II OSK 388/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi W. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2017 r. sygn. akt II OSK 44/16 w sprawie ze skargi kasacyjnej W. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 sierpnia 2015 r. sygn. akt II SA/Wr 333/15 w sprawie ze skargi W. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki jednokondygnacyjnego budynku usługowego stacji kontroli pojazdów postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 października 2017 r. sygn. akt II OSK 44/16, oddalił skargę kasacyjną W. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 sierpnia 2015 r. sygn. akt II SA/Wr 333/15 w sprawie ze skargi W. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki jednokondygnacyjnego budynku usługowego stacji kontroli pojazdów. Pismem z dnia 7 lutego 2018 r. W. S. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2017 r. sygn. akt II OSK 44/16 podpisaną przez skarżącego osobiście i T. J., podpisującego się jako "zarządca -pełnomocnik" W.S.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna. Postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania ma bowiem charakter nadzwyczajny, gdyż może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego. Ze względu na wyjątkowy charakter tego postępowania muszą zostać zachowane wymogi określone w dziale VII ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.; zwana dalej: "p.p.s.a."), do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175 p.p.s.a. Odesłanie to oznacza, że skargę o wznowienie może sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny, zaś w sprawach podatkowych również doradca podatkowy, a w sprawach własności przemysłowej również rzecznik patentowy (art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a.). Powyższe ograniczenia nie są stosowane, gdy skargę o wznowienie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz w przypadku prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Zatem skarga o wznowienie postępowania powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem jej odrzucenia (art. 178 p.p.s.a). W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje jej odrzucenie bez uprzedniego wzywania do usunięcia braku formalnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 276 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 1121, Teza 6 do art. 276 i powołane tam orzecznictwo). Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że pod wniesioną skargą o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2017 r. widnieje podpis skarżącego W. S. oraz T. J. niebędącego adwokatem lub radcą prawnym. Zatem nie spełnia ona kryterium określonego w art. 175 p.p.s.a., bowiem nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, a skarżący W. S. oraz T. J. nie wykazali, że należą do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 276 p.p.s.a w związku z art. 175 § 1 orzekł jak w sentencji.