II OSK 538/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędziowie sędzia NSA Robert Sawuła sędzia del. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 16 lipca 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 601/18 w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne; 2. zwrócić Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w B. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z 16 lipca 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 601/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą na nieruchomości ozn. nr ewid. [...], w obrębie [...], położonej w B. przy ul. [...], oddalił skargę. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła Wspólnota Mieszkaniowa [...] w B., zaskarżając go w całości i zarzucając mu następujące uchybienia, mające istotny wpływ na wynik sprawy: 1. naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 106 § 3 w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niewłaściwą kontrolę sądowoadministracyjną decyzji, która została wydana z naruszeniem przepisów art. 6, 7, 8 k.p.a. oraz 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. i w zw. z art. 3 ust. 1 i 2 w zw. z art. 4 ust. 1 i w zw. z art. 7 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z dnia 19 września 2003 r. Nr 164, poz. 1588), co skutkowało utrzymaniem w mocy zaskarżonej decyzji mimo zaniechania wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego przez organy administracyjne, powieleniem w zaskarżonym wyroku błędnie ustalonego przez organ administracyjny stanu faktycznego oraz nieuwzględnieniem słusznych zarzutów skarżącej, 2. naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 106 § 3 p.p.s.a. i w zw. z art. 141 § 4 poprzez dokonanie przez Sąd wadliwej i dowolnej oceny merytorycznej treści dokumentu "analiza architektoniczno-urbanistyczna" stanowiącego podstawę wydania zaskarżonych decyzji i błędne ustalenie, że analiza ta spełnia wymagania określone przepisami prawa i została sporządzona z zachowaniem szczególnej staranności oraz w sposób umożliwiający sprawdzenie dokonanych ustaleń poprzez wykazanie zasadności sformułowanych w niej wniosków, 3. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. poprzez zaniechanie uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny decyzji mimo wydania jej z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 6 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 21 ust. 1, 64 ust. 1 i 3 Konstytucji RP poprzez ich niewłaściwe zastosowanie poprzez przyjęcie w zaskarżonej decyzji ustalającej warunki zabudowy rozwiązań, które naruszają chroniony prawem interes osób trzecich, w tym wypadku sąsiadów planowanej zabudowy, 4. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. poprzez zaniechanie uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny decyzji mimo wydania jej z naruszeniem prawa materialnego tj. art. 61 ust. 1 u.p.z.p. oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z dnia 19 września 2003 r. Nr 164, poz. 1588) poprzez ich niewłaściwą wykładnię i zastosowanie co skutkowało ustaleniem wadliwych wskaźników i parametrów planowanej zabudowy oraz zastosowaniem w niej rozstrzygnięć niewynikających z u.p.z.p. Na podstawie przywołanych zarzutów, skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. W obszernym uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono argumentację na poparcie podniesionych w niej zarzutów. W piśmie z 19 września 2022 r. uczestnik postępowania, W. sp. z o.o. z siedzibą w B. poinformował, że Prezydent Miasta Bydgoszczy, decyzją z [...] kwietnia 2021 r. stwierdził wygaśnięcie zaskarżonej decyzji z uwagi na uchwalenie planu miejscowego, którego ustalenia są inne niż w ww. decyzji. Do pisma dołączono kserokopię decyzji z [...] kwietnia 2021 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 27 września 2022 r. wezwano skarżącą kasacyjnie do ustosunkowania się do pisma uczestnika postępowania z 19 września 2022 r. W piśmie z 7 października 2022 r. (data wpływu) skarżąca kasacyjnie potwierdziła fakt uchwalenia planu miejscowego dla terenu, którego dotyczy zaskarżona decyzja i stwierdziła, że "dalsze procedowanie sprawy mija się z celem, gdyż kwestionowana decyzja została wycofana z obrotu prawnego". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 10 października 2022 r. wezwano skarżącą kasacyjnie do złożenia oświadczenia, czy jej pismo z 7 października 2022 r. (data wpływu) stanowi oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej – w terminie siedmiu dni, pod rygorem uznania, że ww. pismo stanowi oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącej kasacyjnie 13 października 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 247). Skarżąca kasacyjnie nie zajęła stanowiska w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W razie skutecznego cofnięcia skargi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Na podstawie art. 193 p.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W związku z tym, że skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 16 lipca 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 601/18, została skutecznie cofnięta – skarżąca kasacyjnie nie odpowiedziała na wezwanie z 10 października 2022 r. – postępowanie kasacyjne w tej sprawie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.