II OSK 937/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skarg kasacyjnych D.K., K.P., R.P. i D.K.1 na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2520/24 o odrzuceniu skargi K.P. w sprawie ze skargi K.P. i R.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r., nr 872/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić skargi kasacyjne.

K.P. i R.P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 25 lipca 2024 r. nr 872/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K.P. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wskazując, że skarga została złożona i podpisana przez osobę, która nie spełnia przesłanek z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a. Wyjaśnił, że zaskarżona decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 25 lipca 2024 r. dotyczy wyłącznie oceny organu w zakresie dopuszczalności odwołania wniesionego przez R.P. od decyzji Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z 18 stycznia 2024 r., a zatem K.P. nie miała legitymacji do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na to rozstrzygnięcie. Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wnieśli D.K., K.P., R.P. i D.K.1. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargi kasacyjne D.K., K.P., R.P. i D.K.1 są niedopuszczalne i podlegają odrzuceniu. Skarga kasacyjna jest pismem podlegającym szczególnym wymogom formalnym, które muszą być bezwzględnie spełnione, aby skarga kasacyjna podlegała rozpoznaniu przez Sąd. Takim warunkiem jest m. in. sporządzenie skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. Narzucony przez przepisy postępowania przymus adwokacko-radcowski ma zapewnić prawidłowe sporządzenie skargi kasacyjnej i trafne sformułowanie podstaw kasacyjnych, czego wymagają przepisy (art. 174 i 176 p.p.s.a). Stosownie do art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. O konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego K.P. została prawidłowo pouczona przy doręczeniu odpisu postanowienia Sądu I instancji z dnia 30 stycznia 2025 r. (pouczenie – k. 44 verte). Skarżąca pomimo jasnego i jednoznacznego pouczenia zawartego na s. 2 kierowanego do niej pisma z 13 lutego 2025 r., samodzielnie sporządziła skargę kasacyjną, która z tej przyczyny jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. Odnośnie skargi kasacyjnej wniesionej przez D.K., D.K.1 i R.P. należy wskazać, że w art. 178 p.p.s.a. przewidziano odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy skarga kasacyjna wniesiona zostanie przez osobę niebędącą adresatem postanowienia, ponieważ skutki procesowe dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia – w tym przypadku wyłącznie K.P.. Niezależnie od tego, skarga kasacyjna wniesiona przez D.K., D.K.1 i R.P. także nie została sporządzona przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. i podlegała odrzuceniu również z powodu samodzielnego sporządzenia skargi kasacyjnej przez osoby niespełniające wymogów z art. 175 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.