II OSK 366/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędziowie: sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) sędzia del. WSA Magdalena Dobek-Rak Protokolant: starszy asystent sędziego Anita Lewińska-Karwecka po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 października 2021 r. sygn. akt II SA/Ol 445/21 w sprawie ze skargi S.K. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia 12 kwietnia 2021 r. nr WIN-II.7840.4.25.2021 w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 października 2021 r. II SA/Ol 445/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę S.K. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia 12 kwietnia 2021 r. nr WIN-II.7840.4.25.2021. Poddaną kontroli Sadu I instancji decyzją Wojewoda uchylił decyzję Starosty Nowomiejskiego z dnia 21 stycznia 2021 r. nr 28/2021 zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorowi S.K. pozwolenia na dokończenie budowy myjni bezdotykowej na działce nr [...] w obrębie nr [...] i odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. W skardze kasacyjnej S.K. zaskarżył ww. wyrok w całości zarzucając mu naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.), art. 145 § 4 p.p.s.a. poprzez niewyjaśnienie i pominięcie istotnych okoliczności sprawy przez co uznano projekt jako niespełniający wymagań z art. 37 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego skutkujące uchyleniem decyzji organu I instancji, odmową zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oraz art. 35 ust. 5 pkt 1 Prawa budowlanego i w rezultacie oddalenie skargi. Skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący kasacyjnie zwrócił uwagę na sprzeczność pomiędzy sentencją zaskarżonego wyroku, a końcową konkluzją uzasadnienia wyroku, w której Sąd powołując się na art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. stwierdził, iż uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący kasacyjnie wskazał, że art. 145 § 4 p.p.s.a. określa niezbędne elementy uzasadnienia, których zamieszczenie pozwala odtworzyć sposób rozumowania Sądu, który doprowadził do takiego właśnie rozstrzygnięcia. Wskazuje on trzy elementy, które muszą znaleźć się w uzasadnieniu: opis sprawy zawierający prezentację jej okoliczności faktycznych, prezentację stanowisk stron oraz stanowisko Sądu obejmujące wskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia wraz z jej wyjaśnieniem. W niniejszej sprawie Sąd okazał się niezwykle lakoniczny i wybiórczy. Ograniczył się do ogólnikowych stwierdzeń. Nie wskazano jakie konkretnie uchybienia popełnił skarżący, na czym konkretnie polegały braki złożonego projektu. Nie podano żadnych merytorycznych argumentów, do których można by się ustosunkować. Materiał dowodowy w sprawie jest niezwykle obszerny, zawiera dokumentację, protokoły z zakresu wykonanych robót, uzupełnienie projektu, które organ I instancji uznał za kompletne, dokumentację fotograficzną ze wskazaniem daty, co umożliwia precyzyjne określenie co zrobiono, a co zostało do zrobienia. Zupełnie pominięto protokół z kontroli PINB z dnia 10 marca 2021 r. Rodzi się zatem pytanie, czy rzeczywiście w oparciu o zgromadzony materiał nie da się ustalić, czy dość wnikliwie i dokładnie zbadano materiał dowodowy. W odpowiedzi na skargę kasacyjną K. i A.K. wnieśli o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Skład orzekający w niniejszej sprawie nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności postępowania toczącego się przed sądem pierwszej instancji. Stosownie do art. 193 zd. 2 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej formułowanej przez stronę skarżącą, organy administracji publicznej oraz Sąd I instancji. Stan faktyczny i prawny sprawy rozstrzygniętej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny został przedstawiony w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej, w pierwszej kolejności wskazać trzeba, że jej autor starając się wykazać wadliwość uzasadnienia zaskarżonego wyroku, błędnie w podstawach kasacyjnych powołał art. 145 § 4 p.p.s.a. Przepisu takiego nie ma w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niezbędne elementy uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego określono w art. 141 § 4 p.p.s.a. Uchybienie to nie dyskwalifikuje jednak