II OSK 838/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędziowie Sędzia NSA Robert Sawuła (spr.) Sędzia NSA Małgorzata Miron Protokolant starszy asystent sędziego Hubert Sęczkowski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi J.W. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2024 r. sygn. akt II OSK 910/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej J.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2020 r. sygn. akt VII SA/Wa 1493/20 w sprawie ze skargi J.W. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 czerwca 2020 r. nr 895/2020 w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji oddala skargę o wznowienie postępowania sądowego.

1. Wyrokiem z 17 stycznia 2024 r., sygn. akt II OSK 910/21, Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) oddalił skargę kasacyjną J.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie z 29 grudnia 2020 r., VII SA/Wa 1493/20, w sprawie ze skargi J.W. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (MWINB) z 16 czerwca 2020 r., nr 895/2020, w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji. 2.1. Na podstawie art. 270 w zw. z art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 1634, Ppsa) skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem II OSK 910/21 wniosła J.W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. 2.2. Jako podstawę wznowienia wskazano art. 273 § 2 Ppsa, a więc późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, a to na skutek braku możliwości dokonania kontroli legalności odmowy sprostowania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Warszawskiego Zachodniego (PINB) z 5 kwietnia 2007 r. nr 294/07 (decyzja PINB) o udzieleniu J.Ś. (poprzednikowi prawnemu skarżącej) pozwolenia na użytkowanie klatki schodowej przy łączniku oraz czterech wiat drewnianych wybudowanych w południowej części działki nr ew. [...], obręb [...] przy uI. [...] w K., gm. Ł., w oparciu o dokumenty zgromadzone w aktach sprawy zakończonej wydaniem tej decyzji, w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej J.W. od wyroku WSA w Warszawie z 29 grudnia 2020 r., VII SA/Wa 1493/20, mimo niedysponowania przez NSA aktami sprawy administracyjnej załatwionej w/w decyzją PINB, a stanowiącymi podstawę wyrokowania w sprawie o sprostowanie treści ww. decyzji, od dnia przekazania akt sprawy przez WSA w Warszawie wraz ze skargą kasacyjną skarżącej do dnia zakończenia postępowania przed NSA. 2.3. Na podstawie art. 106 § 3 i 5 Ppsa wnioskująca wznowienie wniosła ponadto o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z następujących dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, zawisłej przed NSA do sygn. II OSK 910/21, tj.: 1) pisma WSA w Warszawie VII Wydziału z 6 października 2020 r. (k. 20); 2) pisma Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Warszawie z 16 października 2020 r., znak sprawy: WOP.7722.174.2020.SB (k. 21); 3) pisma WSA w Warszawie z 8 grudnia 2020 r., VII SA/Wa 1493/20 (k. 24); 4) pisma NSA z 10 grudnia 2020 r., II OSK 1202/20 (k. 25); 5) pisma WSA w Warszawie, VII Wydziału z 20 kwietnia 2021 r.. VII SA/Wa 1839/20 (k. 60); 6) kopii decyzji PINB z 5 kwietnia 2007 r. nr 294/07 (złożona na rozprawie w dniu 17 stycznia 2024 r.) (k. 90); - na okoliczność tego rodzaju, że w toku orzekania przez NSA na rozprawie w dniu 17 stycznia 2024 r., zakończonej wydaniem wyroku II OSK 910/21, sąd orzekający w sprawie nie dysponował aktami administracyjnymi, w których wydano decyzję PINB, bowiem akta administracyjne sprawy nie były załączone do co najmniej od 21 kwietnia 2021 r. 2.4. Równocześnie wnioskująca wznowienie, wnosi na podstawie art. 106 § 3 i 5 Ppsa o dołączenie do akt sprawy zawisłej przed NSA do sygn. II OSK 1202/20 i tym samym wnosi o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z następujących dokumentów: 1) pisma NSA z 10 grudnia 2020 r., VII SA/Wa 1493/20 (k. 131); 