II OSK 3244/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak Sędziowie Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.) Sędzia del. WSA Czesława Nowak - Kolczyńska Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Dworakowska po rozpoznaniu w dniu 4 października 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. Z. - B., W. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Bd 456/14 w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. Oddział w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew oddala skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z 25 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA / Bd 456 /14, po rozpoznaniu sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w W. Oddział w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew, uchylił zaskarżoną decyzję. Wyrok zapadł w następującym stanie sprawy. Wójt Gminy O. decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], zezwolił [...] sp. z o.o. Oddział w G. Zakład w B. na usunięcie 117 sztuk drzew iglastych gatunku sosna o określonych pierśnicowych obwodach pni, 4 sztuk drzew liściastych gatunku brzoza o określonych pierśnicowych obwodach pni i ustalił, że usunięcie wymienionych drzew na podstawie art. 86 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie przyrody nie podlega opłacie oraz wskazał sposób usunięcia wytypowanych drzew i uprzątnięcia terenu pozostałego po ich usunięciu. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji uznał, że wniosek właściciela urządzeń przesyłowych o usunięcie drzew zasługuje na uwzględnienie, gdyż zagrażają one funkcjonowaniu urządzeń przesyłowych - gazociągu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z [...] lutego 2014 r. nr [...] uchyliło decyzję Wójta Gminy O. z [...] listopada 2013r., nr [...], i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, gdyż zdaniem Kolegium organ I instancji nie zbadał w pełni materiału dowodowego w sprawie i nie uzasadnił wystarczająco swoich twierdzeń w decyzji. Organ podkreślił, że w celu usprawnienia postępowania w sprawie uzyskania zgody na usunięcie drzew lub krzewów ustawodawca z dniem 3 marca 2011 r. dokonał ustawą z dnia 17 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o lasach oraz ustawy o ochronie przyrody (Dz. U. z 2011 r., Nr 34, poz. 10), nowelizacji m.in. art. 83 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, zwalniając z obowiązku dołączenia do wniosku o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów zgody właściciela w przypadku, gdy wnioskodawcą jest właściciel urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego - jeżeli drzewa lub krzewy zagrażają funkcjonowaniu tych urządzeń. Zakres wyłączenia z obowiązku uzyskania zgody właściciela jest bardzo szeroki lecz nie zwalnia to od dokonania ustaleń, czy konkretne urządzenia, z którymi kolidują drzewa, mają rzeczywiście charakter przesyłowy oraz czy wchodzą one w skład przedsiębiorstwa zajmującego się ich eksploatacją. Jeżeli bowiem w konkretnym przypadku urządzenie będzie mogło być zakwalifikowane jako przesyłowe, ale nie będzie stanowiło części składowej przedsiębiorstwa, to rozwiązania zwalniające ich użytkownika z obowiązku dołączenia do wniosku o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów zgody właściciela nieruchomości nie będą znajdowały zastosowania. W takiej zaś sytuacji usunięcie drzew będzie mogło nastąpić tylko po wcześniejszym uzyskaniu zgody właściciela nieruchomości, z której planowane jest usunięcie drzew lub krzewów. Podobnie sytuacja będzie przedstawiała się również wówczas, gdy przyczyna usunięcia drzew lub krzewów będzie inna niż zagrożenie dla funkcjonowania urządzeń przesyłowych. Jeżeli zatem przedsiębiorstwo, w skład którego wchodzą urządzenia przesyłowe, będzie zainteresowane usunięciem drzew lub krzewów z innych przyczyn niż zagrożenie dla funkcjonowania urządzeń przesyłowych, to również przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie zezwolenia będzie musiało na ogólnych zasadach uzyskać zgodę właściciela. Kolegium uznało, że organ I instancji nie dołożył należytych starań dla ustalenia wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy aspektów. Między innymi nie wyjaśniono w pełni, jaki wpływ na gazociąg ma obecność drzew o których usunięcie wnioskowano. Nie znalazły się wśród akt sprawy żadne dowody potwierdzające, bez wątpliwości zagrożenie dla instalacji przesyłowych znajdujących się pod powierzchnią gruntu. Wójt Gminy O. powołał się na bliżej nieokreślone publikacje, podczas gdy nie wiadomo jakie publikacje organ miał na myśli. Zważywszy na fakt, iż wydanie decyzji o usunięciu drzew, będących przedmiotem niniejszego postępowania, stanowi znaczną ingerencję w prawa właścicieli nieruchomości, na której znajdują się drzewa, a oni nie wyrażają zgody na ich usunięcie, organ powinien ponad wszelką wątpliwość udowodnić zasadność usunięcia drzew i wskazać, że w poważnym stopniu zagrażają one prawidłowemu funkcjonowaniu urządzenia przesyłowego. Tego organ I instancji nie uczynił. Rozpoznając sprawę Sąd wskazał, że zgodnie z przepisem art. 83 ust. 1 pkt 2 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r., poz. 627) wprowadzonym przepisem art. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o lasach oraz ustawy o ochronie przyrody (Dz. U. z 2011 r., Nr 34, poz. 170), właściciele urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego mogą obecnie (od dnia 3 marca 2011 r.) samodzielnie (bez potrzeby uzyskania zgody właściciela nieruchomości) występować o zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów, jeżeli drzewa lub krzewy zagrażają funkcjonowaniu urządzeń przesyłowych. Tymi urządzeniami są stosownie do art. 49 § 1 k.c. urządzenia służące do doprowadzenia lub odprowadzenia płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne. Urządzenia takie stosownie do cytowanego przepisu nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa. Dla właściwej oceny prawnej rozpatrywanej sprawy konieczne jest jednak odwołanie się również do przepisów szczególnych związanych z budową i eksploatacją urządzeń przesyłowych. Zasady budowy sieci gazowych określa rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz. U. z dnia 4 czerwca 2013 r., poz. 640). Jest to akt wykonawczy do przepisów prawa budowlanego. Przepis § 10 wskazanego rozporządzenia stanowi, że dla gazociągów, na okres ich użytkowania należy wyznaczyć strefy kontrolowane. W strefach kontrolowanych należy kontrolować wszelkie działania, które mogłyby spowodować uszkodzenie gazociągu lub mieć inny negatywny wpływ na jego użytkowanie i funkcjonowanie. Podobne regulacje zawarto w rozporządzeniu z 30 lipca 2001r., poprzedzającym cytowane rozporządzenie. W strefach kontrolowanych nie należy wznosić obiektów budowlanych, urządzać stałych składów i magazynów oraz w strefach kontrolowanych nie mogą rosnąć drzewa w odległości mniejszej niż 2 m od gazociągów o średnicy do DN 300 włącznie i 3m od gazociągów o średnicy większej niż DN 300, licząc od osi gazociągu do pni drzew. Definicję sfery kontrolowanej zawarto w § 2 pkt 30 rozporządzenia. Przez strefę kontrolowaną należy rozumieć obszar wyznaczony po obu stronach osi gazociągu, którego linia środkowa pokrywa się z osią gazociągu, w którym przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się transportem gazu ziemnego podejmuje czynności w celu zapobieżenia działalności mogącej mieć negatywny wpływ na trwałość i prawidłowe użytkowanie gazociągu. Jak z powyższego wynika, w strefach kontrolowanych przedsiębiorstwo energetyczne powinno kontrolować wszelkie działania, które mogłyby spowodować uszkodzenie gazociągu lub powodować nieprawidłową eksploatację gazociągu. Nie należy zatem wznosić obiektów budowlanych, urządzać stałych składów i magazynów a jednocześnie należy dbać, by nie rosły tam drzewa. Ustanowienie tych powinności powoduje, że ustanowienie strefy kontrolowanej stanowi – w przypadku budowy i eksploatacji gazociągu – zasadnicze, obok zezwolenia na jego założenie i przeprowadzenie, ograniczenie korzystania z nieruchomości. Posadowienie na nieruchomości urządzeń związanych z istnieniem podziemnego gazociągu może wywrzeć istotny wpływ na możliwość korzystania z nieruchomości. Gwarancje zawarte w art. 64 ust. 2 Konstytucji RP dotyczące prawa własności nie są jednak nieograniczone i nienaruszalne. Stosownie do art. 31 ust. 3 Konstytucji ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanowione tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Wartością chronioną jest interes publiczny (art. 21 Konstytucji), jako że ograniczenie korzystania z nieruchomości znajduje swoje źródło w bezpieczeństwie publicznym. Konstytucja chroni również taką wartość jak ochrona środowiska ( art. 5 Konstytucji RP). W przedstawionych okolicznościach dotyczących wartości podlegających ochronie, konstytucyjnych gwarancji ich stabilności i możliwości proporcjonalnego ograniczenia praw, w ustawie o ochronie przyrody, przyjęto możliwość występowania o zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów przez właściciela urządzeń przesyłowych bez zgody właściciela nieruchomości, o ile drzewa lub krzewy zagrażają funkcjonowaniu urządzeń przesyłowych. Okolicznością bezsporną jest, że W. B. i A. Z. – B. są właścicielami nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna numer [...], obręb O., gmina O. [...] sp. z o.o. w G. Oddział Zakład Gazowniczy w B. wybudowała na przedmiotowej nieruchomości gazociąg wysokiego ciśnienia [...]. Na żadnym etapie prowadzonego postępowania nie było kwestionowane, że gazociąg wchodzi w skład przedsiębiorstwa skarżącej. Właściciele nieruchomości nie rościli sobie żadnych praw do istniejącego gazociągu. Nie budzi też żadnych wątpliwości fakt, że gazociąg jest urządzeniem przesyłowym. W dniu 23 marca 2012 r. właściciele zawarli ze spółką umowę w przedmiocie służebności przesyłu [...]