II OSK 2758/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski Sędziowie: Sędzia NSA Anna Łuczaj (spr.) Sędzia del. WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Miasta S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 2622/18 w sprawie ze skargi Miasta S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2019r., sygn. akt VII SA/Wa 2622/18, oddalił skargę Miasta Stołecznego Warszawy na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 10 października 2018 r. nr 552/I/2018 stwierdzające niedopuszczalność odwołania Miasta st. Warszawy od decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 8 czerwca 2018 r. nr 4/R/2018 zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej K. sp. z o.o. z siedzibą w [...] pozwolenia na rozbiórkę budynku usługowego oraz budynku gospodarczego na działkach nr ew. [...], [...], [...] i [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W. Skargą kasacyjną Miasto Stołeczne Warszawa zaskarżyło powyższy wyrok w całości, zarzucając naruszenie: I. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi p.p.s.a.) w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i nie wyjaśnienie okoliczności sprawy, co skutkowało uznaniem, iż Prezydent m.st. Warszawy nie działa jako reprezentujący m.st. Warszawa, tj. właściciela nieruchomości, a uznanie, że odwołanie zostało wniesione przez Prezydenta m.st. Warszawy (wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej) działającego jako organ, który wydał decyzję nr 4/R/2018 z dnia 8 czerwca 2018 r. II. przepisów prawa materialnego, które miały wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018r. poz. 1202 ze zm.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, że miasto stołeczne Warszawa reprezentowane przez Prezydenta m.st. Warszawy nie może być stroną postępowania administracyjnego, w przypadku gdy organem architektoniczno-budowlanym wydającym decyzję jest Prezydent m.st. Warszawy wykonujący zadania władcze powiatu przynależne staroście, a tym samym oddalenie skargi m.st. Warszawy reprezentowanego przez Prezydenta m.st. Warszawy na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 10 października 2018 r. Nr 552/2018, podczas gdy zachodziły przesłanki do jego uchylenia; 2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 80 i art. 82 Prawa budowlanego, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na błędnym przyjęciu, że Prezydent m.st. Warszawy wykonujący w postępowaniu administracyjnym funkcje starosty jako organ architektoniczno-budowlany nie może zarazem realizować w tymże postępowaniu ochrony interesu m.st. Warszawy, wynikającego z prawa własności nieruchomości objętej inwestycją, a tym samym oddalenie skargi m.st. Warszawy reprezentowanego przez Prezydenta m.st. Warszawy na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia z dnia 10 października 2018 r. Nr 552/2018, podczas gdy zachodziły przesłanki do jego uchylenia; 3) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 92 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 511) i art. 26 ust. ust. 1 i 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019r. poz. 506) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu, że wykonywanie przez Prezydenta m.st. Warszawy zadań władczych powiatu jest tożsame z wykonywaniem przez Prezydenta m.st. Warszawy zadań przynależnych gminie (m.st. Warszawy), a tym samym oddalenie skargi m.st. Warszawy reprezentowanego przez Prezydenta m.st. Warszawy na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia z dnia 10 października 2018 r. Nr 552/2018, podczas gdy zachodziły przesłanki do jego uchylenia. Z uwagi na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy m.in. od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu jest znane, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 29 października 2019 r., sygn. VII SA/Wa 309/19, na podstawie art. 269 § 1 p.p.s.a., w związku z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt OPS 1/03, wystąpił o rozstrzygnięcie przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości. Sprawa została zarejestrowana w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygnaturą II OPS 6/19. Zgodnie z tym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się o wyjaśnienie następujących zagadnień prawnych: 1. czy powierzenie przez ustawodawcę prezydentowi miasta na prawach powiatu właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej o zatwierdzenie inwestorowi, będącemu użytkownikiem wieczystym nieruchomości stanowiącej własność miasta, projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę w formie decyzji administracyjnej, wyłącza możliwość dochodzenia przez miasto na prawach powiatu jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego, w szczególności zaś w sytuacji, gdy miasto w takim postępowaniu reprezentowane jest nie przez prezydenta miasta, ale przez własną jednostką organizacyjną, działającą na podstawie statutu, uchwalonego przez radę miasta w sprawie powołania takiej jednostki budżetowej; a w konsekwencji 2. czy prawo do sądu, po pierwsze wywodzone przez miasto na prawach powiatu z uprawnień majątkowych gminy, a nie z działania w sferze imperium, a po drugie w sytuacji gdy ochrony w postępowaniu sądowym żąda osoba prawna, której interes prawny mógł zostać zagrożony przez realizację inwestycji nie przesądza o konieczności przeprowadzenia kontroli sądowoadministracyjnej na żądanie miasta, jako właściciela nieruchomości, na której ma być zrealizowana inwestycja lub działek znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji, a także 3. jaka jest podstawa prawna wykluczenia z udziału w sprawie lub niedopuszczalności wniesienia odwołania przez miasto na prawach powiatu w sytuacji opisanej w pkt 1 powyżej i jaka jest podstawa prawna do odmówienia miastu na prawach powiatu ochrony sądowej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sytuacji opisanej w pkt 2 powyżej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczność ta stanowi podstawę do zawieszenia postępowania sądowego w rozpoznawanej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przedmiotem uchwały siedmiu sędziów ma być kwestia dotycząca legitymacji procesowej miasta na prawach powiatu ustawowo właściwego do wydania decyzji w sprawie indywidualnej o zatwierdzenie inwestorowi projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, w sytuacji kiedy miasto jest jednocześnie właścicielem nieruchomości, na której ma być prowadzona inwestycja lub nieruchomość należąca do miasta znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2019 r., sygn. II OSK 3181/19, LEX nr 2756576). Rozważenie powyższej kwestii pozwoliłoby na jednoznaczne rozstrzygnięcie zasadności oddalenia skargi wniesionej przez Miasto Stołeczne Warszawa na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 10 października 2018 r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania Miasta Stołecznego Warszawy od decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 8 czerwca 2018 r. nr 4/R/2018. Rozstrzygnięcie tej kwestii stanowi zatem podstawę do oceny słuszności zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 kwietnia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 2622/18. Wzgląd na jednolitość wykładni przepisów prawa, których stosowanie jest przedmiotem kontroli sądu administracyjnego uzasadnia zawieszenie postępowania w rozpoznawanej sprawie do czasu wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. II OPS 6/19. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.