II OSK 2775/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 24 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Gminy [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Gminy [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 2058/18 w sprawie ze skargi Gminy [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2018 r. znak [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 marca 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 2058/18 oddalił skargę Gminy [...] (dalej powoływanej jako Gmina) na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2018 r., znak [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości związanych ze stanem technicznym wiaduktu usytuowanego w miejscowości [...] nad linią kolejową nr [...] [...] - [...]. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Gmina, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.; dalej zwanej p.p.s.a.), wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] maja 2018 r., znak [...]. Powołując się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody Gmina wyjaśniła, że wykonanie obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją wiąże się z wydatkiem w wysokości ok. 2.000.000 zł. Kwota ta jest niewspółmiernie wysoka dla jednostki samorządowej, która dysponuje ograniczonymi środkami finansowymi. Gmina zwróciła także uwagę na ewentualne trudności związane z odzyskaniem środków od podmiotów zobowiązanych do doprowadzenia wiaduktu do odpowiedniego stanu technicznego. Powyższe spowoduje zakłócenia w finansach Gminy i doprowadzi do konieczności wprowadzenia zmian w budżecie i przesunięć środków, których Gmina nie planowała. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (tak uchwała w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 r. nr 4, poz. 77). Stosownie zaś do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania istnienia przesłanek zawartych w cytowanym przepisie. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony, uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności znajduje swoje usprawiedliwienie. Powinno przede wszystkim wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie kontrolowanego przez sąd aktu lub czynności będącej spowoduje wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (tak postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13, LEX nr 1309877). Odnosząc się do argumentacji zawartej we wniosku należy stwierdzić, że samo powołanie się przez Gminę na konsekwencje w sferze finansowej, uszczuplenie majątkowe nie uprawnia jeszcze do oceny, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie można domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku wiąże się z zainwestowaniem kwoty pieniężnej, która będzie dla strony znacząca w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OZ 664/12, LEX nr 1225755). Co istotne, w sprawie nie przedstawiono nawet szacunkowego kosztu usunięcia nieprawidłowości związanych ze stanem technicznym wiaduktu, a jedynie kwotę jaką, zdaniem pełnomocnika, Gmina zmuszona będzie ponieść w celu wykonania decyzji. Sąd nie może ocenić, czy istotnie wydatek w takiej wysokości Gmina będzie musiała przeznaczyć na usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości i przede wszystkim w jaki sposób spodziewany wydatek będzie wpływał na sytuację finansową Gminy. Pomimo dołączenia do skargi kasacyjnej uchwały Rady Gminy z dnia 28 czerwca 2019 r. w sprawie zmian w budżecie gminy na 2019 r., w świetle poczynionych spostrzeżeń brak jest podstaw do uznania, że szkoda ta będzie miała rozmiar znaczny. Podkreślenia wymaga także, że koszty związane z wykonaniem prac budowlanych nie są nieodwracalne, bowiem w przypadku wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego możliwe jest ich dochodzenie, stąd także istnienie drugiej przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zostało wykazane. Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.