2) pisma WSA w Warszawie z 20 kwietnia 2021 r., VII SA/Wa 1493/20 (k. 133); 3) pisma NSA z 14 lipca 2023 r., II OSK 1202/20 (k. 174); 4) zarządzenia WSA w Warszawie z 18 lipca 2023 r., VII SA/Wa 1839/19 (k. 175); 5) pisma WSA w Warszawie z 22 sierpnia 2023 r., VII SA/Wa 1839/19; - na okoliczność tego rodzaju, że w toku orzekania przez NSA na rozprawie w dniu 17 stycznia 2024 r. w sprawie II OSK 910/21, zakończonej wydaniem wyroku, sąd orzekający w sprawie nie dysponował aktami administracyjnymi, w których wydano decyzję PINB, bowiem akta administracyjne sprawy nie były załączone do akt sprawy o sygn. II OSK 910/21 co najmniej od dnia 21 kwietnia 2021 r. 2.5. W skardze o wznowienie postępowania sądowego wskazano, że o przyczynie wznowienia postępowania skarżąca powzięła wiadomość w dniu zapoznania się z aktami sprawy po wydaniu zaskarżonego skargą wznowieniową wyroku, tj. w dniu 9 lutego 2024 r. 2.6. Jednocześnie, na podstawie art. 106 § 3 i 5 Ppsa, skarżąca wnosi o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z: 1) postanowienia nr 124/06 wydanego przez PINB z 17 lipca 2006 r.; 2) decyzji nr 832/44/79 z 8 października 1979 r. wydanej przez Naczelnika Gminy Łomianki zatwierdzającej plan realizacyjny inwestycji zagospodarowania działki nr [...] w granicach [...] na terenie K. przy ul. [...]; 3) decyzji nr 8381/420a/154/79 wydanej przez Naczelnika Gminy Łomianki z 28 grudnia 1979 r.; 4) decyzji nr UA-8381-W/4/82 z 21 stycznia 1982 r. wydanej przez Naczelnika Gminy Łomianki; 5) decyzji nr UA-8381-B/123/83 wydanej przez Naczelnika Gminy Łomianki w dniu 16 września 1983 r.; 6) decyzji PINB z 30 stycznia 2020 r., znak sprawy: PINB.7141.93.18.20.JO; 7) opinii technicznej dot. łącznika i klatki schodowej sporządzonej do postanowienia nr 124/06 z 17 lipca 2006 r. przez inż. bud. ląd. E.R. (stanowiącej załącznik do Decyzji PINB), - na okoliczność tego rodzaju, że rozstrzygnięcie decyzji PINB z 5 kwietnia 2007 r. o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie obejmowało swoją treścią również łącznik znajdujący się na działce nr [...] obręb [...], , a także, na okoliczność tego, że omyłka zawarta w treści decyzji PINB jest możliwa do usunięcia w drodze powierzchownego zestawienia treści ww. rozstrzygnięcia z dokumentami, na podstawie, których zostało to rozstrzygnięcie wydane. 2.7. Wnioskująca wznowienie wnosi o: 1. uchylenie zaskarżonego wyroku; 2. uchylenie wyroku WSA z 29 grudnia 2020 r. VII SA/Wa 1493/20; 3. uchylenie postanowienia MWINB z 16 czerwca 2020 r. nr 895/2020, oraz postanowienia PINB z 4 marca 2020 r. nr 43/20, w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji PINB; 4. zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, o ile nie zostanie złożonym spis kosztów; 5. rozpoznanie sprawy na rozprawie. 2.8. W uzasadnieniu skargi o wznowienie podniesiono, że w toku rozprawy zakończonej wydaniem wyroku II OSK 910/21 pełnomocnik skarżącej na prośbę składu orzekającego złożył do akt sprawy kopię decyzji PINB, co wzięło swoją podstawę z faktu, że sąd ten nawet brzmieniem tej decyzji nie dysponował. Jak wywiedziono powyżej nie dysponował również innych dokumentami zgromadzonym w aktach sprawy zakończonej wydaniem tej decyzji, w świetle których można było dopiero dokonać prawidłowej kontroli legalności zaskarżonego postanowienia o odmowie sprostowania ww. decyzji. 2.9. W piśmie procesowym z 25 października 2023 r. strona wnosząca skargę o wznowienie wywodzi "nowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych". 