II OSK 3335/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Tomasz Zbrojewski (spr.) Sędziowie sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz sędzia del. WSA Piotr Broda Protokolant starszy asystent sędziego Piotr Zawadzki po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2021 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej H. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2392/17 w sprawie ze skargi H. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznego postanowienia oddala skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 czerwca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2392/17, oddalił skargę H. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznego postanowienia. Wyrok został podjęty w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...], stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez H. K. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem tego organu z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...], odmawiającym wszczęcia na wniosek H. K. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2008 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą T. J. pozwolenia na nadbudowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego i dobudowę szybu windowego do budynku przy P. [...] w G. Podaniem z dnia 30 marca 2017 r., uzupełnionym pismem z dnia 15 maja 2017 r. oraz pismem z dnia 6 czerwca 2017 r., H. K. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ww. postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r. Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., tj. na brak udziału strony w postępowaniu administracyjnym bez własnej winy. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r., znak: [...], na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., zwana dalej: "k.p.a."), wznowił na wniosek ww. postępowanie w sprawie zakończonej własnym postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r. Następnie, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 r., znak: [...], na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 w zw. z art. 126 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku H. K., odmówił uchylenia ww. postanowienia z dnia [...] marca 2017 r. Uzasadniając swoje stanowisko organ stwierdził, że zarzut wydania postanowienia z dnia [...] marca 2017 r. z naruszeniem prawa strony do udziału w postępowaniu nie ma potwierdzenia w aktach sprawy, gdyż H. K. brał udział w postępowaniu prowadzonym przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego zakończonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r., ponadto, na skutek jego wniosku z dnia 2 lutego 2017 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał postanowienie z dnia [...] marca 2017 r. H. K. doręczana była wszelka korespondencja prowadzona w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. W związku z powyższym, organ stwierdził, że przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., stanowiąca podstawę wniosku H. K. nie zaistniała w postępowaniu zakończonym postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r. H. K. nie zgodził się z powyższym rozstrzygnięciem składając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powołanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 i art. 144 k.p.a., utrzymał w mocy swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie. W jego uzasadnieniu podniósł, że H. K. żądanie wznowienia postępowania oparł na przesłance wynikającej z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., wskazując (w piśmie z dnia 30 marca 2017 r.), że "jako strona byłem pozbawiony udziału w postępowaniu nie z własnej winy". Organ ponownie stwierdził, że zarzut wydania postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r., z naruszeniem prawa strony do udziału w postępowaniu nie znajduje potwierdzenia. Organ powtórzył w tym względzie swoją argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Organ wskazał także, że bez znaczenia dla podjętego rozstrzygnięcia pozostaje argumentacja wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, ponieważ zarzuty H. K. odnoszą się do decyzji o pozwoleniu na budowę. Badanie prawidłowości ww. rozstrzygnięcia o pozwoleniu na budowę nie było natomiast przedmiotem postępowania. Skargę na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył H. K., zarzucając naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych środków w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Skarżący podniósł, że w piśmie z dnia 31 lipca 2017 r. wskazał na art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., nie zaś na art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., na który powołał się Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2017 r. Skarżący zaznaczył, iż dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Chodziło o sfałszowanie oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością, które stanowiło podstawę do wydania decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę podkreślił, że niniejsza sprawa zainicjowana została przez H. K. wnioskiem o wznowienie postępowania zawartym w piśmie z