II OSK 406/20

Dnia 22 lipca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2020 r. i błędy pisarskie w jego uzasadnieniu w sprawie ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 października 2019 r. sygn. akt II SA/Łd 414/19 w sprawie ze skarg I. K., J. K. i A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji postanawia: sprostować oczywiste omyłki w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2020 r. i błędy pisarskie w jego uzasadnieniu w ten sposób, że: 1) W PUNKCIE 1 ROZSTRZYGNIĘCIA WYROKU PO SŁOWACH "UCHYLA ZASKARŻONY WYROK" WPISAĆ "W CAŁOŚCI I PRZEKAZUJE SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA WOJEWÓDZKIEMU SĄDOWI ADMINISTRACYJNEMU W ŁODZI"; 2) W KOMPARYCJI WYROKU W MIEJSCE NUMERU ZASKARŻONEJ DECYZJI "A" WPISAĆ "B"; 3) NA STRONIE 1 UZASADNIENIA WYROKU PRZEDOSTATNIM W WIERSZU W MIEJSCE "B" WPISAĆ "A"; 4) NA STRONIE 9 UZASADNIENIA W MIEJSCE SŁOWA "POMINIĘTĄ" WPISAĆ "WSKAZANĄ"; 5) NA STRONIE 10 UZASADNIENIA W 2 WIERSZU W MIEJSCE "B" WPISAĆ "A"; 6) NA STRONIE 10 UZASADNIENIA W 3 WIERSZU W MIEJSCE "A" WPISAĆ "B".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym – art. 156 § 2 p.p.s.a. Sprostowaniu podlegają zarówno wadliwości występujące w samej sentencji orzeczenia, jak i w jego uzasadnieniu, które mogą m.in. polegać na widocznie niezamierzonym opuszczeniu jednego lub więcej wyrazów. Nie ulega wątpliwości, że Naczelny Sąd Administracyjny wydając w dniu 16 lipca 2020 r. wyrok o sygn. II OSK 406/20 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w całości oraz przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania. Sposób sformułowania pkt 1 zawartego w wyroku rozstrzygnięcia stanowił zaś następstwo oczywistej omyłki wynikłej przy komputerowym opracowaniu projektu sentencji, a polegającej na usunięciu części pkt 1 tenoru rozstrzygnięcia przed wydrukowaniem wyroku, co jest omyłką charakterystyczną dla obróbki tekstu w edytorze, gdzie przypadkowe "kliknięcie", względnie użycie określonej kombinacji klawiszy prowadzić może do usunięcia fragmentu tekstu. Na oczywisty charakter tej omyłki wskazuje w pierwszym rzędzie treść sporządzonego i co należy podkreślić podpisanego na tym samym posiedzeniu niejawnym uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdzie na stronie 10 wprost wskazano, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi winien ponownie rozpoznać sprawę oraz umieszczono wytyczne dla tego Sądu wskazujące na jakie okoliczności sprawy winien zwrócić szczególną uwagę. Na oczywisty charakter omyłki wskazuje nadto okoliczność, iż w uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wprost wskazał, iż swoje rozstrzygnięcie oparł na treści art. 185 § 1 p.p.s.a. przewidującego uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał orzeczenie oraz zaznaczył, że Sąd I instancji uchylił się od rozpatrzenia licznych zarzutów i argumentów Skarżących, które dotyczyły oceny merytorycznej trafności kwestionowanej decyzji ustalającej warunki zabudowy. Ponadto nie ulega wątpliwości, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] postanowieniem z [...] maja 2019 r., nr [...], sprostowało zaskarżoną decyzję m.in. w ten sposób, że oznaczenie sygnatury decyzji na pierwszej stronie, w wierszu 2 od góry zamiast "A" winno brzmieć "B". A zatem prawidłowy numer zaskarżonej decyzji to [B]. W tym zaś zakresie, poza oczywistą omyłką pisarską zawartą w komparycji ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, uzasadnienie tego wyroku zawiera błędy (niedokładności) pisarskie, do których – zgodnie z regułami językowymi – zalicza się m.in. błędy stylistyczne. Te zaś błędy mogą prowadzić do niezamierzonego uczynienia tekstu dwuznacznym. Albowiem na początku uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego został wskazany prawidłowy numer zaskarżonej decyzji, natomiast w jego dalszej części doszło w tym zakresie do błędów pisarskich, które polegały na mylnym, tj. niezgodnym z rzeczywistością, wskazaniu numeru zaskarżonej decyzji oraz niewłaściwym użyciu wyrazu "pominiętą" zamiast "wskazaną". Należy uwzględnić, że błąd pisarski to widoczne, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów (por. wyroki NSA: z 10 lutego 1994 r., SA/Kr 723/93, LexPolonica nr 304424, ONSA 1995, nr 2, poz. 65; z 17 października 2001 r., II SA 1099/01, LexPolonica nr 2318684, CBOSA; z 23 kwietnia 2001 r., II SA 863/00 (niepubl.); a także K. Piasecki [w:] Kodeks postępowania cywilnego..., t. 1, red. K. Piasecki, s. 1050). Ponadto należy wskazać, że o dokonaniu sprostowania w powyższym zakresie ma też decydujące znaczenie okoliczność, że zakres podlegającego sprostowaniu uzasadnienia wyroku nie ma wpływu na treść orzeczenia sądu. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. Nie można się zgodzić ze stanowiskiem (...), iż wada orzeczenia jest tak istotna, że nie podlega procedurze sprostowania (por. postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., OZ 887/04, LEX nr 837885). Jeszcze raz podkreślenia wymaga, że w sprawie nie ulega wątpliwości, że prawidłowy numer zaskarżonej decyzji to [B]. Dlatego wymagane było sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w tym zakresie także w komparycji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz błędy pisarskie w jego uzasadnieniu. Z tego względu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.