. W tych okolicznościach, niezrozumiałe są uwagi organu dotyczące dokonania ustaleń czy urządzenie ma charakter przesyłowy i czy wchodzi ono w skład przedsiębiorstwa zajmującego się jego eksploatacją. Niewątpliwie charakter urządzenia i jego własność są istotne z punktu widzenia właściwych regulacji mających zastosowanie w niniejszej sprawie, ale nie można uznać, że okoliczności w tym przedmiocie były wątpliwe czy nie udowodnione skoro są oczywiste i nie były kwestionowane. Okolicznością bezsporną jest, że na części działki [...] w strefie kontrolowanej tj. obszarze po obu stronach osi gazociągu rosną sosny i brzozy o wymiarach spisanych w decyzji. Wskazane w decyzji drzewa nie są objęte ochroną krajobrazową ani nie stanowią pomników przyrody. Z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 1999 r. wynika, że działka [...] w obszarze gazociągu (o szer. 6,0 m) objęta jest m.in. zakazem nasadzeń. Wynika to również z załączonego do projektu budowlanego uzgodnienia w sprawie zagospodarowania działki i wydanej decyzji o warunkach zabudowy. Rzędna posadowienia gazociągu wysokiego ciśnienia DN200 wynosi 93,62 m.n.p.m., tj. ok. 0,8m ppt w strefie zadrzewionej znajduje się gazociąg średniego ciśnienia DN32, który w miejscu krzyżowania gazociągu wysokiego ciśnienia znajduje się w rurze ochronnej umiejscowionej nieco płyciej. Prawidłowe funkcjonowanie urządzeń przesyłowych to nie tylko bieżące i niezakłócone realizowanie dostaw przy wykorzystaniu tych urządzeń, ale również wzgląd na bezpieczeństwo zdrowia i życia ludzkiego oraz środowiska związane z koniecznością dbałości o stan techniczny tych urządzeń i warunki ich eksploatacji. Wyrazem dbałości o wskazane warunki są znormalizowane warunki techniczne jakim powinny odpowiadać sieci gazowe. Organ oceniając warunki uzyskania zezwolenia na wycinkę drzew znajdujących się w strefie kontrolowanej winien uwzględnić obowiązujące w tym zakresie przepisy stosując wykładnię systemową, w tym odnosząc się do przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe, w którym zdefiniowano pojęcie strefy kontrolowanej, a także zawarto szczegółowe wymogi warunków jakie powinny istnieć w strefie kontrolowanej w zakresie skutków jakie ono wywiera w powiązaniu z przepisami ustawy o ochronie przyrody. Ponadto organ nie może pominąć milczeniem warunków jakie zostały ustalone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego i ich znaczenia dla wydanego rozstrzygnięcia. Powinien odnieść się też do innych dokumentów, które określały warunki, które należy uwzględnić w strefie kontrolowanej. Twierdzenie, że czym innym są warunki budowy sieci a czym innym okoliczności dotyczące uzyskania zezwolenia nie może abstrahować od realnych możliwości realizacji wskazanych przepisów i odpowiedzialności za prawidłowe funkcjonowanie i eksploatację urządzeń przesyłowych. Organ nie dokonał analizy i nie przedstawił w uzasadnieniu decyzji rozważań w tym zakresie. Organ pominął ocenę dokumentów, które zostały zgromadzone przez organ I instancji oraz ocenę stanu prawnego w całokształcie obowiązujących przepisów. W szczególności organ zobowiązany jest dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego i stanu prawnego w taki sposób, by zapewnić spójność istniejących regulacji, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd również zwrócił uwagę na ograniczone możliwości wydania decyzji kasacyjnej, zawarte w art. 138 § 2 k.p.a. Wbrew twierdzeniu organu odwoławczego, organ I instancji, opierając się na zgromadzonych dowodach i zastosowanych przepisach wyraził swój pogląd i ocenił przesłanki, pozwalające na wydanie rozstrzygnięcia określonej treści. Organ odwoławczy ani skarżący nie zakwestionowali w przekonujący sposób ustaleń w przedmiocie rozwoju systemu korzeniowego drzew porastających obszar kontrolowany. W tych okolicznościach nie można uznać, że zaistniała przesłanka pozwalająca na zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a., tj. uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia z powodu wydania decyzji przez organ I instancji z naruszeniem przepisów postępowania a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygniecie. Uzasadnienie wydanego w sprawie rozstrzygnięcia powinno być skonstruowane w sposób umożliwiający realizację zasady ogólnej przekonywania (art. 11 k.p.a.). Powinno nadto umożliwiać sądowi administracyjnemu sprawdzenie prawidłowości toku rozumowania organu wydającego decyzję oraz motywów rozstrzygnięcia. W związku z powyższym, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia jej uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ i c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270). W. B. i A. Z. – B. wnieśli od wyroku skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości. Skargę kasacyjną oparli na zarzutach naruszenia: 1. art. 81 ust.1 pkt. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody ( tj. Dz.U. z 2013r. poz. 627 ze zm.) w zw. z art. 135, art. 145 § 1 pkt.1 lit. c oraz art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 1 § 1 i § 2 Prawo o ustroju sądów administracyjnych w związku z art. 84 § 1 k. p. a.- mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez: - brak ich zastosowania w sytuacji, gdy wystąpiły ku temu przesłanki, tj. uznanie, że usunięcie drzew z nieruchomości będących ich własnością jest możliwe bez zbadania czy zagrażają one funkcjonowaniu przebiegającego pod nimi gazociągu, - akceptację uchybień proceduralnych organów I i II instancji polegającą na braku uznania konieczności przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w celu zbadania czy drzewa znajdujące się na terenie pasa służebności zagrażają funkcjonowaniu gazociągu, 2. paragrafu 10 pkt. 1, 2, 3, i 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie ( tj. Dz.U. z 2013r. poz. 640 ), poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że przepisy te rozstrzygają o możliwości dokonania wycinki drzew znajdujących się nad gazociągiem znajdującym się pod nieruchomością będącą ich własnością, podczas gdy nie regulują one w żaden sposób tej kwestii, 3. art. 4 ust. 1, art. 14 ust. 1 i art. 15 ust.2 pkt. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 647 ze zm.), poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że przepisy te rozstrzygają o możliwości dokonania wycinki drzew znajdujących się gazociągiem znajdującym się pod nieruchomością będących ich własnością podczas gdy nie regulują one w żaden sposób tej kwestii. Na tych podstawach wnosili o; 1) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy, 2) zasądzenie od [...] Sp. z o. o. Oddział w G. na rzecz Skarżących kosztów postępowania według norm przepisanych. [...] sp. z o.o. Oddział w G. w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosło o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Zarzut naruszenia art. 83 ust. 1 pkt 2 ustawy z 6 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody ( tj. Dz. U. z 2013r. poz. 627 ) w zw. z art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oraz w związku z art. 84 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego nie jest zasadny. Sąd zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, przeprowadził ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...] lutego 2014r. nr [...], wydanej na podstawie art. 138 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd prawidłowo wywiódł, że wydanie decyzji kasacyjnej na podstawie art. 138 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego jest dopuszczalne tylko w razie gdy zostały spełnione ustanowione w tym przepisie prawa przesłanki, a mianowicie gdy decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Sąd wskazał, że organ odwoławczy nie wykazał, że doszło do naruszenia przepisów postępowania, którego następstwem jest to, że zachodzi konieczność prowadzenia w takim zakresie postępowania wyjaśniającego, które w istotny sposób wpłynie na wynik sprawy. Takiej podstawy nie daje potrzeba przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego uzupełniającego, do przeprowadzenia, którego właściwym jest organ odwoławczy ( art. 136 kodeksu postępowania administracyjnego). Nie można zatem zasadnie wywodzić naruszenia art. 84 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd prawidłowo wywiódł ograniczenie dopuszczalności stosowania art. 138 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego wskazując na obowiązek organu odwoławczego pełnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego przez organ pierwszej instancji. Nie jest usprawiedliwiony zarzut naruszenia § 10 pkt 1, 2, 3, 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki z 26 kwietnia 2013r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie ( Dz. U. poz. 640 ) i art. 4 ust. 1, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 2 pkt. 1 ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( tj. Dz. U. z 2012r. poz. 647 ze zm.). Jedną z podstawowych zasad wykładni jest uwzględnienie wykładni systemowej. Zastosowanie zatem przy wykładni normy prawnej, wykładni z uwzględnieniem systemu rozwiązań prawnych nie stanowi naruszenia przepisów prawa. Artykuł 83 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody, stanowi, że " Usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić , z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek: właściciela urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego - jeżeli drzewa lub krzewy zagrażają funkcjonowaniu tych urządzeń". Dla wykładni przesłanki " drzewa lub krzewy zagrażają funkcjonowaniu tych urządzeń" znaczenie mają wprowadzone zakazy w innych przepisach prawa, w tym w rozporządzeniu w sprawach warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie oraz z przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W tym stanie rzeczy, skoro skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach, na mocy art. 184 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.