dnia 30 marca 2017 r., doprecyzowanym pismem z dnia 15 maja 2017 r. oraz uzupełnionym pismem z dnia 6 czerwca 2017 r. Skarżący w piśmie z dnia 30 marca 2017 r. wskazał, że jako strona był pozbawiony udziału w postępowaniu bez własnej winy, a w piśmie z dnia 15 maja 2017 r. (strona 3, pkt 3) domagał się wznowienia postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r. Tym samym, w ocenie Sądu I instancji, organ zasadnie jako podstawę wznowienia postępowania przyjął art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Sąd Wojewódzki podniósł, że Główny Inspektor Nadzoru Budowalnego prawidłowo uznał, że w sprawie objętej wznowieniem nie można stwierdzić, że H. K. bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu. Przeciwnie z akt sprawy administracyjnej wynika, że brał on czynny udział w tym postępowaniu. Przede wszystkim, to na skutek wniosku H. K. z dnia 2 lutego 2017 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, organ wydał postanowienie z dnia [...] marca 2017 r. W sprawie, której wznowienia żądał H. K., skarżący złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, po czym organ wydał postanowienie z dnia [...] marca 2017 r. stwierdzające uchybienie terminu. Wniosek o wznowienie dotyczył właśnie tego postępowania. W ocenie Sądu, zasadnie organ wskazał, iż H. K. doręczana była wszelka korespondencja prowadzona w sprawie odmowy wszczęcia, na jego wniosek, postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. W związku z powyższym słusznie organ stwierdził, że przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., stanowiąca podstawę wniosku H. K. nie zaistniała w postępowaniu zakończonym postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r. Odnosząc się do zarzutów skargi, Sąd Wojewódzki wskazał, że treść pisma skarżącego z dnia 31 lipca 2017 r. nie ma znaczenia dla oceny podstaw prawnych wniosku o wznowienie, gdyż do wznowienia postępowania doszło wcześniej. Pierwsze rozstrzygnięcie we wznowionym postępowaniu zapadło w dniu [...] lipca 2017 r. Natomiast we wniosku o wznowienie postępowania z dnia 30 marca 2017 r. skarżący wprawdzie wskazał na wstępie, że domaga się wycofania z obiegu prawnego postanowienia GINB w oparciu o większość przesłanek wymienionych w pkt od 1 do 8 art. 145 § 1 k.p.a., jednakże w dalszej części wniosku skarżący argumentuje jedynie przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Wniosek ten został na wezwanie organu doprecyzowany przez pełnomocnika skarżącego pismem z dnia 15 maja 2017 r. Z tego względu nie można zarzucić organowi braku staranności w odczytaniu woli skarżącego oraz wadliwości przyjętej przez organ podstawy prawnej prowadzonego postępowania wznowieniowego. Ponadto, Sąd I instancji zaznaczył, że wznowienie postępowania na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. ograniczone jest koniecznością łącznego wystąpienia określonych warunków. Natomiast strona nie wskazała żadnego prawomocnego orzeczenia sądu lub innego organu, z którego wynikałoby, że postępowanie oparte było na fałszywych dowodach. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), skargę oddalił. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył H. K., wnosząc o "uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu" oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżący, na podstawie "art. 174 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c", zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., poprzez jego zastosowanie, tj. przyjęcie za podstawę wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego powyższego przepisu, podczas gdy strona skarżąca powoływała się na inną podstawę, tj. art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., w związku z fałszywymi dowodami, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne; b) art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie, tj. nieprzyjęcie za podstawę wyżej wymienionego artykułu, podczas gdy strona skarżąca powoływała się w toku postępowania na fałszywe dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne; c) "art. 145 § 5 pkt 1" k.p.a., poprzez jego niezastosowanie, tj. nieprzyjęcie za podstawę wyżej wymienionego artykułu, podczas gdy strona skarżąca powoływała się w toku postępowania na nowe okoliczności sprawy, które wystąpiły w terminie późniejszym; d) art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez jego zastosowanie, tj. uznanie, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do odmowy uchylenia postanowienia, w związku z czym organ administracji postąpił prawidłowo, podczas gdy zdaniem strony skarżącej w przedmiotowej sprawie powyższy artykuł nie powinien zostać w ogóle zastosowany. W motywach skargi kasacyjnej skarżący, odnosząc się do twierdzenia wyrażonego przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, podniósł, iż wydaje się, że Sąd sam przyznał, iż strona skarżąca powołała się na wiele innych podstaw do wznowienia postępowania, a jednak Sąd wziął pod uwagę tylko jedną, tj. opartą na art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Podkreślił, że w piśmie z dnia "22.12.2017r." wskazał na podstawę swojego