II OSK 39/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant sekretarz sądowy Artur Patalan po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2018 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej A. K., J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 lipca 2016 r. sygn. akt II SA/Po 378/16 w sprawie ze skargi A. K. i J. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego oddala skargę kasacyjną

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 27 lipca 2016 r. sygn. akt II SA/Po 378/16 oddalił skargę A.K. i J.K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli A.K. i J.K. (dalej: skarżący), zaskarżając go w całości, zarzucając naruszenie: 1. Art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. - poprzez jego niezastosowanie w sprawie w sytuacji ewidentnego naruszenia przez [...]WINB art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę praworządności oraz godzący w zasadę pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej i przez brak uwzględnienia zgłoszonych zarzutów do postępowania egzekucyjnego, tj. niespełniania przez tytuł wykonawczy wymogów określonych w art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a., podczas gdy tytuł wykonawczy został sporządzony w sposób wadliwy oraz w obiegu prawnym występują dwa tytuły wykonawcze dotyczące tego samego obowiązku niepieniężnego; - w sytuacji naruszenia przez [...]WINB art. 23 § 1 u.p.e.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia organu egzekucyjnego, podczas gdy prawidłowy nadzór nad egzekucją administracyjną przy braku delegacji prawnej do konwalidowania tytułu wykonawczego przez organ nadzoru powinno skutkować uwzględnieniem zarzutu zobowiązanego i umorzeniem postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 34 § 4 w zw. z art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. 2. Art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 1 i art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 p.p.s.a. polegające na fragmentarycznym a nie wyczerpującym uzasadnieniu wyroku co do podstawy prawnej i jej wyjaśnienia w zakresie przyjęcia przez Sąd, że istnieje obowiązek rozbiórki budynku letniskowego wynikający z decyzji Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] września 2006 r. nr [...]. 3. Art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Wbrew zarzutowi skarżących uzasadnienie zaskarżonego wyroku odpowiada wymogom wskazanym w art. 141 § 4 p.p.s.a. Sąd I instancji w sposób prawidłowy wyjaśnił dlaczego istnieje obowiązek rozbiórki budynku letniskowego wynikający z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] września 2006 r. natomiast fakt, że skarżący nie podzielają argumentacji Sądu nie oznacza, iż doszło do naruszenia przepisu art. 141 § 4 p.p.s.a. Brak jest również podstaw uzasadniających przyjęcie, że zaistniał błąd co do osoby zobowiązanego w rozumieniu art. 33 § 1 pkt 4 u.p.e.a. WSA w Poznaniu prawidłowo uznał, że oczywista omyłka pisarska polegająca na określeniu w tytule wykonawczym nr [...] nazwy gminy jako "[...]" zamiast "G." nie stanowi błędu co do osoby zobowiązanego. Należy podkreślić, że w pozostałym zakresie w niniejszym tytule wykonawczym prawidłowo wpisano "G.". Sąd I instancji prawidłowo uznał, że egzekwowany obowiązek został określony zgodnie z treścią decyzji rozbiórkowej. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazano na dokumenty (w tym na księgę wieczystą), z których wynika, że obiekt budowlany, którego dotyczy tytuł wykonawczy położony jest na działce znajdującej się w jednostce ewidencyjnej [...], obręb [...]. Skarżący, nie kwestionując treści dokumentów opisanych przez Sąd I instancji, twierdzą, że nieruchomość leży w P. Twierdzenia te, jako nie znajdujące oparcia w materiale dowodowym, nie mogą zostać uznane za zasadne. Wbrew stanowisku skarżących w obrocie prawnym nie funkcjonują dwa tytuły wykonawcze. Postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie wadliwie wystawionego tytułu wykonawczego nr [...] zostało umorzone przez PINB w W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. Obecnie postępowanie to jest prowadzone na podstawie nowego tytułu wykonawczego nr [...]. W takiej sytuacji brak jest podstaw uzasadniających twierdzenie o istnieniu w obrocie prawnym dwóch tytułów wykonawczych. Zaistniałą sytuację procesową prawidłowo ocenił Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku. Brak jest zatem podstaw uzasadniających twierdzenie, że tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. Ponadto należy zauważyć, że autor skargi kasacyjnej, formułując zarzuty, w gruncie rzeczy pominął oceną prawną i argumentację Sądu I instancji, co skutkuje tym, że zarzuty postawione zostały "obok", a nie "w stosunku do" kwestionowanego wyroku. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.