2.10. Na rozprawie wyznaczonej w sprawie wywołanej skargą o wznowienie pełnomocnik wnioskującej wznowienie wnosił i wywodził, jak w skardze o wznowienie postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Zgodnie z art. 276 Ppsa (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm.), do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175. Skargę o wznowienie oparto na podstawie z art. 273 § 2 Ppsa, wedle którego: "Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu". Samo badanie dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania nie jest badaniem jej zasadności, lecz wyłącznie ustaleniem warunków umożliwiających rozpatrywanie samej skargi. Oceny dokonuje się zasadniczo na podstawie twierdzeń zawartych w skardze o wznowienie. Na tym etapie sąd nie bada trafności powołanych podstaw wznowienia postępowania, ale tylko okoliczność ich powołania. 3.2. Niesporne jest, że zachowano termin z art. 277 Ppsa do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego, oraz nie zachodzi negatywna przesłanka wznowienia z art. 278 Ppsa, z tego względu wyznaczono rozprawę. Sąd postanowił połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy w granicach, jakie zakreśla podstawa wznowienia. W myśl art. 282 § 2 Ppsa, po ponownym rozpoznaniu sprawy sąd oddala skargę o wznowienie, albo ją uwzględnia stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem, który wznowił postępowanie, lub uchyla zaskarżone orzeczenie i skargę odrzuca lub postępowanie umarza. Wznowienie postępowania, jeżeli zachodzą przyczyny określone w ustawie, polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem. W postępowaniu ze skargi o wznowienie, po stwierdzeniu istnienia podstaw wznowienia, rozpoznawana jest w określonych granicach ta sama sprawa, którą wcześniej prawomocnie osądzono. 3.3. Istota sprawy rozstrzygniętej wyrokiem II OSK 910/21 sprowadzała się do oceny zasadności zarzutów kasacyjnych wobec wyroku WSA w Warszawie w sprawie rozstrzygniętej wyrokiem tegoż sądu z 29 grudnia 2020 r., VII SA/Wa 1493/20, wydanym w sprawie dotyczącej odmowy sprostowania decyzji. Strona skarżąca domagała się sprostowania decyzji PINB z 5 kwietnia 2007 r. w takim aspekcie, aby do decyzji, wydanej na rzecz J.Ś. w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie klatki schodowej oraz czterech wiat drewnianych dodać określenie "z łącznikiem". Sąd wojewódzki oddalając skargę i dysponując aktami sprawy, w której wydano decyzję PINB z 5 kwietnia 2007 r., w rozstrzygnięciu nie uwzględniającym wyrażenia "z łącznikiem", podzielił argumentację organów nadzoru budowlanego w sprawie o sprostowanie decyzji w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie, że dodanie takiego określenia w istocie prowadziłoby do merytorycznej zmiany tej decyzji. Sąd wojewódzki zgodził się ponadto z organami, że sprostowanie w trybie art. 113 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2020, poz. 256, K.p.a.) nie może dotyczyć dodania nowego obiektu czy też urządzenia budowlanego do treści rozstrzygnięcia objętego pozwoleniem na użytkowanie, bowiem nie podpada to pod pojęcie błędu, czy oczywistej omyłki. 3.4. Stanowisko wyrażone w wyroku VII SA/Wa 1493/20 zasadniczo podzielił NSA w wyroku II OSK 910/21 oddalając skargę kasacyjną. W wyroku objętym skargą o wznowienie wywodzono, że omyłki (w decyzji administracyjnej) mogą powstać wskutek błędnego wpisania jakiegoś słowa lub słów, ich pominięcia czy poprzez wyraźne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie danego wyrazu bądź cyfry. Sąd Naczelny w przywołanym wyroku wywodził, że jedną z przesłanek dopuszczalności zastosowania art. 113 § 1 K.p.a. jest oczywistość stwierdzonego błędu czy omyłki, nadto jeżeli dana kwestia budzi wątpliwości, a do stwierdzenia, czy doszło do popełnienia omyłki, wymagana jest głębsza analiza akt postępowania, automatycznie będzie to wykluczać oczywistość takiej omyłki. Za słuszne uznano stanowisko sądu wojewódzkiego, że wyznacznikiem oczywistości omyłki jest możność natychmiastowego i niepozostawiającego wątpliwości wykrycia uchybienia w drodze nawet powierzchownego zestawienia treści rozstrzygnięcia z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy, zaś sprostowanie nie może także prowadzić do zmiany merytorycznej samego orzeczenia. W ocenie