II OSK 331/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K.Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 września 2018 r. sygn. akt II SA/Rz 563/18 w sprawie ze skargi K.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] marca 2018 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

W treści skargi kasacyjnej, wywiedzionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 września 2018 r. II SA/Rz 563/18, w sprawie ze skargi K.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] marca 2018 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że możliwe jest wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej warunki zabudowy. Krąg stron postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy jest szerszy aniżeli w sprawie o pozwolenie na budowę, co sprawia że dla stron postępowania innych niż inwestor ten etap postępowania administracyjnego jest ostatnim. Dalej skarżąca podniosła, że działki planowane do zainwestowania położone są w bezpośrednim sąsiedztwie działki należącej do skarżącej, na której znajduje się budynek mieszkalny. Brak wstrzymania wykonania decyzji umożliwi wydanie pozwolenia na budowę i przystąpienia do robót budowlanych, zmierzających do rozbiórki istniejącej zabudowy bliźniaczej na działkach inwestora i powstania na tym miejscu pawilonu handlowo-usługowego, co może doprowadzić do ograniczenia dostępu światła dziennego do pomieszczeń znajdujących się w budynku skarżącej oraz zmiany charakteru zabudowy przy ulicy. Istnieje więc uzasadniona obawa, że wskutek wykonania decyzji ustalającej warunki zabudowy inwestor poweźmie dalsze działania mogące grozić niepowetowaną szkodą i to nie tylko dla skarżącej, ale i dla całej społeczności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dotyczących zamierzenia inwestycyjnego w postaci budowy pawilonu handlowo-usługowego na wskazanych w decyzji działkach. Przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca upatruje w tym, że w dalszej kolejności inwestor może uzyskać pozwolenie na budowę, już bez jej udziału, co w konsekwencji – już po zrealizowaniu inwestycji – może skutkować ograniczeniem światła dziennego do pomieszczeń znajdujących się w budynku skarżącej oraz doprowadzić do nieodwracalnych skutków w postaci zmiany charakteru zabudowy przy ulicy [...] w [...]. W orzecznictwie przyjmuje się, że o możliwości przyznania ochrony, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie decyduje zasadniczo rodzaj aktu będącego przedmiotem skargi, ale to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w granicach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, w wyniku wstrzymania wykonania tego aktu, nastąpi ochrona strony przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może polegać na wstrzymaniu skutków prawnych, które decyzja ta wywołuje (por. postanowienie NSA z 19.12.2018 r. II OZ 1330/18). Niewątpliwie decyzja o warunkach zabudowy tworzy uprawnienie inwestora do ubiegania się o udzielenie pozwolenia na budowę, stanowiąc jeden z warunków uzyskania decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę. Nie można więc co do zasady wykluczyć sytuacji, w której mogą zaistnieć przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji o warunkach zabudowy. Jednak w niniejszej sprawie wskazywana we wniosku możliwość uzyskania pozwolenia na budowę pawilonu handlowo-usługowego nie świadczy o konieczności udzielenia ochrony tymczasowej. Udzielenie stronie postępowania sądowego ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., zależy od wystąpienia zagrożenia wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jako następstwa wykonania zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez sąd. Oznacza to, że wnioskodawca obowiązany jest wskazać takie okoliczności, które mogą uzasadniać przyjęcie, iż wykonanie określonej decyzji może spowodować takie następstwa. W niniejszej sprawie takie okoliczności nie zostały wskazane. Bowiem obawa skarżącej, że na kolejnym etapie procesu inwestycyjnego, tj. w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę skarżąca może nie zostać uznana za stronę takiej okoliczności nie stanowi. Również i podniesiona przez skarżącą kwestia ewentualnego ograniczenia, na skutek realizacji inwestycji, dostępu światła do pomieszczeń w budynku skarżącej oraz ewentualnej zmiany zabudowy przy ulicy [...] nie świadczy o zaistnieniu przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.