II OSK 3029/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej syndyka masy upadłości R. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 1735/17 w sprawie ze skargi syndyka masy upadłości R. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W. na zarządzenie Prezydenta m. st. Warszawy z dnia 28 kwietnia 2017 r. nr 795/2017 w przedmiocie zmiany w ewidencji zabytków postanawia: podjąć zawieszone postępowanie.

Postanowieniem z dnia 13 lipca 2021 r. sygn. akt II OSK 3029/18 Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), zawiesił toczące się w niniejszej sprawie postępowanie kasacyjne do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny zagadnienia prawnego, które zostało mu przedstawione postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 czerwca 2018 r., sygn. akt II OSK 2781/17. Na podstawie pytania prawnego Trybunał Konstytucyjny miał rozstrzygnąć, czy art. 22 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2017 r. poz. 2187, ze zm.) w zakresie, w jakim ogranicza prawo własności nieruchomości poprzez dopuszczenie ujęcia nieruchomości jako zabytku nieruchomego w gminnej ewidencji zabytków, bez zapewnienia właścicielowi gwarancji ochrony prawnej przed dokonaniem takiego ograniczenia, jest zgodny z art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonego w Paryżu dnia 20 marca 1952 r. (Dz. U. z 1995 r. Nr 36, poz. 175, ze zm.). Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 11 maja 2023 r., sygn. akt P 12/18 orzekł, że art. 22 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2022 r. poz. 840) w zakresie, w jakim ogranicza prawo własności nieruchomości przez dopuszczenie ujęcia nieruchomości jako zabytku nieruchomego w gminnej ewidencji zabytków, bez zapewnienia właścicielowi gwarancji ochrony prawnej przed dokonaniem takiego ograniczenia, jest niezgodny z art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie. W niniejszej sprawie przyczyną zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym było oczekiwanie na rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny zagadnienia prawnego w sprawie o sygn. akt P 12/18. Z uwagi na okoliczność, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 11 maja 2023 r. rozstrzygnął zadane pytanie prawne, tym samym ustała przyczyna uzasadniająca zawieszenie niniejszego postępowania. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.