Naczelnego Sądu orzekającego w sprawie II OSK 910/21, nieprawidłowości tej nie można uznać za oczywistą omyłkę w rozumieniu art. 113 K.p.a., albowiem dla jednoznacznego stwierdzenia co było przedmiotem decyzji, której sprostowania domaga się strona, niezbędna jest analiza przeprowadzonego w tym zakresie postępowania, nie jest wystarczające samo zestawienie treści "sentencji" (przyjąć wypadnie, że chodziło o "rozstrzygnięcie" – uwaga Sądu) decyzji z jej uzasadnieniem. Dodatkowo w wyroku II OSK 910/21 wskazywano – a to w kontekście uzupełnienia podstaw kasacyjnych – iż sąd wojewódzki rozstrzygał w oparciu o stan prawny oraz stan faktyczny z dnia wydania zaskarżonej decyzji (oczywista omyłka – chodzi o zaskarżone postanowienie – uwaga Sądu), stąd nie mógł wziąć pod uwagę okoliczności, na które powołuje się strona, a które miały miejsce już po wydaniu zaskarżonej decyzji (uwaga j.w.), jak również zaskarżonego wyroku. Zdaniem sądu orzekającego w sprawie II OSK 910/21, nie wpływało na powyższą ocenę również późniejsze wydanie przez GINB przedłożonej do akt decyzji, bowiem wbrew twierdzeniom skarżącej nie potwierdzać miała ona, że istniała podstawa do sprostowania decyzji PINB udzielającej pozwolenia na użytkowanie z 2007 r., gdyż "organ dokonuje w niej wykładni treści decyzji w oparciu o dokumentacje przeprowadzonego postępowania. Także Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyroku nie przesądził, że doszło do omyłki w sentencji (rozstrzygnięciu – uwaga Sądu) decyzji, a jedynie potwierdził, że istnieje rozbieżność pomiędzy "sentencją" (uwaga j.w.) oraz uzasadnieniem decyzji co do przedmiotu postępowania, wskazując na potrzebę wyjaśnienia tej kwestii w ramach postępowania nieważnościowego, co zarazem potwierdza, że nie było możliwe jej sprostowanie w trybie art. 113 § 1 K.p.a.". 3.5. Podstawą wznowienia w sprawie zakończonej wyrokiem II OSK 910/21 ma być okoliczność, wedle której wyrokowano w Naczelnym Sądzie Administracyjnym na rozprawie w dniu 17 stycznia 2024 r. nie dysponując aktami administracyjnymi, w których znajdować miała się decyzja PINB z 5 kwietnia 2007 r. w przedmiocie udzielenia poprzednikowi prawnemu skarżącej pozwolenia na użytkowanie oznaczonych obiektów budowlanych. Rzecz w tym, że w dniu tej rozprawy skarżąca będąc reprezentowana przez fachowego pełnomocnika przedłożyła do akt sprawy kopię decyzji PINB z 5 kwietnia 2007 r., którą włączono do tych akt. Fakt ten potwierdza treść samej skargi o wznowienie postępowania. Sąd orzekający w sprawie II OSK 910/21 dysponował zatem treścią decyzji organu nadzoru budowlanego, o sprostowanie której toczyło się postępowanie, w ramach którego odmówiono ostatecznie jej sprostowania. Okoliczność braku akt administracyjnych postępowania, w ramach którego wydano decyzje PINB z 5 kwietnia 2007 r. jest bezsporna, zbędne było w tym zakresie prowadzenie dowodu w trybie art. 106 § 3 Ppsa z części dokumentów wskazanych w skardze kasacyjnej (s. 2 i 3), część z tych dokumentów znajduje się zresztą w aktach przedmiotowej sprawy. 3.6. Do przesłanek podstawy wznowienia, na którą się powołano w skardze o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem II OSK 910/21, należy "późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu". Skoro okazało się w dniu rozprawy 17 stycznia 2024 r., że wskutek wypożyczenia akt administracyjnych do innego postępowania, Sąd Naczelny wówczas orzekający nie dysponował nawet kopią decyzji PINB z 5 kwietnia 2007 r., to nie dysponował także i aktami administracyjnymi postępowania, w ramach którego wydano taką decyzję. Okoliczność ta mogła chociażby skłaniać stronę skarżącą do domagania się – o ile uznawałaby to za konieczne – odroczenie rozprawy w celu uzupełnienia akt sądowych o akta administracyjne postępowania, zakończonego w/w decyzją PINB. Z protokołu rozprawy do sprawy II OSK 910/21 wynika jasno, że takiego żądania strona skarżąca