wniosku, tj. art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. informując i dokumentując, iż okoliczności faktyczne okazały się fałszywe i wskazał sfałszowane oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością, które było podstawą wydanych "postanowień". W piśmie z dnia 31 lipca 2017 r. strona skarżąca dodatkowo domagała się wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. ze względu na pojawienie się nowych okoliczności w sprawie. Do przedmiotowego pisma skarżący załączył nowe dokumenty na poparcie twierdzenia, że w sprawie pojawiły się nowe okoliczności. Wnoszący skargę kasacyjną wspomniał, że podnoszony przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trakcie całego postępowania argument dotyczący uchybienia terminu nie jest całkowicie zasadny, gdyż po pouczeniu skarżącego o przysługującym mu prawie do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju, skarżący takiego pełnomocnika do doręczeń ustanowił w osobie J. K., która wysyłała wszystkie pisma w imieniu skarżącego w terminach. Ponadto, skarżący zaznaczył, że przedmiotowe postępowanie zostało umorzone, pomimo wielu dokumentów stanowiących dowody na nieprawidłowości dotyczące pozyskiwania pozwoleń na budowę. Przedmiotowy budynek został nieodwracalnie zniszczony, pękają w nim mury, zapada się narożnik i w każdej chwili można spodziewać się katastrofy budowlanej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli w sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 powołanej ustawy, a taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, to Sąd rozpoznający sprawę związany jest granicami kasacji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie zasługują na uwzględnienie podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia przepisów procedury administracyjnej. Przede wszystkim należy podkreślić, że przedmiotem zaskarżenia do Sądu I instancji było wydane w postępowaniu wznowieniowym postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej GINB) z dnia [...] sierpnia 2017 r., znak: [...], którym utrzymano w mocy postanowienie GINB z dnia [...] lipca 2017 r., znak: [...], odmawiające uchylenia postanowienia GINB z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...], którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem GINB z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia, na wniosek skarżącego kasacyjnie, postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] kwietnia 2012 r., którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] lutego 2008 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na nadbudowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego i dobudowę szybu windowego, budynku przy P. [...] nr [...] w G. Powyższe zastrzeżenie jest istotne, bowiem skarżący kasacyjnie jak i jego pełnomocnik – J. K., w postępowaniu wznowieniowym toczącym się przed organami administracyjnymi, podnosili okoliczności dotyczące nie tylko wznowienia postępowania ale także w sprawie stwierdzenia nieważności oraz postępowania dotyczącego udzielenia pozwolenia na budowę, które nie mogły mieć wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Z akt sprawy wynika, że w piśmie z dnia 30 marca 2017 r. dotyczącym postanowienia z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarżący wystąpił o wznowienie postępowania. Jednocześnie w piśmie tym wnosił o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] z [...] kwietnia 2012 r. odnośnie pozwolenia na budowę. W piśmie tym powołał art. 145 § 1 k.p.a. twierdząc, że większość przesłanek wznowieniowych wymienionych w tym przepisie (pkt-y od 1 do 8) powinna stanowić podstawę wycofania decyzji o pozwoleniu na budowę z obiegu prawnego. Ponadto stwierdził, że bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu. Wobec niejasnej treści pisma, GINB wezwał pełnomocnika skarżącego kasacyjnie, do sprecyzowania w jakich sprawach skarżący żąda wznowienia postępowania. W piśmie z dnia 15 maja 2017 r. pełnomocnik skarżącego podała, że wniosek o wznowienie dotyczy sprawy zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę oraz postępowania zakończonego postanowieniem GINB z dnia [...] stycznia 2017 r. o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] wskazanej wyżej a także postępowania zakończonego postanowieniem GINB z dnia [...] marca 2017 r. stwierdzającej uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej wskazanym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r. W zaistniałej sytuacji, GINB wznowił postępowanie w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012r., zakończone postanowieniem z [...] marca 2017 r., stwierdzającym uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przyjmując, że skarżący kasacyjnie powołał jako podstawę wznowienia, brak udziału w postępowaniu bez własnej winy, która to przesłanka określona jest w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego została poinformowana, że wniosek o wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. należy złożyć do tegoż organu, który jest właściwy do rozpoznania takiego wniosku. Następnie postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 r. wydanym