II OW 14/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędzia del. NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Pabianice z 27 stycznia 2017 r. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Pabianice a Starostą Pabianickim przez wskazanie organu właściwego do prowadzenia postępowania w sprawie korzystania ze środowiska przez osobę fizyczną postanawia: 1. odrzucić wniosek; 2. zwrócić Prezydentowi Miasta Pabianice ze środków Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniosku.

Wnioskiem z 27 stycznia 2017 r. Prezydent Miasta Pabianice wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość przez wskazanie Starosty Pabianickiego jako organu właściwego do prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie korzystania ze środowiska przez osobę fizyczną - podmiot prowadzący działalność rolniczą nadzorowaną przez Powiatowego Lekarza Weterynarii. W odpowiedzi na wniosek Starosta Pabianicki wniósł o wskazanie Prezydenta Miasta Pabianice jako organu właściwego w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Natomiast spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego rozstrzyga co do zasady wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a dopiero w razie braku takiego organu - sąd administracyjny (art. 22 § 1 ust. 1 k.p.a.). Spór w sprawie koncentruje się wokół zastosowania art. 362 i art. 363 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2017 r., poz. 519 – dalej jako "p.o.ś."). Zgodnie z art. 362 ust. 1 p.o.ś., jeżeli podmiot korzystający ze środowiska negatywnie oddziałuje na środowisko, organ ochrony środowiska może, w drodze decyzji, nałożyć obowiązek ograniczenia oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia lub przywrócenia środowiska do stanu właściwego. Organem właściwym w tego rodzaju sprawach jest starosta (art. 378 ust. 1 p.o.ś.). Natomiast zgodnie z art. 363 ust. 1 p.o.ś., wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać osobie fizycznej, której działanie negatywnie oddziałuje na środowisko, wykonanie w określonym czasie czynności zmierzających do ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia lub przywrócenia środowiska do stanu właściwego. Przepisy te mają charakter komplementarny i zasadnicza różnica w ich stosowaniu dotyczy organu właściwego do wydania decyzji oraz podmiotu, na które mogą zostać nałożone przewidziane w tych przepisach obowiązki. W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis art. 22 § 1 ust. 1 k.p.a., ponieważ Prezydent Miasta Pabianic i Starosta Pabianicki posiadają w zakresie zakreślonym przedmiotem sprawy wspólny organ wyższego stopnia, którym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi. Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 ustawy z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1659 ze zm.), samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia, w rozumieniu przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) i ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r. poz. 201, ze zm.), w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Z treści przepisów ustawy p.o.ś. nie wynika natomiast, żeby organem wyższego stopnia wobec starosty lub wójta, burmistrza i prezydenta miasta, właściwych do wydania decyzji, o których stanowią art. 362 ust. 1 i art. 363 ust. 1 p.o.ś., był inny organ niż samorządowe kolegium odwoławcze. Wobec braku przepisu szczególnego zastosowanie ma zatem ogólna zasada z art. 1 ust. 1 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych. Stąd też do właściwego miejscowo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi należy rozstrzygnięcie sporu. Właściwość miejscowa tego organu wynika natomiast z § 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz.U. Nr 198, poz. 1925). Z tych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.