II OSK 3158/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku P.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku w sprawie ze skargi kasacyjnej P.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 września 2024 r., sygn. akt II SA/Gd 591/24 w sprawie ze skargi P.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 4 stycznia 2024 r., nr SKO Gd/1726/23 w przedmiocie kary pieniężnej za umieszczenie tablic reklamowych postanawia: odrzucić wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 11 września 2024 r., sygn. akt II SA/Gd 591/24, oddalił skargę P.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 4 stycznia 2024 r., nr SKO Gd/1726/23 w przedmiocie kary pieniężnej za umieszczenie tablic reklamowych. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł P.K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Wyrok zaskarżono w całości. W skardze kasacyjnej, zawarto wniosek na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") o wstrzymanie przez organ wykonania zaskarżonego wyroku w całości. Uzasadniając wskazano, że wstrzymanie przez Sąd wykonania zaskarżonego wyroku jawi się jako w pełni zasadne, gdyż skarżący w toku licznych podobnych sprawach, w których nałożone kary zostały wyegzekwowane mimo przywrócenia skarżącemu przez Naczelny Sad Administracyjny terminów do złożenia skarg, został pozbawiony znacząco większej kwoty i obecnie kwota nałożonej na niego kary jest kwotą znaczącą. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie jest dopuszczalny. Przepisy p.p.s.a. co do zasady nie dopuszczają możliwości zgłoszenia wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku. Znajdujące się w niej wyjątki, zawarte w art. 89 oraz art. 284 p.p.s.a., nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Przepis art. 89 p.p.s.a. dotyczy bowiem możliwości wstrzymania wykonania orzeczenia sądowego w toku postępowania o przywrócenie uchybionego terminu. Natomiast art. 284 p.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia sądu. Mając powyższe na względzie należy wyjaśnić, że wskutek wniesienia środka zaskarżenia jakim jest skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zaskarżony wyrok pozostaje wyrokiem nieprawomocnym, a co za tym idzie nie wywołuje on skutków prawnych związanych z przedmiotem rozstrzygnięcia. Dopiero prawomocne orzeczenie sądu wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby (art. 170 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Na podstawie art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 193 p.p.s.a. in principio, jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Uwzględniając przywołane przepisy i wynikające z nich konsekwencje, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku jako niedopuszczalny należało odrzucić. Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 oraz art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.