zarzutu naruszenia przepisów postępowania, bowiem oczywistym jest, że kwestionując kompletność uzasadnienia wyroku, autor skargi kasacyjnej miał na myśli art. 141 § 4 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Wadliwość uzasadnienia wyroku może stanowić przedmiot skutecznego zarzutu kasacyjnego z art. 141 § 4 p.p.s.a. w sytuacji, gdy sporządzone jest ono w taki sposób, że niemożliwa jest kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku. Wbrew argumentacji skarżącego kasacyjnie uzasadnienie wyroku Sądu I instancji spełnia wszystkie wymagania wynikające z art. 141 § 4 p.p.s.a. i pozwala na dokonanie kontroli instancyjnej. Nie jest ono lakoniczne, nie ogranicza się do ogólnikowych stwierdzeń. Wprost przeciwnie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd wyjaśnił dlaczego podzielił stanowisko Wojewody. W sposób szczegółowy opisano braki jakimi dotknięty był przedłożony projekt budowlany i powody dla których nie mógł zostać zatwierdzony. Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w sprawie nie doszło do naruszenia art. 35 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 z późn. zm.; zwanej dalej: p.b.). Przewiduje on, że organ administracji architektoniczno-budowlanej wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w przypadku niewykonania, w wyznaczonym terminie, postanowienia nakładającego obowiązek usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym. W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 12 listopada 2020 r. znak: AB.6740.1.154.2020 Starosta wezwał inwestora do usunięcia nieprawidłowości projektu budowlanego poprzez przedłożenie projektu obejmującego całość zamierzenia inwestycyjnego. W skardze kasacyjnej nie zakwestionowano zasadności postanowienia wydanego na podstawie art. 35 ust. 3 p.b. Przypomnienia wymaga, że postępowanie z wniosku inwestora toczyło się w związku z uchyleniem, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji nr 53/2019 z 28 lutego 2019 r. udzielającej pozwolenia na budowę budynku technicznego myjni bezdotykowej wraz z wiatami na działce nr [...] w obrębie nr [...]. Nie ulega wątpliwości, iż projekt budowlany powinien obejmować całe zamierzenie inwestycyjne. Powinien zatem obejmować roboty budowlane dotychczas wykonane na podstawie uchylonego pozwolenia na budowę, jak i roboty budowlane, które pozostały do wykonania. Sąd I instancji zasadnie przyjął za Wojewodą, że inwestor nie wykonał obowiązku wynikającego z postanowienia z dnia 12 listopada 2020 r., bowiem z przedłożonego przez niego projektu nie wynika jakie roboty zostały wykonane, jakie pozostały do wykonania. Aby uznać w całości wykonane roboty budowlane za legalne, pozwolenie na budowę musi obejmować wszystkie wykonane roboty, w tym w szczególności te, które zostały wykonane w oparciu o uchyloną wcześniej decyzję o pozwoleniu na budowę. Sąd I instancji ocenił, że warunek ten nie został spełniony zatem podzielił stanowisko Wojewody o konieczności odmowy zatwierdzenie projektu budowlanego. W skardze kasacyjnej nie zakwestionowano także konkretnie wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podstaw do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego. Argumentacja przedstawiona w skardze kasacyjnej ogranicza się do stwierdzenia, że uzasadnienie Sądu I instancji jest lakoniczne i nie pozwalające poznać powodów oddalenia skargi. Sąd I instancji wyjaśnił jednak z jakich powodów podzielił argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Skarżący kasacyjnie nie uzasadnił podniesionych zarzutów w sposób mogący zakwestionować dokonaną przez Sąd I instancji ocenę. Nie jest natomiast rolą Naczelnego Sądu Administracyjnego, precyzowanie za stronę zarzutów skargi kasacyjnej, bądź poszukiwanie za nią uzasadnienia naruszeń prawa, jakich mógł dopuścić się wojewódzki sąd administracyjny. Do uwzględnienia skargi kasacyjnej nie mogła doprowadzić dostrzeżona przez skarżącego nieścisłość między rozstrzygnięciem sprawy, a wskazaną w uzasadnieniu wyroku podstawą prawną tego rozstrzygnięcia. Podstawę uwzględnienia skargi kasacyjnej stanowić może naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast z sentencji i uzasadnienia wyroku wynika jednoznacznie, że Sąd skargę oddalił. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.