kasacyjnie nie zgłaszała. Podawać to może w wątpliwość, że dla strony skarżącej wykrycie tej okoliczności faktycznej było "późniejsze". Nawet jednak przyjmując, że fachowy pełnomocnik strony skarżącej obecny na rozprawie w dniu 17 stycznia 2024 r. z faktu udostępnienia składowi orzekającemu w sprawie II OSK 910/21 kopii decyzji PINB z 5 kwietnia 2007 r. nie wnioskował odroczenia rozprawy z powodu nie dysponowania przez skład orzekający NSA całością akt administracyjnych, nie antycypując braku całości akt administracyjnych, a dowiadując się o tym dopiero w dniu 9 lutego 2024 r. (w dniu zapoznania się z aktami w Naczelnym Sądzie Administracyjnym – vide treść skargi o wznowienie postępowania) okoliczność ta – zdaniem Sądu Naczelnego orzekającego w sprawie wznowieniowej nie mogła mieć wpływu na wynik sprawy rozstrzygniętej w/w wyrokiem. 3.6. W przedmiotowej sprawie skarżąca kasacyjnie uważa, że z powodu omyłki w rozstrzygnięciu decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie oznaczonych obiektów budowlanych, pominięto jeden z tych obiektów, tj. łącznik, o którym z kolei mowa jest w uzasadnieniu decyzji PINB z 5 kwietnia 2007 r. Podzielić należy stanowisko zajęte w wyroku II OSK 910/21, że żądanie skarżącej sprostowania decyzji PINB z 5 kwietnia 2007 r. poprzez dopisanie w jej rozstrzygnięciu sformułowania "z łącznikiem" nie mogło nastąpić w trybie art. 113 § 1 K.p.a. W tym trybie organ może m. in. na żądanie strony prostować "błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki" w wydanych przez ten organ decyzjach. Zwrócić wypadnie uwagę, że w przepisie art. 111 § 1 K.p.a. przewidziano dopuszczalność uzupełnienia decyzji m. in. co do jego rozstrzygnięcia, z tym, że taka możliwość jest ograniczona terminem czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji. Nadto z art. 113 § 2 K.p.a. wynika, że m. in. na żądanie strony organ wyjaśnia wątpliwości co do treści decyzji. Skoro nie nastąpiło w trybie ujętym w art. 111 § 1 i § 1a K.p.a. uzupełnienie decyzji PINB z 5 kwietnia 2007 r. w kierunku wyrażonym w żądaniu przez stronę skarżącą, zaś jej treść budzi wątpliwości, co do tego, że pozwoleniem na użytkowanie objęto nie tylko "klatkę schodową oraz cztery wiaty drewniane", ale w istocie "klatkę schodową z łącznikiem", to właściwym trybem wyjaśnienia tej wątpliwości jest tryb określony w art. 113 § 2 K.p.a., nie zaś tryb sprostowania, o którym mowa w art. 113 § 1 K.p.a. 3.7. Na poparcie powyższego wywodu wskazują ponadto motywy zawarte w prawomocnym wyrokiem NSA z 17 kwietnia 2003 r., II OSK 1202/20, gdzie przedmiotem kontroli objęto decyzje organów nadzoru budowlanego wydane w postępowaniu nieważnościowym, gdzie odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji PINB z 5 kwietnia 2007 r. Wyrokiem tym był związany skład orzekający w sprawie II OSK 910/21, jest nim także związany Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie wznowieniowej. W wyroku II OSK 1202/20, w aspekcie konieczności wyjaśnienia zakresu przedmiotowego decyzji PINB z 5 kwietnia 2007 r. w ramach postępowania nieważnościowego podzielono wątpliwości sądu pierwszej instancji (wyrażone w wyroku VII SA/Wa 1839/19), odnośnie zakwalifikowania łącznika jako samodzielnego obiektu. Potrzeba wyjaśnienia tej kwestii w ramach postępowania nieważnościowego, co przesądzono prawomocnym wyrokiem NSA, wykluczało zarazem zaakceptowanie przez Sąd forsowanej przez stronę skarżącą możliwości sprostowania inkryminowanej decyzji organu powiatowego poprzez de facto uzupełnienie rozstrzygnięcia decyzji PINB z 5 kwietnia 2007 r. 3.8. Przedmiotem sprostowania mogą być błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki zawarte w decyzjach wydanych przez organy administracji. Jak trafnie wskazano w motywach wyroku NSA z 5 kwietnia 2023 r., I OSK 2013/19 (CBOSA.nsa.gov.pl), prawidłowa wykładnia art. 113 § 1 K.p.a. prowadzi do wniosku, że przez