Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Jak wskazał w uzasadnieniu organ, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2025 r., sygn. akt II OW 23/25, rozpoznał łącznie 25 wniosków Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wskazując Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie jako organ właściwy do rozpoznania odwołań zawierających zażalenia na postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Olsztynie. W dniu 3 października 2025 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek z dnia 12 maja 2025 r. znak: [...], który został zarejestrowany przez Sąd pod sygnaturą akt II OW 86/25. Treść tego wniosku jest tożsama z treścią wniosku ze sprawy sygn. akt II OW 41/25 rozpoznanego wspólnie z innymi wnioskami postanowieniem Sądu z dnia 6 sierpnia 2025 r, sygn. akt II OW 23/25. Mając na uwadze, że wniosek Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 12 maja 2025 r. znak: [...] wniesiony do Sądu w dniu 3 października 2025 r. dotyczy sprawy prawomocnie rozpoznanej – SKO w Olsztynie wniosło, jak na wstępie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 63 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935) – dalej: "P.p.s.a.", jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 P.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W niniejszej sprawie, jak słusznie wskazało w odpowiedzi na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie, wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Generalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska, a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Olsztynie został prawomocnie rozstrzygnięty przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2025 r., sygn. akt II OW 23/25, wskazał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie jako organ właściwy do rozpoznania m.in. odwołania zawierającego zażalenie na postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Olsztynie z dnia 18 czerwca 2024 r., znak [...]. W tym stanie rzeczy ponowny wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego w zakresie wskazania organu właściwego do rozpoznania odwołania od decyzji nr [...] Wójta Gminy Ś. z dnia 19 lipca 2024 r., znak: [...], w którym to odwołaniu zaskarżono postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Olsztynie z dnia 18 czerwca 2024 r. znak: [...], należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. i w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono jak w punkcie 2 sentencji, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. art. 64 § 3 P.p.s.a.