II OSK 318/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 2646/19 w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na czynność Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 12 września 2019 r., znak DP.5133.37.2019 w przedmiocie włączenia budynku do wojewódzkiej ewidencji zabytków postanawia: podjąć zawieszone postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 24 września 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 2646/19, oddalił skargę A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na czynność Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z 12 września 2019 r. w przedmiocie włączenia budynku do wojewódzkiej ewidencji zabytków. Skargę kasacyjną od tego wyroku złożył A. sp. z o.o. z siedzibą w W. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 13 grudnia 2023 r., sygn. akt II OSK 318/21, zawiesił postępowanie w tej sprawie ze względu na to, że jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym o sygn. akt P 2/23, zainicjowanego pytaniem prawnym Naczelnego Sądu Administracyjnego następującej treści: "Czy art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. z 2017 r. poz. 2187 ze zm.) w związku z § 14 i § 15 Rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 26 maja 2011 r. w sprawie prowadzenia rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem (Dz. U. Nr 113, poz. 661) w wersji ww. przepisów rozporządzenia obowiązującej do dnia 19 października 2019 r. w zakresie, w jakim ogranicza prawo własności nieruchomości poprzez dopuszczenie ujęcia nieruchomości jako zabytku nieruchomego w wojewódzkiej ewidencji zabytków, bez zapewnienia właścicielowi gwarancji ochrony prawnej przed dokonaniem takiego ograniczenia, jest zgodny z art. 64 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. oraz z art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 20 marca 1952 r. (Dz.U. z 1995 r. Nr 36, poz. 175 ze zm.)". Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 8 stycznia 2025 r., sygn. akt P 2/23 umorzył postępowanie w sprawie zainicjowanej przytoczonym powyżej pytaniem prawnym Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie. Postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym, od rozstrzygnięcia którego zależał wynik rozpoznawanej sprawy, zostało zakończone, wobec czego przyczyna zawieszenia postępowania ustała i zasadne jest jego podjęcie na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a.