II OSK 3329/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosków E. S., D. S. oraz W. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg kasacyjnych E. S. i D. S. oraz W. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 czerwca 2019 r. sygn. akt II SA/Sz 305/19 w sprawie ze skarg W. W., E. S. i D. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazania przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, wyrokiem z dnia 6 czerwca 2019r. sygn. akt II SA/Sz 305/19 oddalił skargi W. W., E. S. i D. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2018 r. orzekającą o: nakazaniu właścicielom działek nr [...] i nr [...] obręb R., gmina [...], przywrócenie stanu poprzedniego na tych działkach lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom powstałym na działkach o numerach: [...] obręb R., gmina [...]; ustaleniu terminu 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji na wykonanie na działkach nr [...] i [...] obręb R., prac związanych z przywróceniem ich stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Skargą kasacyjną E. S. i D. S. zaskarżyli powyższy wyrok, zawierając w tej skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając przedmiotowy wniosek podnieśli, że obarczona istotnymi wadami zaskarżona decyzja pozostaje niemożliwa do wykonania. W szczególności, zdaniem skarżących, organ I instancji nie odniósł się żadną miarą do sposobu wykonania nałożonego obowiązku, co pozostaje sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła również W. W. W zawartym w tej skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podniosła tożsame argumenty, jakiego przedstawili E. S. i D. S. w swoim wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłoby dla strony wywołać jego wykonanie, zanim zostanie zbadany przez sąd administracyjny pod kątem jego legalności. Ma chronić by w okresie do rozpatrzenia skargi strona, z uwagi na skutki jakie może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu, nie poniosła znacznej szkody lub nie wystąpiły trudne do odwrócenia skutki. Ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu, spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że jego wykonanie faktycznie spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wnioski skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nie zasługiwały na uwzględnienie. Treść zawartych w przedmiotowych skargach kasacyjnych wniosków nie odwołuje się bowiem do żadnych okoliczności świadczących o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki. Na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji - co wymaga podkreślenia w związku z podniesioną przez skarżących argumentacją - Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł dokonywać kontroli zaskarżonego wyroku Sądu I instancji, jak i oceny legalności zaskarżonych decyzji. Brak jest natomiast podstaw do "automatycznego" przyjęcia, że w każdym przypadku nałożenie na stroną postępowania określonego obowiązku wiązać będzie się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na względzie stwierdzić należało, że skarżący nie uprawdopodobnili przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Oznacza to, że ich wnioski o wstrzymanie wykonania decyzji organu II instancji nie mogły być uwzględnione. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.