II OSK 509/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz (spr.) Sędziowie sędzia NSA Teresa Kobylecka sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant starszy sekretarz sądowy A.K. – P. po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej T.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Po 709/15 w sprawie ze skargi T.J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 13 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Po 709/15 oddalił skargę T. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wyrok został wydany w następujących okolicznościach sprawy: Prezydent Miasta P. decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. na podstawie art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej k.p.a., odmówił T. J. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę, rozbudowę, nadbudowę budynku mieszkalno-handlowo-usługowego przy ul. [...] w P., położonego na dz. nr [...], ark. [...], dz. nr [...], ark. [...], obr. P. W motywach rozstrzygnięcia Prezydent wskazał, że inwestor w dniu 4 marca 2015 r. złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę dla powyższej inwestycji. W dniu [...] stycznia 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. decyzją nr [...] znak: [...] nakazał właścicielowi T. J. rozbiórkę stropu wykonanego nad parterem w prawej części budynku przy ul. [...] w P. oraz decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...] nakazał inwestorowi T. J. rozbiórkę prawej oficyny budynku mieszkalno-usługowego przy ul. [...] w P. Mając na uwadze powyższe organ wydał decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Odwołanie od powyższej decyzji Prezydenta wniósł T. J. podnosząc, że warunkiem koniecznym jest istnienie w obrocie prawnym ostatecznych decyzji w przedmiocie rozbiórki, co nie nastąpiło ze względu na wniesienie odwołań od decyzji nakazujących rozbiórki do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Następnie odwołujący podał, że decyzje o rozbiórce dotyczą robót zabezpieczających, które powinny być wykonane przez inwestora zgodnie z zaleceniami ekspertyzy technicznej z dnia 24 stycznia 2015 r. opracowanej przez rzeczoznawcę budowlanego. Natomiast sprawa projektu budowlanego zamiennego obejmującego prawą oficynę zatwierdzonego obecnie decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. rozpatrywana jest obecnie w Prokuraturze Rejonowej w Poznaniu. Do czasu zakończenia tego postępowania nie ma podstaw do podważania legalności przeprowadzonych prac i podejmowania przedwczesnych decyzji administracyjnych. Nie było zatem podstaw do zastosowania art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego, a prowadzone postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę powinno być zawieszone zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zaskarżona decyzja jest niekorzystna, gdyż wydłuża termin załatwienia sprawy i jest sprzeczna z zaleceniami ekspertyzy technicznej, w której jednoznacznie określono potrzebę niezwłocznego załatwienia spraw administracyjnych związanych ze wznowieniem robót budowlanych ze względu na bezpieczeństwo istniejącej zabudowy. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] kwietnia 2015 r. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda argumentował, że pismem z dnia 6 maja 2015 r. zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o udzielnie informacji na jakim etapie są postępowania dotyczące odwołań T. J. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. dotyczące nakazu rozbiórki na przedmiotowej nieruchomości. W odpowiedzi na powyższe, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że sprawa z odwołania od decyzji nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] stycznia 2015 r. nakazującej T. J. rozbiórkę stropu o powierzchni ok. 97,4 m², wykonanego nad parterem w prawej części budynku (patrząc od frontu budynku) mieszkalnego przy ul. [...] w P., po doręczeniu postanowienia z dnia [...] listopada 2014 r. wydanego na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, którym wstrzymano wykonywanie robót budowlanych w zakresie przebudowy w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w P., została zakończona ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r. (znak: [...]) utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Natomiast sprawa z odwołania od decyzji nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] marca 2015 r. (znak: [...]) nakazującej T. J. rozbiórkę prawej oficyny budynku mieszkalno-usługowego przy ul. [...] w P., budowanej mimo wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. w dniu [...] grudnia 2014 r. postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, nie została zakończona - wyznaczony został nowy termin załatwienia sprawy do 15 czerwca 2015 r. Jednocześnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał organowi administracji architektoniczno-budowlanej potwierdzoną za zgodność z oryginałem decyzję z dnia [...] maja 2015 r. (znak: [...]), utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] stycznia 2015 r. Wojewoda [...] stwierdził, że w myśl przepisu art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Istotą tej regulacji jest doprowadzenie do uprzedniego usunięcia skutków wszelkiej samowoli budowlanej na terenie, którego dotyczyć miałaby nowa decyzja o pozwoleniu na budowę. Z akt sprawy wynika, iż w dacie wydania zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta P., decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. dotyczące nakazu rozbiórki obiektów znajdujących się na przedmiotowej nieruchomości były nieostateczne. Zasadnicze znaczenie w sprawie ma jednak fakt, iż w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego od decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję z dnia [...] maja 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] stycznia 2015 r. nakazującą T. J. rozbiórkę stropu w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w P. Fakt ten jest wystarczającą przesłanką do wydania decyzji o odmowie udzielenia wnioskowanego pozwolenia na budowę. Powyższego nie zmienia okoliczność, iż Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prowadzi postępowanie odwoławcze od innej decyzji nakazującej rozbiórkę oficyny na przedmiotowej działce, czy prowadzone przez Prokuraturę Rejonową w Poznaniu postępowanie dotyczące projektu budowlanego zamiennego obejmującego powyższą oficynę. Skargę na decyzję Wojewody [...] złożył T. J., wnosząc o uchylenie decyzji obu instancji. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, że skarga jest niezasadna. Sąd wskazał, że rozpoznając niniejszą sprawę podzielił ustalenia faktyczne poczynione przez organy obu instancji, przyjmując je za własne i czyniąc podstawą swych rozważań. WSA wskazał, że z przedłożonego przez inwestora do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę projektu budowlanego wynika, iż inwestor na należącej do niego nieruchomości przy ul. [...], działka ewidencyjna o numerze [...] i nr [...], planuje przebudowę, rozbudowę i nadbudowę istniejącego budynku mieszkalno-handlowo-usługowego na budynek apartamentowy z lokalami handlowo-usługowymi w piwnicy i na parterze (k. 16, 23 - 25 projektu budowlanego). Wykonany przez inwestora strop nad parterem w prawej części budynku, którego rozbiórkę nakazano decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r., objęty jest zakresem projektu budowlanego, którego zatwierdzenia domaga się inwestor (k. 36 projektu budowanego). Nie może zatem ulegać wątpliwości, że wykonany strop, wprawdzie wewnątrz istniejącego budynku, wymieniony jest w projektowanych rozwiązaniach konstrukcyjnych zawartych w projekcie budowlanym, którego zatwierdzenia domaga się inwestor. Nie kwestionowane jest także to, że strop objęty nakazem rozbiórki znajduje się na tym samym terenie, działki ewidencyjnej [...], co istniejący budynek, którego dotyczy wniosek inwestora o pozwolenie na jego przebudowę, rozbudowę i nadbudowę. Zaskarżona decyzja Wojewody z dnia [...] czerwca 2015 r. i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2015 r. zostały wydane w oparciu o przepis art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, którego dyspozycja stanowi, że właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Sąd wskazał, że z literalnej wykładni art. 35 ust. 5 Prawa budowanego wynika, że wystarczającą przesłanką wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę jest istnienie na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, obiektu budowlanego, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki, bez względu na to, w stosunku do kogo ten nakaz był wydany. Istotą tej regulacji jest doprowadzenie do uprzedniego usunięcia skutków wszelkiej samowoli budowlanej na terenie, którego dotyczyć miałaby nowa decyzja o pozwoleniu na budowę. Sąd zaznaczył, że w orzecznictwie jednolite jest stanowisko, iż decyzja o nakazie rozbiórki, o której mowa w art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego, musi być ostateczna, gdyż tylko ona wywołuje skutki prawne (por. wyrok NSA z dnia 25 marca 2015 r., sygn. akt II OSK 2838/14, LEX 1675585). Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. W toku postępowania odwoławczego organ nadzoru budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2015 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji o rozbiórce spornego stropu. Nie można z tego z kolei wnioskować, że decyzja o rozbiórce musi być prawomocna, tzn. skontrolowana w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec powyższego rozstrzygnięcie Sądu w sprawie ze skargi inwestora na decyzję organu nadzoru budowlanego z dnia [...] maja 2015 r. nie stanowi zagadnienia wstępnego dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy w przedmiocie pozwolenia na budowę. Sąd uznał zatem za niezasadny argument skarżącego o konieczności zawieszenia postępowania administracyjnego przez Wojewodę w niniejszej sprawie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie nakazu rozbiórki stropu nad parterem po prawej części przedmiotowego budynku. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, że art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego odnosi się do rozbiórki obiektu budowlanego, a nie do rozbiórki orzeczonej decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. dotyczącej "pewnego i stosunkowo niewielkiego zakresu prac wykonanych wewnątrz istniejącego budynku", Sąd stwierdził, że zwłaszcza w okolicznościach niniejszej sprawy, zarzut ten jest nieuzasadniony. W ocenie Sądu przepis art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego ma również zastosowanie, jeżeli na terenie objętym projektem zagospodarowania działki lub terenu znajduje się obiekt, co do części którego orzeczono nakaz rozbiórki. Może zaistnieć sytuacja, jak w niniejszej sprawie, w której inwestor będzie wnioskował o rozbudowę obiektu budowlanego, do części którego orzeczono nakaz rozbiórki. Organ będzie musiał odmówić udzielenia pozwolenia na budowę, opierając się na przepisie art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego, jeżeli rozbudowa tego obiektu będzie dotyczyła jego części, co do której orzeczono nakaz rozbiórki, rozbiórka wpływa na możliwość jego użytkowania, a projekt zagospodarowania terenu załączony do wniosku o pozwolenie na rozbudowę obejmuje tą części obiektu (por. A. Kosicki Komentarz LEX 2014 do art. 35 ustawy - Prawo budowlane). Sąd wskazał, że z rozstrzygnięcia decyzji z dnia [...] stycznia 2015 r. wynika, że organ nadzoru budowlanego orzekł o rozbiórce stropu nad parterem po prawej części budynku. Wobec powyższego w okolicznościach niniejszej sprawy, gdzie inwestor planuje rozbudowę, przebudowę i nadbudowę przedmiotowego budynku, w szczególności przystosowanie piwnicy jako lokali gastronomicznych – restauracji zaliczanych do zakładów żywienia zbiorowego oraz parteru, gdzie mają się mieścić dwa lokale handlowe, a kondygnacje od pierwszego piętra przeznaczono na mieszkalne apartamenty na wynajem, w ocenie Sądu strop nad parterem jest na tyle trwałym i nowym elementem konstrukcyjnym, że należy traktować go jako część obiektu budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2007 r., sygn. akt II OSK 391/06, dostępne www.cbois.nsa.gov.pl). W konsekwencji, skoro art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego dotyczy nakazu rozbiórki obiektu budowanego, to odnosić go również należy do nakazu rozbiórki części tego obiektu budowanego. W ocenie Sądu, przyjęcie odmiennego rozumowania, jakiego oczekuje skarżący, prowadziłoby w okolicznościach niniejszej sprawy do obejścia prawa i poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na rozbudowę i nadbudowę budynku na działce [...] do niejako sanacji działań skarżącego polegających na wybudowaniu stropu bez wymaganego trybu przewidzianego regułami prawa budowanego. Skarżący powołuje się na fakt, że decyzja o rozbiórce została do niego skierowana i wywołuje skutki jedynie w stosunku do niego jako adresata decyzji i wykonalna jest w oparciu o przepisy ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W ocenie Sądu, wyegzekwowanie nakazu rozbiórki stropu w trybie egzekucji w administracji, jak tego domaga się skarżący, w sytuacji zatwierdzenia projektu budowlanego, w którym strop ten stanowi istotną i nieodzowną część obiektu, stoi w rażącej sprzeczności. W istocie pozwolenie na rozbudowę, nadbudowę przedmiotowego budynku prowadziłoby do uniemożliwienia wykonania nakazu rozbiórki stropu, stworzyłoby niedopuszczalną sytuację obejścia prawa i całkowitego uniemożliwienia wykonania decyzji o rozbiórce spornego stropu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 59/10, LEX 606926). Mając na względzie powyższe rozważania, Sąd uznał, że decyzje organów obu instancji odpowiadają prawu. Sąd nie dopatrzył się również żadnych innych uchybień organów w postępowaniu w tej sprawie, w szczególności organy nie naruszyły przepisów postępowania, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonej decyzji (art. 7 - 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 104 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a.). W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę oddalił. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył T. J., zaskarżając wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania, rozpoznanie sprawy na rozprawie, a także zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokata. Zaskarżonemu wyrokowi skarżący kasacyjnie zarzucił: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest: a) naruszenie art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane poprzez błędną wykładnię wymienionego przepisu i przyjęcie, że użyte w nim pojęcie "obiektu budowlanego, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki" odnosi się do nakazanych robót wewnętrznych w jednym z obiektów (na podstawie art. 50a pkt 1 ustawy Prawo budowlane), które nijak nie mają wpływu na projekt zagospodarowania działki lub terenu; b) naruszenie art. 35 ust. 5 w zw. z art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez błędną wykładnię definicji "obiektu budowlanego" użytej w art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane i w efekcie błędne zastosowanie art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane; 2. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 141 § 4 p.p.s.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na lakonicznym uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji i braku odniesienia się do stanowiska skarżącego odnoszącego się do rozumienia art. 35 ust. 5 ustawy Prawo budowlane jako przepisu materialnego prawa budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zwiera usprawiedliwionych podstaw. Orzekając w niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. był związany zamieszczonymi w złożonym środku odwoławczym podstawami kasacyjnymi, nie dopatrując się wystąpienia którejkolwiek z podstaw nieważności procesu sądowoadministracyjnego. Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., gdyż Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku odniósł się do zarzutu naruszenia art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego. Wbrew stanowisku skarżącego, uzasadnienie nie jest lakoniczne i w sposób wyczerpujący przedstawia ocenę sformułowanego przez skarżącego zarzutu naruszenia przepisu art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego. Fakt, że skarżący nie zgadza się z oceną Sądu nie oznacza, iż uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie odpowiada wymogom określonym w art. 141 § 4 p.p.s.a. Brak jest podstaw pozwalających uznać za trafny zarzut błędnej wykładni art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego. Wbrew niniejszemu zarzutowi Sąd I instancji nie przyjął, że pojęcie "obiektu budowlanego, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki" odnosi się do nakazanych robót wewnętrznych w jednym z obiektów. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika, aby WSA przyjął takie rozumienie art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego, jakie wskazał skarżący w omawianym zarzucie. Stanowisko Sądu I instancji jest jednoznaczne i wynika z niego, że nakaz rozbiórki stropu, nakazany decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...], zakwalifikowano jako nakaz rozbiórki części obiektu budowlanego. Wobec tego bezzasadne jest twierdzenie skarżącego, że Sąd I instancji w jakikolwiek sposób odnosił się do rozbiórki stropu jako do robót wewnętrznych i w tym kontekście dokonywał następnie wykładni art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego. Na uwzględnienie nie zasługiwał również zarzut naruszenia art. 35 ust. 5 w zw. z art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. WSA nie dokonał bowiem błędnej wykładni definicji "obiektu budowlanego". Zgodnie z art. 3 pkt 1 omawianej ustawy przez pojęcie "obiekt budowlany" należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika, aby Sąd I instancji uznał strop za obiekt budowlany. Natomiast z faktu, że strop nie jest obiektem budowlanym nie można automatycznie wyprowadzać wniosku, że decyzja nakazująca rozbiórkę stropu, który jest elementem konstrukcyjnym obiektu budowlanego, nie stanowi nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego. Prawidłowo Sąd I instancji uznał, że nakaz rozbiórki części obiektu budowlanego uzasadnia zastosowani art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego. Trzeba bowiem mieć na względzie, że istotą omawianej regulacji jest doprowadzenie do uprzedniego usunięcia skutków wszelkiej samowoli budowlanej, a więc także tej dotyczącej części obiektu budowlanego, na terenie, którego dotyczyć ma nowa decyzja o pozwoleniu na budowę. Dodatkowo należy zauważyć, że oba omówione wyżej zarzuty dotyczą wykładni przepisów prawa materialnego, a więc zrozumienia ich treści. Zarzut błędnej wykładni przepisów prawa materialnego nie może natomiast służyć do podważenia, zaakceptowanych przez sąd administracyjny, ustaleń faktycznych poczynionych przez organy administracji publicznej w danej sprawie. Próba kwestionowania przez skarżącego ustaleń faktycznych za pomocą zarzutów błędnej wykładni prawa materialnego nie mogła przynieść zamierzonych skutków. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.