oczywistą omyłkę należy rozumieć błąd polegający na tym, że w decyzji (postanowieniu) przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słów czy też omyłkę pisarską zostało wyrażone coś, co w sposób oczywisty i widoczny jest sprzeczne z myślą wyrażoną niedwuznacznie przez organ (por. A. Wróbel, w: M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks Postępowania Administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2009, s. 584). Przez oczywiste omyłki należy rozumieć błędy, które jednoznacznie wynikają z zestawienia zebranego w sprawie materiału z treścią decyzji. Niedopuszczalne jest natomiast sprostowanie decyzji, które prowadziłoby do ponownego rozstrzygnięcia sprawy. Innymi słowy, sprostowaniu na podstawie art. 113 § 1 K.p.a. nie mogą podlegać omyłki istotne, nieoczywiste dla stron postępowania, wpływające w znaczny sposób na ich sytuację prawną. W orzecznictwie i piśmiennictwie powszechnie przyjęta jest ponadto teza, że sprostowanie nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia (np. wyroki NSA z:25 października 2023 r., II OSK 1325/22; 2 lipca 2018 r., I OSK 873/18; 30 listopada 2017 r., II OSK 1069/16; 14 września 2016 r., II OSK 3013/14; wyroki opubl. CBOSA.nsa.gov.pl). 3.9. Skoro uprzednio, bo prawomocnym wyrokiem II OSK 1202/20, Naczelny Sąd Administracyjny w kontekście prowadzonego postępowania nieważnościowego w stosunku do decyzji PINB z 5 kwietnia 2007 r. w przedmiocie udzielania pozwolenia na użytkowanie, przesądził już, że kwestia zakwalifikowania łącznika jako samodzielnego obiektu i przyjętej w tym zakresie podstawy prawnej jego legalizacji wymagała wyjaśnienia przez organy nadzoru budowlanego, a wyrokiem tym jest – na zasadzie art. 170 Ppsa, związany ten Sąd, to nie można skutecznie wywodzić, że pominięcie w rozstrzygnięciu w/w decyzji sformułowania "wraz z łącznikiem" stanowiło "oczywistą omyłkę" w rozumieniu art. 113 § 1 K.p.a. Z treści decyzji PINB z 5 kwietnia 2007 r. wynika, że wydano ją po rozpoznaniu wniosku J.Ś. w sprawie legalizacji i udzielenia pozwolenia na użytkowanie "klatki schodowej przy łączniku łączącym budynek socjalno-mieszkalny z budynkiem produkcyjno-biurowym oraz czterech wiat drewnianych". 3.10. Uwzględniając dysponowanie przez skład orzekający NSA w dniu rozprawy w sprawie II OSK 910/21 treścią decyzji PINB z 5 kwietnia 2007 r., sprostowania której domagała się skarżąca, jak również okoliczność związania wyrokiem II OSK 1202/20 i tam wyrażoną oceną w kwestii charakteru kwalifikacji prawnej samego łącznika, dojść należało do wniosku, że skarga o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem II OSK 910/21 podlega oddaleniu. 3.11. Naczelny Sąd Administracyjny w tym składzie wyraża zarazem pogląd, że – w aspekcie treści uzasadnienia decyzji PINB z 5 kwietnia 2007 r., gdzie znajduje się sformułowanie, wedle którego: "Zarówno łącznik, jak i wiaty nie stwarzają zagrożenia bezpieczeństwa życia ludzi i mienia, środowiska i interesów osób trzecich, nie naruszają obowiązujących warunków technicznych i ustaleń przepisów o planowaniu przestrzennym", – skarżąca może domagać się w trybie art. 113 § 2 K.p.a. od PINB wyjaśnienia treści tej decyzji, gdy idzie o rzeczywisty jej zakres przedmiotowy. 3.12. Zbędnym w tym zakresie jawiło się dopuszczenie dowodu z dokumentów wskazanych w skardze o wznowienie na jej s. 4, a to w aspekcie uznania, że omyłka zawarta w decyzji PINB z 5 kwietnia 2007 r. jest możliwa do usunięcia w drodze "powierzchownego zestawienia treści w/w rozstrzygnięcia z dokumentami". Wskazywanie zresztą na siedem różnych dokumentów, w tym kilku decyzji administracyjnych, a nawet jednej z nich wydanej już po dacie 5 kwietnia 2007 r., osłabia zdaniem Sądu przekonanie o trafności argumentacji wywodzonej w skardze o wznowienie postępowania. 4. Z wyłuszczonych względów i działając na podstawie art. 282 § 2 Ppsa orzeczono, jak w sentencji wyroku.