II OSK 807/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Starosty Kieleckiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 2281/24 w sprawie ze skargi Starosty Kieleckiego na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 sierpnia 2024 r., znak: DOR.521.55.2024.AMO w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2. zwrócić Staroście Kieleckiemu ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 270 (słownie: dwieście siedemdziesiąt) złotych.

Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2281/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Starosty Kieleckiego na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 sierpnia 2024 r., w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł Starosta Kielecki, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika. Pismem z dnia 11 lutego 2026 r. pełnomocnik skarżącego kasacyjnie poinformował, że cofa wniesioną skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 p.p.s.a. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z powyższego wynika, że podmiot wnoszący skargę kasacyjną może rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 p.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 575/07; z 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 573/07; z 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1517/10). W ocenie NSA, analiza akt sprawy pozwala stwierdzić, że brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymieniona w art. 183 § 2 p.p.s.a. Ponadto cofnięcie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie nie zmierza do obejścia prawa. W konsekwencji NSA uznał, że cofnięcie to jest dopuszczalne. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej uiszczonego przez stronę skarżącą kasacyjnie orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.