II OSK 697/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skarg kasacyjnych K. P., D. K. i D.K.1 na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 2270/24 o odrzuceniu skarg K. P., D.K. i D. K.1 na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 lipca 2024 r. nr 810/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić skargi kasacyjne.

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2270/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "P.p.s.a."), odrzucił skargi K. P., D. K. i D. K.1 (dalej: "skarżący") na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 lipca 2024 r., nr 810/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego z uwagi na brak interesu prawnego do złożenia skarg w niniejszej sprawie (art. 50 § 1 P.p.s.a.). Wyjaśnił, że zaskarżona decyzja dotyczy oceny dopuszczalności odwołania R. P. wniesionego od decyzji PINB dla m.st. Warszawy z dnia 18 stycznia 2024 r., nr IIWT/41/2024, a zatem nie ma bezpośredniego wpływu na sferę prawną skarżących. Wspólnym i sporządzonym osobiście pismem skarżący wnieśli skargi kasacyjne na postanowienie z dnia 18 grudnia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Pisma skarżących, nazwane skargami kasacyjnymi, podlegają odrzuceniu jako niedopuszczalne. Przepis art. 175 § 1 P.p.s.a. jednoznacznie określa, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, wskazując jednocześnie, że w art. 175 § 2-3 P.p.s.a. został określony katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 P.p.s.a. obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. i skutkuje na podstawie art. 178 P.p.s.a. odrzuceniem skargi kasacyjnej (por. postanowienia NSA z: 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04; 10 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 320/11; 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 776/13; M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, komentarz do art. 175, LEX/el). W tej sprawie, mimo prawidłowego pouczenia przesłanego wraz z odpisami postanowienia z dnia 18 grudnia 2024 r., skarżący wnieśli skargi kasacyjne sporządzone i podpisane przez nich osobiście oraz nie wykazali, że należą do grupy osób uprawnionych do sporządzenia tego środka odwoławczego. W konsekwencji należy przyjąć, że nie został w omawianym przypadku spełniony wymóg określony w art. 175 P.p.s.a., co uzasadnia odrzucenie skarg kasacyjnych. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.