II OSK 2605/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku B. K. i J. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej B. K. i J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 lipca 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 142/21 w sprawie ze skargi B. K. i J. K. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 31 grudnia 2020 r., nr WOP.7721.142.2020.JS w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 142/21 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

B. K. i J. K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 31 grudnia 2020 r., nr WOP.7721.142.2020.JS w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Skarżący w treści skargi zawarli m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podnieśli, że w sprawach budowlanych, w których chodzi o budowę lub rozbiórkę obiektu, trwałe skutki wykonania decyzji są w istocie nieuniknione. Wskazali, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżących. Wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę spowoduje wygenerowanie po stronie skarżących bardzo wysokich kosztów, a także nieodwracalnych skutków w postaci rozbiórki obiektu i jego utraty nawet w przypadku uchylenia decyzji. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 142/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Skarżący nie wykazali w przekonujący sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ich na niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") Po oddaleniu skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 21 lipca 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 142/21, Skarżący wnieśli skargę kasacyjną, w której zawarli m.in. wnioski o zmianę na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowienia z dnia 20 kwietnia 2021 r. oraz o wstrzymanie przez Naczelny Sąd Administracyjny (w przypadku nieprzychylenia się przez WSA w Gdańsku do ww. wniosku) wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu powtórzyli stwierdzenia z uzasadnienia wniosku zawartego w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Ponadto wskazali, że postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2021 r. PINB w P. nałożył na Skarżących grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 36.086, 40 zł i wezwał do wykonania rozbiórki obiektu do dnia 31 sierpnia 2021 r., który to termin został następnie przedłużony do dnia 31 października 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest kolejnym wnioskiem tego rodzaju złożonym w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Dlatego też powinien zostać rozpoznany, stosownie do treści art. 61 § 4 p.p.s.a., jako wniosek o zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie bowiem z tym przepisem, postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3 sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Analiza powyższego przepisu wskazuje, że zmiana postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności możliwa jest wyłącznie wtedy, gdy za taką zmianą przemawia zmiana okoliczności. Argumentacja zawarta w skardze kasacyjnej dotycząca wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest tożsama z przedstawioną w pierwotnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, która została uznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku za niewystarczającą do wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu, zaś informacja o wydaniu przez PINB postanowienia o nałożeniu na Skarżących grzywny w celu przymuszenia (w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego w administracji) nie może być uznana za wykazanie przez Skarżących, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewidują odpowiednie środki prawne służące zobowiązanemu w związku ze skierowanym do niego postanowieniem o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uniemożliwia ponowienia wniosku, jednakże Wnioskodawcy powinni mieć na uwadze to, że w sprawie objęcia strony ochroną tymczasową zapadło prawomocne orzeczenie sądowe i możliwość jego zmiany może zostać oparta nie na podważeniu stanowiska zajętego przez Sąd z powodu jego wadliwości, ale wskazaniu, że pozostaje ono nieadekwatne do stanu sprawy w świetle nowych okoliczności, które w niej zaistniały. Przez zmianę okoliczności należy rozumieć zarówno zmianę okoliczności faktycznych, jakie Sąd przyjął za przesłankę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o odmiennej treści niż to, które zostało wydane uprzednio (por. postanowienie NSA z 16.01.2019 r. II OSK 1159/18). Z akt sprawy wynika, że żadne z tych okoliczności nie uległy zmianie. Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.