II OSK 349/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 2449/20 oddalającego skargę A. D. na decyzję Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu z dnia 22 października 2020 r. znak: ... w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na zmianę przeznaczenia lub sposobu korzystania z zabytku postanawia: oddalić wniosek.

W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 2449/20 A. D., w oparciu o art. 61 § 2 pkt 1 (powinno być art. 61 § 3) w zw. z art. 193 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.), wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu z dnia 22 października 2020 r. w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na zmianę przeznaczenia lub sposobu korzystania z zabytku. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżący wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, by ustrzec się przed negatywnymi skutkami pozostawania w obrocie prawnym wadliwych decyzji, mogących generować po stronie skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w rozumieniu p.p.s.a. Zdaniem skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadniony w kontekście podjętych działań zmierzających do uregulowania statusu prawnego i usankcjonowania stanu faktycznego nieruchomości tj. utrzymania niezwiązanej z gruntem zabudowy letniskowej stanowiącej wartość materialną i sentymentalną, która powstała na kilka lat przed wpisem konserwatorskim, który godzi w ochronę praw nabytych i w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego ogranicza konstytucyjne prawo własności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (art. 61 § 1 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie A. D. i J. W. współwłaściciele działki nr ... położonej w K . ... zwrócili się do P. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o zmianę przeznaczenia lub zmianę sposobu korzystania z zabytku w lokalizacji Karwieńskie Błota dz. nr ... w związku z zamiarem ubiegania się o uzyskanie warunków zabudowy dla zabudowy letniskowej. Zaskarżoną decyzją z dnia 22 października 2020 r. Minister Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu utrzymał w mocy decyzję P. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, którą odmówiono zmiany przeznaczenia lub sposobu korzystania z ww. działki. Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi A. D. na wskazaną decyzję oddalił skargę. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie, bowiem skarżący nie przedstawił okoliczności, które stanowiłyby uprawdopodobnienie istnienia warunków do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić bowiem należy, że samo powołanie się na konsekwencje w sferze działań prawnych czy na nieokreśloną wartość materialną i sentymentalną zabudowy letniskowej nie uprawnia do oceny, iż wykonanie kwestionowanej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej. Skarżący nie przedstawił natomiast przekonujących okoliczności, które wskazywałyby, że realizacja zaskarżonej decyzji doprowadzi do ograniczenia prawa własności skarżącego do nieruchomości w sposób stwarzający niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków bądź wyrządzenia znacznej szkody. Ponadto należy zauważyć, że decyzja odmowna w przedmiocie zmiany przeznaczenia lub zmiany sposobu korzystania z zabytku nie wywołuje skutków prawnych oddziałujących bezpośrednio na stan faktyczny nieruchomości. Z tych względów brak było podstaw do udzielenia skarżącemu tymczasowej ochrony prawnej, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. ----------------------- 1