II OSK 3140/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 kwietnia 2019 r., sygn. akt II SA/Lu 95/19 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Wojewody L. z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia w zakresie zmiany sposobu użytkowania obiektu postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne; 2. zwrócić M. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2019 r., sygn. akt II SA/Lu 95/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), oddalił skargę M. K. (dalej jako skarżący) na decyzję Wojewody L. z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia w zakresie zmiany sposobu użytkowania obiektu. Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów prawa materialnego wskazując przepisy prawa, których dotyczyły wspomniane naruszenia. W piśmie z dnia 16 lutego 2020 r. pełnomocnik skarżącego poinformował NSA, że działając w jego imieniu cofa skargę kasacyjną. Wyjaśnił, że skarżący zrezygnował z jego zaskarżenia i wniósł wniósł o niezwłoczny zwrot akt organowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 P.p.s.a. Skarżący kasacyjnie mogą więc rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ ich oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 P.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżących w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., jak również że cofnięcie zmierza do obejścia prawa. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu uiszczonego od skargi kasacyjnej NSA orzekł w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.