II OSK 2612/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia zawartego w skardze kasacyjnej A. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 654/16 w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i dostarczenia ekspertyzy technicznej robót budowlanych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2017 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oddalił skargę A. B. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r., którym uchylono postanowienie organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2015 r. w części dotyczącej terminu, wyznaczając nowy i utrzymano je mocy w pozostałej części, tj. w zakresie nałożenia na skarżącego obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej robót budowlanych związanych z wykonaniem instalacji elektrycznej i wodno – kanalizacyjnej, sporządzonej przez osoby posiadające uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności. Skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia złożył A. B., uzasadniając go niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody związanej z koniecznością poniesienia przez niego wysokich kosztów sporządzenia ekspertyzy technicznej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie kontrolowanego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, stwierdzić trzeba, iż nie przedstawiono w nim żadnych takich okoliczności faktycznych, które uzasadniałyby wystąpienie dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ogólnikowe wskazanie przez skarżącego na koszty sporządzenia ekspertyzy, bez chociażby wskazania ich przybliżonej wysokości, pomimo przyznania skarżącemu prawa pomocy w niniejszej sprawie, nie pozwala na automatyczne stwierdzenie, że sporządzenie przedmiotowej ekspertyzy spowoduje wyrządzenie stronie skarżącej znacznej szkody. Powyższe powoduje, że Sąd rozpoznający niniejszy wniosek nie był w stanie ocenić czy istotnie koszty związane z wykonaniem ekspertyzy mogą spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody, czy też trudne do odwrócenia skutki. Tymczasem, żądając wstrzymania wykonania określonego aktu, to strona ma obowiązek wykazania istnienie konkretnych okoliczności, jakich zaistnienie jest konieczne dla zastosowania dyspozycji art. 61 § 3 P.p.s.a. Wnioskodawca jest zobowiązany do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go konkretnymi argumentami oraz stosownymi dokumentami, czemu w niniejszej sprawie uchybił, ograniczając wniosek jedynie do ogólnego stwierdzenia o poniesieniu wysokich kosztów w przypadku realizacji kontrolowanego w sprawie postanowienia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.