II OSK 686/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku U. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej U. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 października 2017 r. sygn. akt II SA/Gd 432/17 w sprawie ze skargi U. K. i S. K. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

Wyrokiem z dnia 18 października 2017 r. sygn. akt II SA/Gd 432/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę U. K. i S. K. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] maja 2017 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. U. K. (dalej również jako "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w skardze kasacyjnej z dnia [...] grudnia 2017 r., wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Ponadto w skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej podniósł, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.). Skutki te pełnomocnik wiąże przede wszystkim z treścią prywatnej opinii mgr inż. J. K., w której zawarta jest obawa, iż w przypadku braku wzmocnienia fundamentów budynku którego dotyczy postępowanie istnieje możliwość jego zawalenia przy obciążeniu planowanymi robotami budowlanymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że to na stronie skarżącej ciąży obowiązek udowodnienia, że w sprawie, w której domaga się wstrzymania wykonania danego aktu występują przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a. Samo pisemne uzasadnienie wniosku, niepoparte żadnymi dokumentami na potwierdzenie swojego stanowiska z reguły nie może być uznane za wystarczające do wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej. Należy jednak pamiętać, że w pewnych sytuacjach dopuszczalne będzie uwzględnienie wniosku niezawierającego dodatkowych dokumentów (por. post. NSA z 10 marca 2008 r. II OZ 202/08, Legalis). W przedmiotowej sprawie jedynym dokumentem potwierdzającym obawy skarżącej jest prywatna opinia mgr inż. J. K., której niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię pełnomocnik skarżącej dołączył do złożonej skargi kasacyjnej. Pomijając powyższy fakt Naczelny Sad Administracyjny zgadza się jednak z twierdzeniem pełnomocnika skarżącej, że wykonanie prac budowlanych, przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, że zaskarżona decyzja była wadliwa, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed wykonaniem tej decyzji. W tym przypadku co prawda ewentualne koszty musiałby ponieść uczestnik postępowania lecz ryzyko uszkodzenia budynku bądź nawet jego częściowe zawalenie z pewnością wyczerpują przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest natomiast ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania skargi, w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.