II OSK 650/09

Dnia 6 maja 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku E. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 grudnia 2008 r., II SA/Bd 776/06, w sprawie ze skargi E. C. na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia [...] sierpnia 2008, nr [...] w przedmiocie rozbiórki postanawia: oddalić wniosek

Wyrokiem z dnia 30 grudnia 2008 r., II SA/Bd 776/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę E. C. na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia [...] sierpnia 2008, nr [...] w przedmiocie rozbiórki. W skardze kasacyjnej od tego wyroku skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, do czasu wydania orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wniosek skarżącego, sąd może po wniesieniu skargi wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności (art.61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo, że wykonanie wyrządzi znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wstrzymanie wykonania dotyczy zaskarżonych decyzji administracyjnych, czynności i aktów, które nadają się do wykonania. Wyrok Sądu I. instancji nie jest aktem organu administracyjnego, o którym mowa w art.61 § 3 P.p.s.a., a wobec tego nie można uznać, by przepis ten był źródłem kompetencji Naczelnego Sądu Administracyjnego do ewentualnego wstrzymania wykonania wyroku Sądu I. instancji. Od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art.173 § 1 P.p.s.a.). Natomiast orzeczenie sądu staje się prawomocne dopiero wówczas, gdy nie przysługuje co do niego środek odwoławczy (art.168 § 1 P.p.s.a.). W związku z tym, że w niniejszej sprawie w odpowiednim terminie wniesiono od wyroku Sądu I. instancji skargę kasacyjną, nie uzyskał on prawomocności, a wobec tego nie podlega on wykonaniu do czasu jego uprawomocnienia. Dopiero prawomocne orzeczenie sądu wiąże strony, sąd który je wydał, jak również inne sądy i organy (art.170 P.p.s.a.). Nie można zatem wykonać wyroku nieprawomocnego i w związku z tym ustawa nie wyposażyła Naczelny Sąd Administracyjny w kompetencję do wstrzymać wykonania wyroku nieprawomocnego. Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art.61 § 3 w zw. z art.193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.