II OSK 69/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt II OSK 69/15 w sprawie ze skargi kasacyjnej W. Sp. z o.o. z siedzibą we W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 199/14 w sprawie ze skargi W. Sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt II OSK 69/15 w ten sposób, że dotychczasowe rozstrzygnięcie oznaczyć jako pkt 1 oraz dodać pkt 2 o treści: "zasądza od W. Sp. z o.o. z siedzibą we W. na rzecz Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego".

Wyrokiem z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt II OSK 69/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną W. Sp. z o.o. z siedzibą we W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 199/14 w sprawie ze skargi W. Sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej. W dniu [...] grudnia 2016 r. pełnomocnik Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu złożył wniosek o uzupełnienie ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz organu. Pełnomocnik zwrócił uwagę, że w niniejszej sprawie złożono odpowiedź na skargę kasacyjną, domagając się jej oddalenia oraz zasądzenia kosztów postępowania. Wskazał na podstawę prawną uzasadniającą zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jednym z takich orzeczeń jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż art. 209 P.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Stosownie do brzmienia art. 204 pkt 1 P.p.s.a., w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Zgodnie zaś z treścią art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego osobistego stawiennictwa strony. W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 j.t.) bowiem zgodnie z przepisami przejściowymi (§ 21) obowiązującego od 1 stycznia 2016 r. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Postępowanie kasacyjne zostało wszczęte w dniu 26 listopada 2014 r. a zatem przed wejściem w życie rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. zaś zakończone zostało dopiero w dniu 26 października 2016 r. Wskazać należy, że przepisy rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. nie określają stawki minimalnej wynagrodzenia radcy prawnego za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną, należało przyjąć analogicznie stawkę ustaloną za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. W przedmiotowej sprawie jest to stawka określona w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik organu nie był obecny na rozprawie kasacyjnej w dniu 26 października 2016 r. a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 października 2016 r. oddalił skargę kasacyjną W. Sp. z o.o. z siedzibą we W., nie orzekając jednak o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu. W związku z powyższym zasadne było uzupełnienie powyższego wyroku w tym zakresie. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 157 § 2 i § 3 w związku z art. 204 pkt 1 P.p.s.a. oraz na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, orzekł jak w sentencji.