II OSK 3853/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w sprawie ze skargi kasacyjnej Spółdzielni [...] we W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 września 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 437/18 w sprawie ze skargi Spółdzielni [...] we W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia występujących nieprawidłowości w stanie technicznym balkonów i logii budynków postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji

Wyrokiem z dnia 4 września 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 437/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Spółdzielni [...] we W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018 r. w przedmiocie nakazu usunięcia występujących nieprawidłowości w stanie technicznym balkonów i logii budynków. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła Spółdzielnia. W jej treści zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, że przedmiotowa decyzja nakłada na skarżącą obowiązek, którego niewykonanie może skutkować jego egzekucją i nałożeniem na Spółdzielnię wysokich kar. Przewidziany termin na wykonanie przedmiotowych prac jest zbyt krótki, czyniąc realizację tych obowiązków niemożliwym, gdyż nie uwzględnia konieczności sporządzenia projektów oraz faktu, że analogiczne decyzje zostały wydane dla kilku obiektów należących do skarżącej. W ocenie skarżącej stan balkonów jest zadowalający, potencjalna egzekucja nie ma uzasadnienia, a jej wstrzymanie jest zasadne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika co do zasady, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi powołać okoliczności uzasadniające twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest zatem wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. W niniejszej sprawie takiego wskazania brak, co musiało skutkować odmową zastosowania ochrony tymczasowej. Podane przez stronę okoliczności nie pozwalają na przyjęcie, że na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] stycznia 2018 r. nakazującą Spółdzielni jako zarządcy budynku usunięcie nieprawidłowości w stanie technicznym balkonów i logii budynku przy ul. [...] we W., może dojść do zaistnienia niebezpieczeństw o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Samo twierdzenie, że ze względów finansowych Spółdzielnia nie jest w stanie wykonać nałożonego obowiązku, bez odniesienia tego do konkretnej sytuacji finansowej skarżącej, nie uzasadnia przyjęcia, że na skutek wykonania zaskarżonej decyzji może dojść do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Takiej okoliczności nie stanowi także fakt, że – jak wskazuje Spółdzielnia – w stosunku do niej zostały wydane jeszcze inne analogiczne decyzje, tyle że dotyczące innych obiektów. Również i obawa Spółdzielni, że na skutek niewykonania decyzji może dojść do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, nie stanowi okoliczności o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. To czy dojdzie do wszczęcia takiego postępowania czy też nie, zależy do woli Spółdzielni, która w każdej chwili może przystąpić do realizacji nałożonych obowiązków. Natomiast kwestia stanu technicznego balkonów oraz nieadekwatny, zdaniem strony, termin w jakim nastąpić winno usunięcie nieprawidłowości, nałożony przez organ, nie może podlegać ocenie Sądu w tym postępowaniu incydentalnym. Mając zatem na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji nie zasługiwał na uwzględnienie. W tej sytuacji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.