we wznowionym postępowaniu, GINB odmówił uchylenia postanowienia z dnia [...] marca 2017 r., którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem GINB z dnia [...] stycznia 2017 r., odmawiającym wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie, organ prawidłowo ustalił na podstawie akt sprawy, że w sprawie zakończonej odmową wszczęcia postępowania o stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, skarżący kasacyjnie na żadnym etapie postępowania nie był pozbawiony możliwości brania w nim udziału. Uwzględniając powyższe, nie można podzielić zarzutu skargi kasacyjnej dotyczącego naruszenia art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. przez jego zastosowanie. Z treści przytoczonego wyżej pisma z dnia 30 marca 2017 r. uzupełnionego pismem z dnia 15 maja 2017 r. wynika, że skarżący kasacyjnie wystąpił o wznowienie postępowań zakończonych postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...] oraz decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę. Niewątpliwie stwierdzenie zawarte w piśmie z 30 marca 2017 r., że przesłanki wznowienia postępowania określone w art. 145 § 1 pkt 1-8 k.p.a. w większości powinny stanowić podstawę do wyeliminowania z obrotu prawnego powołanej wyżej decyzji Wojewody [...], odnosiły się wyłącznie do tej decyzji. Odwołanie się następnie w sposób niezbyt jasny do przesłanki pozbawienia możliwości brania udziału w postępowaniu bez własnej winy (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), spowodowało wezwanie do sprecyzowania wniosku, co nastąpiło w piśmie z dnia 15 maja 2017 r. Z pisma tego wynikało jednoznacznie, że GINB właściwy jest jedynie do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...]. Ponieważ wskazane przesłanki wznowienia określone w art. 145 § 1 pkt 1-8 odnosiły się wprost do decyzji z Wojewody [...] z [...] maja 2012 r., zasadnie organ uznał, że przesłanka wznowienia określona w art. 145 § 1 pkt 4 dotyczy postępowania zakończonego postanowieniem z [...] marca 2017 r. Nietrafne jest także stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, że już w piśmie z dnia 22.12.2017 r. (powinno być z dnia 22.12.2016 r.) skarżący wskazał podstawę wznowienia określoną w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. Przede wszystkim, pismo to zostało złożone w uzupełnieniu podania z dnia 6 października 2016 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2008 r. w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę, która zakończyła się decyzją ostateczną Wojewody [...] z 2012 r. Nastąpiło to przed wydaniem postanowienia z dnia [...] stycznia 2017 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji. Wskazana w powołanym piśmie podstawa wznowienia nie mogła zatem odnosić się do postępowania, które było w toku. W wymienionym piśmie skarżący kasacyjnie zgłosił co prawda wnioski o wznowienie szeregu postępowań, zakończonych decyzjami różnych organów ale żaden z nich nie dotyczył postępowania, które toczyłoby się przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego. Niezasadny jest zatem zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. to także należy uznać, że jest on nieuprawniony. Należy mieć na uwadze, że tylko w przypadku wznowienia postępowania z urzędu przedmiotem badań i ustaleń w tym postępowaniu mogą być wszystkie przesłanki wyliczone jako przyczyny wznowienia. W sytuacji, gdy postępowanie wznowieniowe prowadzone jest na wniosek strony, organ jest związany podstawami wznowieniowymi zawartymi we wniosku inicjującym takie postępowanie i nie może odnosić się do innych podstaw nie wskazanych przez stronę. Podana przez stronę w podaniu o wznowienie postępowania podstawa tego wznowienia wiążąco wyznacza granice tego nadzwyczajnego postępowania (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II OSK 1860/14 - LEX nr 2065708). Wywód skargi kasacyjnej, że skarżący w piśmie z dnia 31 lipca 2017 r. powołał podstawę wznowienia określoną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., pomija istotną okoliczność, że wymienione pismo było wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy rozstrzygniętej postanowieniem GINB z dnia [...] lipca 2017 r., którym po wznowieniu postępowania w oparciu o podstawę określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., odmówiono uchylenia postanowienia GINB z [...] marca 2017 r. stwierdzającego uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem GINB z [...] stycznia 2017 r. odmawiającym wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Niezależnie od powyższego, wskazując na naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, pełnomocnik skarżącego w postępowaniu administracyjnym, wskazywała okoliczności odnoszące się do decyzji o pozwoleniu na budowę, a nie postępowania w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, które zakończyło się stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uwzględniając powyższe, należy zatem uznać, że orzekający w sprawie organ administracji nie uchybił art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. Z przytoczonych wyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej.