II OSK 484/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o zawieszenie postępowania zawartego w skardze kasacyjnej [...] Spółka jawna z siedzibą w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 1377/17 oddalającego skargę [...] Spółka jawna z siedzibą w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru kary biegnącej postanawia: zawiesić postępowanie kasacyjne.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 1377/17, oddalił skargę [...] Spółka jawna z siedzibą z siedzibą w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...], w przedmiocie ustalenia wymiaru kary biegnącej. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniosła skarżąca Spółka. W skardze kasacyjnej został zawarty wniosek o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia wniosku skarżącej o uchylenie/zmianę decyzji Starosty Strzyżowskiego z dnia [...] stycznia 2012 r., znak nr [...], stanowiącego podstawę do wydania w niniejszej sprawie zaskarżonych decyzji Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska oraz Generalnego Inspektora Ochrony Środowiska, co w konsekwencji skutkowało oddaleniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że decyzja Starosty Strzyżowskiego z dnia [...] stycznia 2012 r. została wydana niezgodnie ze Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Cz. uchwalonym uchwałą Rady Gminy Cz. nr [...], z dnia [...] czerwca 2001 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej P.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Treść powyższego przepisu wskazuje na konieczność wystąpienia pomiędzy toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym, a innym postępowaniem ścisłego związku, polegającego na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Ponadto, należy podkreślić, że posłużenie się w w/w przepisie sformułowaniem "sąd może" świadczy o tym, że decyzja w tym przedmiocie została pozostawiona uznaniu sądu. W rozpoznawanej sprawie skarżąca kasacyjnie Spółka wniosła o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia wniosku skarżącej o uchylenie/zmianę decyzji Starosty Strzyżowskiego z dnia [...] stycznia 2012 r., znak nr [...], stanowiącego podstawę do wydania w niniejszej sprawie zaskarżonych decyzji Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska oraz Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. Ponieważ w/w decyzja Starosty Strzyżowskiego, z dnia [...] stycznia 2012 r., dotyczy określenia dopuszczalnych poziomów hałasu dla spółki [...] Sp. j., zaś zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska określa wielkość przekroczenia dopuszczalnego hałasu przez tę Spółkę oraz ustala wymiar kary biegnącej, to uznać należy, że rozstrzygnięcie wniosku o uchylenie/zmianę decyzji Starosty Strzyżowskiego z dnia [...] stycznia 2012 r., będzie miało bezpośredni wpływ na niniejsze postępowanie. Na podstawie bowiem ostatecznych decyzji określających wymiar kary biegnącej Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska podejmie decyzję o wymierzeniu kary. Z uwagi na ujawnienie się przesłanki z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zasadne jest zawieszenie niniejszego postępowania kasacyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia wniosku skarżącej o uchylenie/zmianę decyzji Starosty Strzyżowskiego z dnia [...] stycznia 2012 r., znak nr [...]. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.