II OSK 3212/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2020 r. sygn. akt VII SA/Wa 762/19 w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 stycznia 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 762/19 oddalił skargę [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej powoływanej jako Spółka) na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] października 2018 r., nr [...] stwierdzająca wygaśnięcie swojej decyzji z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego "[...] z garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną na terenie działki oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] z obrębu [...] w [...]. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła Spółka, jednocześnie wnosząc w niej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając żądanie Spółka wskazała, że w przypadku braku uwzględnienia wniosku może powstać kolizja dwóch decyzji budowlanych wydanych na tym samym gruncie przez ewentualne wydanie przez organ nowej decyzji budowlanej, przy decyzji już istniejącej i skarżonej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Po oddaleniu skargi przez wojewódzki sąd administracyjny skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (tak uchwała w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 r. nr 4, poz. 77). Stosownie zaś do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej określanej jako P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy zaskarżony akt zostanie wykonany. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno wskazywać na konkretne fakty i okoliczności pozwalające uwiarygodnić, że wykonanie aktu będącego przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. - znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (tak postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13, LEX nr 1309877). Uwagi te są istotne z punktu widzenia argumentacji zawartej we wniosku. Pomimo wyjaśnienia tej kwestii przez Sąd pierwszej instancji w postanowieniu z dnia 24 lipca 2019 r., którym oddalono poprzedni wniosek Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentacja rozpoznawanego wniosku sprowadza się tylko do wyrażenia obawy o wydanie kolejnej decyzji budowlanej. Tymczasem takie uzasadnienie nie przystaje do dyspozycji art. art. 61 § 3 P.p.s.a. i w żaden sposób nie wykazuje, że w sprawie zachodzi obawa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że przyszły i nieznany wynik postępowania nie może być uznawany za skutek wykonania zaskarżonej decyzji. Ewentualna szkoda wiązać się będzie bowiem z zupełnie innym postępowaniem. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazane we wniosku zdarzenie przyszłe i niepewne nie ma bezpośredniego związku z zaskarżoną decyzją, której wstrzymania wykonania domaga się Spółka. W związku z tym, w tej sprawie nie można uznać, że decyzja Wojewody Mazowieckiego, którą utrzymał w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy stwierdzającą wygaśnięcie swojej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenie na budowę, może stwarzać powstanie stanu zagrożenia, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.