II OSK 3588/18

Dnia 20 lutego 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku G. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej G. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2536/17 w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek.

Wyrokiem z dnia 25 lipca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2536/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę skarżącego na zaskarżoną decyzję, którą Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, zwany dalej "GINB", utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lipca 2017 r. o odmowie stwierdzenia nieważności własnej decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. GINB uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], nakazującą skarżącemu rozbiórkę w terminie 4 miesięcy od daty, w której decyzja stanie się ostateczna umocnienia liniowego (zabudowy) brzegu Zbiornika [...] zrealizowanego na wysokości działek o nr ew. [...] i [...] w miejscowości N., gm. N., w części określenia terminu wykonania rozbiórki i utrzymał ją w pozostałej części. W skardze kasacyjnej od ww. wyroku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07). W związku z treścią art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) w okolicznościach tej sprawy ww. uchwała pozostaje aktualna, ponieważ Sąd I instancji, wyrokiem oddalił skargę, a strona skarżąca wywiodła od niego skargę kasacyjną. Ponadto w sprawie Sąd I instancji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; zaś NSA postanowieniem z dnia 21 marca 2018 r., sygn. akt II OZ 307/18, oddalił zażalenie na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie zaistniały więc w tej sprawie skutki prawne, o jakich mowa w art. 61 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonego postanowienia, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06). Przy czym źródło tych zagrożeń ma stanowić zaskarżony akt administracyjny. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Nie jest więc rolą sądu administracyjnego czynić ustalenia w zakresie istnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W oparciu o ww. przepis to sąd ocenia czy w świetle przywołanej przez stronę skarżącą argumentacji zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W tej zaś sprawie wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji nie zawiera żadnej argumentacji, która mogłaby wskazywać na istnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto w tym miejscu wskazania wymaga, że zasadniczo wstrzymanie wykonania odmowy stwierdzenia nieważności decyzji nie wywołuje skutku w postaci uchylenia się od skutków jakie wywołuje decyzja kontrolowana w postępowaniu nieważnościowym, tj. o nakazie rozbiórki. W takiej sytuacji brak jest podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja powoduje negatywne skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.